Η Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών καλεί σε στήριξη στο ΚΚΕ

Δημοσιεύουμε την ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αριστερών Χριστιανών (ΠΑΧ) για τις εκλογές. Η Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών, είναι μια προσπάθεια για την πολιτική συσπείρωση των χριστιανών που απορρίπτουν κάθε μοιρολατρική αντίληψη, και αγωνίζονται για κοινωνική δικαιοσύνη, εμπνεόμενοι από τα ιδανικά της χριστιανικής πίστης. Στην ΠΑΧ συμμετέχουν χριστιανοί απ’ όλη την Ελλάδα, και το κείμενο βγήκε μετά από αρκετό διάλογο και συζήτηση. Η ανακοίνωση της ΠΑΧ:

Πολλοί έχουν συνδυάσει τον χριστιανισμό με την μοιρολατρία και τον συμβιβασμό με το σημερινό κοινωνικοοικονομικό σύστημα που καλλιεργεί την αδικία και υπερασπίζεται τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Εμείς αντίθετα, ως Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών, πιστεύουμε πως πρωταρχικό χρέος των χριστιανών είναι, ο αγώνας για την απελευθέρωση του ανθρώπου και της κοινωνίας από την εκμετάλλευση, την αδικία και κάθε είδους κοινωνική ή πνευματική καταπίεση.

Επειδή ακριβώς, πιστεύουμε στο Χριστό και στη διδασκαλία του, είμαστε κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, κατά του εθνικισμού και του φασισμού, κατά της πλουτοκρατίας και του καπιταλισμού, κατά του ιμπεριαλισμού και του πολέμου.

Επίσης συμφωνούμε με τις προτάσεις του ΚΚΕ για νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακής αργίας, τον νομικό χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας με παράλληλη προστασία των εργασιακών-ασφαλιστικών δικαιωμάτων των κληρικών, την θρησκευτική ελευθερία και ισότιμη μεταχείριση των θρησκευτικών κοινοτήτων, την απόρριψη της άκριτης υποστήριξης «κινημάτων» που θίγουν ηθικά ζητήματα τα οποία εκτός των άλλων, δεν καλύπτουν ουσιαστικές λαϊκές ανάγκες (γάμος ομοφυλοφίλων, υιοθεσία παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια κλπ), την κάθετη αντίθεση στη νομιμοποίηση των ναρκωτικών και της πορνείας. Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που αγωνίζεται ουσιαστικά για μια Ελλάδα πραγματικά εθνικά ανεξάρτητη, αλλά όχι απομονωμένη, έξω από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς ΕΕ και ΝΑΤΟ.

Ως χριστιανοί, είμαστε ενάντια στον βάρβαρο και αντιλαϊκό Καπιταλισμό που υπηρετεί την πλουτοκρατία. Θεωρούμε πως είναι αδύνατον να βελτιωθεί το σύστημα της εκμετάλλευσης, μέσα από δήθεν “φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις” ή προτάσεις “προοδευτικής διαχείρισης” του καπιταλιστικού συστήματος, και μάλιστα μέσα στα πλαίσια της Ε.Ε. και της οικονομίας της αγοράς, όπως διατυμπανίζουν σχήματα που δηλώνουν “αντιμνημονιακά”, εξαπατώντας τον λαό.

Η υποστήριξη των δικαιωμάτων και αναγκών των εργαζομένων και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων για αξιοπρεπείς μισθούς-συντάξεις, και 100% Δωρεάν Δημόσια Υγεία, Παιδεία και Κοινωνικές παροχές, η κατάργηση όλων των χαρατσιών και των μνημονίων, συμβαδίζουν με τις χριστιανικές πεποιθήσεις της αλληλεγγύης και της ισότητας. Ενώ αντιθέτως η πολιτική που εφαρμόζεται από το αστικό πολιτικό σύστημα και τα κόμματα της πλουτοκρατίας, είναι σαφώς ενάντια στην χριστιανική πίστη, καθώς στην ουσία συσσωρεύει ακόμα περισσότερο πλούτο στο κεφάλαιο, και διευρύνει την φτώχεια και την εκμετάλλευση των λαϊκών στρωμάτων.

Η πρόταση του ΚΚΕ, για έξοδο από την ΕΕ με Λαϊκή Εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους, είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού.

Για όλα τα παραπάνω, θέλουμε να εκφράσουμε την στήριξή μας στο ΚΚΕ. Η ενίσχυση του ΚΚΕ και στις κάλπες, μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο για τον λαό και τους αυριανούς αγώνες ενάντια στην θύελλα που ετοιμάζει το αστικό πολιτικό σύστημα.

Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών

Τράπεζα του Πλούτου

Τραπεζίτες. Αυτοί οι αφιλοκερδείς άνθρωποι που, μέρα νύχτα σκέφτονται πως θα προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Αυτοί οι πραγματικά όμορφοι άνθρωποι, που νοιάζονται όσο κανείς άλλος για την περιουσία σας και για το εισόδημά σας. Αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να σας βελτιώσουν ως ανθρώπινες υπάρξεις, φροντίζοντας να σας καλλιεργήσουν την αρετή της συνέπειας ως προς τις υποχρεώσεις σας, προσλαμβάνοντας τραμπούκ… συγνώμη, ειδικά εκπαιδευμένους ανθρώπους, από ειδικές εισπρακτικές εταιρίες, γι’ αυτόν ακριβώς τον τίμιο σκοπό!

“Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση της.” Μπέρτολντ Μπρεχτ

Το βίντεο έχει γυριστεί από την ομάδα StreetLights.

Δέσμευση για τη Δικαιοσύνη: Η Διακήρυξη της Άκκρα

Πριν λίγο καιρό, είχαμε δημοσιεύσει ένα απόσπασμα από τη Διακήρυξη της Άκκρα (2004) του Παγκόσμιου Συνδέσμου Αναμορφωμένων Εκκλησιών, το οποίο καταλόγιζε ευθύνες στην “ανάπτυξη της νεοφιλελεύθερης οικονομικής  παγκοσμιοποίησης”, για την σημερινή κατάσταση σε διάφορα ζητήματα όπως, η κοινωνική αδικία, οι πόλεμοι, οι οικολογικές καταστροφές κ.λπ.

Πιστεύουμε πως ολόκληρο το κείμενο της Διακήρυξης, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πως προέρχεται από έναν σύνδεσμο χριστιανικών εκκλησιών. Έτσι λοιπόν, σας παραθέτουμε, ολόκληρη τη Διακήρυξη της Άκκρα, όπως αυτή δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Αστήρ της Ανατολής το Μάρτιο του 2006, σε απόδοση του Πάρι Παπαγεωργίου.

ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Η Διακήρυξη της Άκκρα

Σημείωση του Αστήρ της Ανατολής:
Απόφαση που λήφθηκε στην Άκκρα της Γκάνα από τον Παγκόσμιο Σύνδεσμο Αναμορφωμένων Εκκλησιών στον οποίο συμμετέχει από το 1892 και η Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία. Η διακήρυξη θα πρέπει να διαβαστεί μόνο ως θεολογική πρόταση και όχι ως πολιτικο-οικονομική λύση.

1944-2011: “Να φύγει ο Παπανδρέου!”

Να φύγει ο Παπανδρέου! Να αφοπλιστεί η αστυνομία! Να ξεκαθαριστούν οι γερμανόδουλοι, οι προδότες…!

Κι όμως, δεν είναι από κάποια πρόσφατη ανακοίνωση συνδικάτου, ούτε από κάποιο πρόσφατο λαϊκό ψήφισμα, ούτε από κάποια πρόσφατη ανακοίνωση της αριστεράς!

Ο τίτλος προέρχεται από πρωτοσέλιδο της εφημερίδας του Ε.Α.Μ. Λασιθίου, το 1944.

Από τότε κοντεύουν 70 χρόνια, και ο τίτλος του ’44 μοιάζει πιο επίκαιρος από ποτέ…

Πηγή φωτογραφίας

Θύμιου Καλαμούκη: “Η Κυβέρνησή μας”

Κυβέρνηση αχρήστων, ανίκανων πολιτικών, ξεδιάντροπων προσώπων, αδίστακτων, που δεν διστάζουν να «βάλουν χέρι», στις συντάξεις, στους ανέργους, στους χαμηλόμισθους.

Κυβέρνηση μειοδοσίας και υποτέλειας. Κυβέρνηση ξεφτιλισμένων, τιποτένιων επιδιώξεων, ξεπουλήματος ιδεών και αξιών. Κυβέρνηση, δοσίλογων, αχρείων τύπων, δούλων της τρόικας και της εκάστοτε Μέρκελ.

Κυβέρνηση απαξιωμένων συνταγών, απαξιωμένων πρακτικών απαξιωμένων μελών. Κυβέρνηση βδέλλα, που ρουφάει το αίμα του λαού, καταστροφική για κάθε τι δημιουργικό, υπήρξε στον τόπο. Κυβέρνηση απάνθρωπων υπηρετών των ξένων τραπεζών, υπαλλήλων των ξένων οργανισμών.

Κυβέρνηση αρπακολλατζήδων, ψευτών, λαϊκιστών, ξετσίπωτων, ανάλγητων, μοιραίων, καταστροφέων των ονείρων εκατομμυρίων ελλήνων. Κυβέρνηση στίγμα της νεότερης ελληνικής ιστορίας, κυβέρνηση μοιραίων προσώπων, ξεχασμένων από τη ζωή και την ευτυχία.

Κυβέρνηση αθλίων, αυλοκολάκων, σάπιων, υπηρετών ενός αισχρού και αχόρταγου συστήματος.  Κυβέρνηση αγέλαστων, ξενέρωτων, ανέραστων, κομπλεξικών, ανολοκλήρωτων, νάνων. Κυβέρνηση ελάχιστων, επικίνδυνων, ηθικών αυτουργών της εξόντωσης ενός λαού, δολοφόνων των ελπίδων ενός έθνους.

Κυβέρνηση  μαριονέτα, μικρών ανθρώπων, ίσκιων του χείριστου και αποτρόπαιου εαυτού τους. Κυβέρνηση ανδρείκελων του νεοφιλελευθερισμού, εξαρτημένων ατόμων από την ματαιοδοξία τους. Κυβέρνηση κενοτάφιο. Κυβέρνηση ατόμων με αμφίβολο ψυχισμό και κλονισμένο εγώ.

Κυβέρνηση γλειφτών, οσφυοκαμπτών, ασπόνδυλων. Κυβέρνηση ντροπή, ανάξια, αναίσχυντη, κακών και πρόστυχων προθέσεων, αντιδραστική. Κυβέρνηση αυταρχική, αντιδημοκρατική, καταπιεστική, εγκληματική.

Κυβέρνηση σημερινών υπόπτων και  αυριανών ενόχων. Κυβέρνηση εκμαυλισμένων, κηλίδα στις σελίδες της ιστορίας. Κυβέρνηση ξένη. Κυβέρνηση κατάντιας. Κυβέρνηση σκοτεινή.
Κυβέρνηση ανεπαρκής, απεχθής, αντεθνική, μισελλήνων, ολέθρια, καταστροφική, μισητών ατόμων, κενών ανθρώπων.

Κυβέρνηση προδοτών.
Κυβέρνηση προσβολή για κάθε έλληνα και ελληνίδα.

(Μερικοί από τους χαρακτηρισμούς που μου ήρθαν στο μυαλό, ακούγοντας τον τρέχοντα πρωθυπουργό και αντιπρόεδρο στους συνήθεις θλιβερούς μονολόγους τους.)

Θύμιος Καλαμούκης | Πηγή

“Αυτή η κρίση σχετίζεται άμεσα με την ανάπτυξη της νεοφιλελεύθερης οικονομικής παγκοσμιοποίησης.”

Απόσπασμα από τη Διακήρυξη της Άκκρα (2004) του Παγκόσμιου Συνδέσμου Αναμορφωμένων Εκκλησιών.

Ζούμε σε έναν σκανδαλώδη κόσμο, που αρνείται την πρόσκληση στη ζωή που απευθύνει ο Θεός σε όλους τους ανθρώπους. Το ετήσιο εισόδημα του πλουσιότερου 1% είναι ίσο με αυτό του φτωχότερου 57%, και 24.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε ημέρα από την ένδεια και τον υποσιτισμό. Το χρέος των φτωχών χωρών συνεχίζει να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι έχουν ξεπληρώσει τον αρχικό δανεισμό τους πολλές φορές. Οι πόλεμοι για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας κοστίζουν τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ ακόμη περισσότερα εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από ασθένειες που μπορούν να προληφθούν. Η παγκόσμια επιδημία του HIV και του AIDS πλήττει τη ζωή σε όλα τα μέρη του κόσμου, ιδίως τους φτωχότερους, που δεν έχουν πρόσβαση στα βασικά φάρμακα. Η πλειοψηφία εκείνων που βρίσκονται σε ένδεια είναι γυναίκες και παιδιά, και ο αριθμός ανθρώπων που ζουν στην απόλυτη ένδεια, με λιγότερο από ένα δολλάριο (ΗΠΑ) την ημέρα, συνεχίζει να αυξάνεται.

Η πολιτική της απεριόριστης ανάπτυξης που ακολουθούν οι βιομηχανικές χώρες και το κυνήγι του κέρδους εκ μέρους των πολυεθνικών  εταιριών έχουν λεηλατήσει τη γη και έχουν βλάψει σοβαρά το περιβάλλον. Το 1989, ένα είδος ζώου εξαφανιζόταν κάθε μέρα, ενώ ως το 2000 κάθε ώρα. Η αλλαγή του κλίματος, η μείωση των αποθεμάτων των ψαριών, η αποψίλωση των δασών, η διάβρωση του εδάφους και η μείωση του πόσιμου νερού είναι ορισμένες από τις καταστρεπτικές συνέπειες. Κοινότητες διαλύονται, πόροι ζωής χάνονται, οι παράκτιες περιοχές και τα νησιά του Ειρηνικού απειλούνται από πλημμύρες και από την αύξηση των καταιγίδων. Τα υψηλά επίπεδα ραδιενέργειας απειλούν την υγεία και την οικολογία. Τρόποι ζωής και παραδοσιακές πολιτισμικές γνώσεις κατοχυρώνονται τώρα με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας με σκοπό το οικονομικό κέρδος.

Αυτή η κρίση σχετίζεται άμεσα με την ανάπτυξη της νεοφιλελεύθερης οικονομικής  παγκοσμιοποίησης.

πηγή: Ομιλία του Πάρι Παπαγεωργίου από το 56ο Βιβλικό Συνέδριο με θέμα “Ευαγγέλιο και Κοινωνική Δικαιοσύνη”.

Χριστιανισμός και Καπιταλισμός (video)

Ένα ενδιαφέρον απόσπασμα, από το πολύ καλό ντοκιμαντέρ του Michael Moore “Καπιταλισμός: Μια Ιστορία Αγαπης”. Ολόκληρο το βίντεο, μπορείτε να το δείτε εδώ.

Διαβάστε ακόμα: “Ο Ιησούς δεν θα ήθελε να έχει καμία σχέση με τον Καπιταλισμό”

Στα πρόσωπα των φτωχών πρέπει να βλέπουμε το Χριστό

Αν πιστεύουμε στο Χριστό και το Ευαγγέλιό Του, οφείλουμε να οργανώσουμε την κοινωνική, πολιτική, και οικονομική μας ζωή σύμφωνα με αυτή την πίστη. Πίστη στη βαθειά αξιοπρέπεια του μικρού, του αδύνατου, του φτωχού… Ο χριστιανός  που θέλει να είναι συνεπής με την πίστη του οφείλει να στρατευθεί στον αγώνα για την απελευθέρωση των αδελφών του Χριστού, για την απελευθέρωσή τους από την πείνα, την αρρώστια, τη δυστυχία, την καταπίεση… Ο χριστιανός πρέπει να είναι, αν είναι πιστός στο Ευαγγέλιο, άνθρωπος ελπίδας. Ο άνθρωπος της ελπίδας δεν οπισθοχωρεί… Γιατί φοβόμαστε μήπως μας ονομάσουν «ανατρεπτικούς»; Ας φοβόμαστε, αυτό μάλιστα, να μην προδώσουμε το Ευαγγέλιο, να μην προδώσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη, να μην προδόσουμε την εμπιστοσύνη των αδελφών μας. Ας μη φοβόμαστε όμως μήπως μας αποκαλέσουν «ανατρεπτικούς», αν η συνείδησή μας μας διαβεβαιώνει πως το μόνο που θέλουμε είναι να ανατρέψουμε την ηθική αταξία της οποίας είμαστε μάρτυρες. Ο χριστιανός που δεν αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη είναι μια μετριότητα, μια καρικατούρα της εικόνας του Θεού Δημιουργού, της καλοσύνης του Πατέρα και της ευσπλαχνίας του Κυρίου.

Αντόνιο Φραγκόζο, Ευαγγέλιο και Κοινωνική Επανάσταση, Αθήνα, σελ. 14-19

Από το ιστολόγιο “Η Θεολογία Μεσοπέλαγα”.

Χριστιανική Πίστη και Ταξική Κοινωνία

Πολλοί, έχουν την εντύπωση πως η Χριστιανική πίστη αποδέχεται την ταξική διάσταση της κοινωνίας, και πως θεωρεί την ύπαρξη πλουσίων και φτωχών, ως μια θεόδοτη κατάσταση.

Η αλήθεια όμως, είναι τελείως διαφορετική. Στην Καινή Διαθήκη, η ευθύνη για την οικονομική ανισότητα προσγράφεται στους ανθρώπους (Ιωάννης Πέτρου, καθηγητής θεολογίας στο Α.Π.Θ., “Κοινωνική Δικαιοσύνη. Το πρόβλημα της κοινωνική δικαιοσύνης στην παράδοση της Ορθοδοξίας”, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1992, σελ. 22).

Σύμφωνα με τον δρ. Θεολογίας και αρχισυντάκτη του περιοδικού “Σύναξη”, κ. Θανάση Παπαθανασίου: “Οι Πατερικές θέσεις, προσφέρουν τη βάση για μια ριζική αμφισβήτηση της ταξικής κοινωνίας. Όχι μόνο δεν την εκλαμβάνουν ως θέλημα του Θεού, αλλά -αντιθέτως- τη θεωρούν ως μια από τις ολέθριες συνέπειες της πτώσης του ανθρώπου.” (Συλλογικό έργο, “Χριστιανοί και Πολιτική”, εκδόσεις περιοδικού Manifesto, σελ. 26). Ο κ. Παπαθανασίου, επίσης παραθέτει απόσπασμα από τον Γρηγόριο το Θεολόγο, το οποίο αναφέρει χαρακτηριστικά πως “ο νόμος τον οποίο πρέπει να δέχεται ο χριστιανός, δεν είναι του ισχυρού (δηλαδή η ταξική ανισότητα), αλλά του Δημιουργού (δηλαδή η ισότητα).” (P.G. 35, 892Α-Β).

Όπως λέει και ο στίχος στο παραπάνω τραγούδι: “Κοινωνία ταξική είσαι ένοχη πολύ, γιατί μας χτυπάς, μας λιώνεις και μας θανατώνεις”. 

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί μια τέτοια κοινωνία, να είναι αποδεκτή από τον Χριστιανισμό, στου οποίου την πίστη, η δικαιοσύνη και η απελευθέρωση, είναι βασικά στοιχεία. Η αποδοχή της, είναι ξένη προς την χριστιανική πίστη. Μάλιστα, σύμφωνα με τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο “πολλοί παρασύρονται και στρέφονται κατά του ίδιου του Θεού, αφού πείθονται πως είναι θέλημα του Θεού ο πλουτισμός ανθρώπων βρώμικων, απατεώνων και ακόλαστων, που δεν τους αξίζει να αντικρίζουν τον ήλιο, να ζουν και να αναπνέουν, και οι οποίοι αναστατώνουν τα πάντα γύρω τους, αρπάζουν τα σπίτια των χηρών, αδικούν τους ορφανούς, καταδυναστεύουν τους κατωτέρους τους” (P.G. 56,158).

Νικολάι Μπερντιάεφ: “Ο άνθρωπος ερμήνευσε τη χριστιανική διδασκαλία πολύ δουλικά…”

Ο άνθρωπος ερμήνευσε τη χριστιανική διδασκαλία πολύ δουλικά, κι η ίδια η άρνηση της ανθρώπινης δραστηριότητας ήταν ο καρπός μιας κακής δραστηριότητας. Η ανθρώπινη περιφρόνηση ήταν μια ανθρώπινη παραμόρφωση του Χριστιανισμού. Γιατί, στην πραγματικότητα, η χριστιανική διδασκαλία, που δεν έπαθε καμία παραμόρφωση, μας διδάσκει πριν απ’ όλα την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, που μακριά από εξευτελισμούς υψώνεται σ’ ένα χωρίς προηγούμενο ύψος. Το νόημα του Ευαγγελίου κλείνεται σ’ αυτές τις λέξεις: “Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ” (Ματθ. 6:33). Εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό σημείο του Χριστιανισμού. Το Ευαγγέλιο μας λέει πως η “Βασιλεία” αυτή βιάζεται, αλλ’ η αναζήτησή της ανταποκρίνεται στην αναζήτηση μιας τέλειας ζωής, μιας πληρότητας, μέσα στην οποία εκφράζεται κάθε δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη αυτή δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια υποταγή στο ψέμα και την αδικία με το αιτιολογικό της αμαρτωλότητας της ανθρώπινης φύσης. Γιατί η αμαρτία νικήθηκε από την ενεργητική αναζήτηση της Βασιλείας του Θεού, εκείνης της υπέροχης, της τέλειας και απόλυτης ζωής. Θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Χριστιανός είναι ο αιώνιος επαναστάτης, ένας ανικανοποίητος από κάθε καθεστώς ζωής. Κι αυτό γιατί ζητεί τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη Του, γιατί επιθυμεί την πιο ριζική μεταμόρφωση του ανθρώπου, της κοινωνίας και του κόσμου. Αν ξεχωρίζει από τους εξωτερικούς επαναστάτες δεν είναι για έναν μικρότερο ριζοσπαστισμό των ιδεών του, μα για την απαίτηση μιας αρμονικής σχέσης ανάμεσα στους σκοπούς και τα μέσα, δηλαδή την άρνηση του μίσους και της βίας σαν μέσων που μπορούν να οδηγήσουν στην πραγματοποίηση μιας τέλειας ζωής.

-Νικολάι Μπερντιάεφ, “Χριστιανισμός και κοινωνική πραγματικότητα”, εκδόσεις Π. Πουρναρά, σελ. 187-188

Ο Νικολάι Αλεξάντροβιτς Μπερντιάεφ (1874-1948) θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους Ρώσους λογίους και στοχαστές του 20ού αιώνα.