Θρησκεία
Ένα σύστημα με ηθικούς κανόνες, που παρέχει μια νομοθεσία για τους ανθρώπους, και τους λέει τι μπορούν και τι απαγορεύεται να κάνουν. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους, και ποιες οι υποσχέσεις επιβράβευσης που αποκομίζουν από την τήρηση κάποιων κανόνων. Ένα σύστημα που απλώς αυτοανακηρύσσεται ως αυθεντία, και προσπαθεί να κοιμίζει συνειδήσεις. Για πολλούς αυτό είναι η θρησκεία.
Πράγματι, η θρησκεία είναι άχαρο πράγμα. Στην ουσία, δεν προσφέρει τίποτα. Απλώς γεμίζει τους ανθρώπους με ενοχές, και σαν άλλο όπιο, κοιμίζει την αγωνιστικότητα των καταπιεσμένων για την αδικία και την ανισότητα που υφίστανται, τάζοντάς τους, μελλοντικές χαρές σε μια άλλη διάσταση, και αδιαφορώντας για τη σημερινή τους κατάσταση.
Η έννοια της θρησκείας απέχει από αυτήν της σχέσης αγάπης, και της αληθινής πίστης. Όμως, η προσωπική σχέση με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, που μπορεί να αποκτήσει ένας άνθρωπος, σε καμία περίπτωση δεν έχει να κάνει με ένα σύστημα ηθικών κανόνων. Η ολοκληρωμένη φιλοσοφία που πηγάζει από το πρόσωπο του Χριστού, μπορεί να αποτελέσει μια πηγή ριζοσπαστικών ιδεών για κάθε πτυχή της ζωής.
Posted on Ιανουαρίου 5, 2012, in Αταξινόμητα and tagged πίστη, σκέψεις, Χριστιανισμός, θρησκεία. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.
Γι αυτό κι η Ορθοδοξία δεν είναι θρησκεία, αλλά εκκλησία, είναι τρόπος του νοείν κι όχι νομικιστική εκκοσμίκευση της εμπειρίας της Αγάπης.
Δυστυχώς στην Ελλάδα σήμερα δεν έχουμε Ορθόδοξη εκκλησία (με κάποιες φωτεινές εξαιρέσεις βεβαίως).
Μόνο ο διαχωρισμός Κράτους Εκκλησίας θα έδινε ξανά την πνευματικότητα σε μια “προτεσταντίζουσα” Ορθοδοξία.