Ούτε Θεός – Ούτε Αφέντης

Ούτε Θεός – Ούτε Αφέντης.

Ένα σύνθημα αμφισβήτησης. Ένα σύνθημα που θα το δεις γραμμένο σε τοίχους και θα το ακούσεις από χείλη νεαρών στα Εξάρχεια. Εκφράζει μία αναρχική θεώρηση για τη ζωή, από άτομα που βλέπουν την θρησκεία, και ειδικά την εκκλησία, ως μία συστημική οντότητα, ως άλλη μία έκφραση του κατεστημένου.

Στο τραγούδι «Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή» του Πάνου Τζαβέλα, ο «κυρ-Παντελής», είναι η χαρακτηριστική μορφή ενός αστού στον καπιταλιστικό κόσμο. Ο κυρ-Παντελής, είναι κάποιος που έχοντας ως ιδανικό και απώτερο σκοπό της ζωής του την απόκτηση καλής οικονομικής κατάστασης, κοιτάζει το συμφέρον του, τις εμπορικές του δραστηριότητες, δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνική δικαιοσύνη και τον αδύνατο συνάνθρωπό του, παρά μόνο για την ευημερία της οικογένειάς του, όμως κατά τα άλλα, κάθε Κυριακή πηγαίνει στην εκκλησία!

Ως Χριστιανοί, το θέμα δεν είναι να κρίνουμε τους αναρχικούς και τους αριστερούς, για την εναντίωσή τους στην ιδέα του Θεού και της εκκλησίας. Το πραγματικό ζήτημα, είναι να αντιληφθούμε τα αίτια που οδηγούν νέους ανθρώπους να γράφουν στους τοίχους συνθήματα σαν κι αυτό της φωτογραφίας. Είναι βέβαια, εύκολο να καταγγείλουμε τους «άθεους» δίδοντάς τους «επαγγελίες» για κόλαση και αιώνια απώλεια, όμως ίσως να είναι πιο δύσκολο να σκεφτούμε πως για την εσφαλμένη εικόνα που έχουν αυτοί οι άνθρωποι, ίσως να ευθυνόμαστε εμείς. Και ακόμα πιο δύσκολο φαίνεται να είναι, το να αντιληφθούμε πως ίσως να μην είναι τόσο εσφαλμένη η εικόνα των ανθρώπων για εμάς, αλλά να είμαστε εμείς εσφαλμένοι ως προς το τι θα θέλαμε θεωρητικά να είμαστε και τι πράγματι έχουμε γίνει.

Αντιλαμβάνεστε τι συμβαίνει; Η ανατρεπτική και ριζοσπαστική εκκλησία που ίδρυσαν οι απόστολοι, σήμερα παραλληλίζεται ευθέως ως μία ακόμα εξουσία, ως ένα ακόμα μέσο για την καταπίεση των ανθρώπων. Και δεν είναι μόνο η εκκλησία. Το πλήρωμα της εκκλησίας, εμείς, χαρακτηριζόμαστε ως άνθρωποι που ενδιαφερόμαστε για την καλοπέραση την δική μας και αυτών που είναι μαζί μας. Φταίει η αρρωστημένη «άθεη» ματιά, που υπάρχουν τέτοιες αντιλήψεις; Όπως λέει και η παροιμία: ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Όσοι βλέπουν τα πράγματα με τον τρόπο που τα βλέπουν, έχουν επηρεαστεί από τις συνθήκες που βιώνουν και τις καταστάσεις που έχουν ζήσει.  Σίγουρα υπάρχουν και συνειδητά άθεοι, όμως το παιδί που έγραψε το σύνθημα στον τοίχο δεν θα το έβαζα σε αυτήν την κατηγορία.

Η εκκλησία, ήταν ένα κίνημα που εκτός από το σωτηριολογικό και θεολογικό της μήνυμα, μίλησε για ουσιαστική κατάργηση των τάξεων («ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι, καὶ ὁ ἔχων βρώματα ὁμοίως ποιείτω.» Λουκ. 3:11, «ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς τοῖς πτωχοῖς» Ματθ. 19:21) και διεθνισμό («…ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.» –Ματθ. 22:39, δηλαδή πρώτα άνθρωπος και μετά Έλληνας, Ιουδαίος ή Κινέζος). Μίλησε για ισότητα ανδρών και γυναικών, 1900 χρόνια πριν αυτό αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα. Είχε καινοτόμες ιδέες και δράση σε μια σειρά από κοινωνικά ζητήματα. Το μήνυμα της εκκλησίας, και σήμερα είναι το ίδιο. Το Ευαγγέλιο είναι το ίδιο μέσα στους αιώνες. Είναι ευθύνη μας να κάνουμε σαφές με τις πράξεις μας, πως η εκκλησία αν και σε πολλές περιπτώσεις μέσα στην ιστορία, ίσως να παρέκκλινε από την πορεία της και την αποστολή της, παραμένει ο φορέας της κοινωνίας που εδώ και 2000 χρόνια αποτελεί το «αλάτι του κόσμου». Αυτό θα ξεκινήσει, ζητώντας συγνώμη από τους ανθρώπους που κάναμε να βλέπουν τον Θεό ως έναν καταπιεστικό αφέντη.

Advertisements

Posted on Ιανουαρίου 20, 2011, in Σκέψεις και σχόλια and tagged . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: