Διεκδίκησε το δίκαιο…

Υπήρχε ένας λαός που εργαζόταν σκληρά, για να κερδίσουν κάποιοι άλλοι! Μια ανώτερη τάξη με προνόμια, η οποία τους καταπίεζε και τους αδικούσε. Τελικά, μετά από μια έντονη και επίμονη διεκδίκηση, ο λαός κέρδισε την ελευθερία του. Οι καταπιεστές του, αναγκάστηκαν να τον απελευθερώσουν, όμως ο λαός, διεκδίκησε και κάτι άλλο. Τόσα χρόνια παρήγαγε τον πλούτο των άλλων! Έτσι λοιπόν, «ἐζήτησε» από τους καταπιεστές του «σκεύη ἀργυρὰ καὶ σκεύη χρυσά, καὶ ἐνδύματα». Οι καταπιεστές, «ἐδάνεισαν εἰς αὐτοὺς ὅσα ἐζήτησαν». Έτσι λοιπόν, ο λαός «ἐγύμνωσε» αυτούς που τόσα χρόνια τον αδικούσαν. Όμως προσέξτε κάτι! Ο λαός έφυγε από την χώρα, στην οποία για πάρα πολλά χρόνια τον μάστιζε η φτώχεια, η καταπίεση και η αδικία. Ο πλούτος που είχε δανειστεί από τους παλιούς καταπιεστές, παρακρατήθηκε! Δεν επιστράφηκε ποτέ! Μήπως ήταν άδικο αυτό που έγινε; Μήπως ήταν κλεψιά; Όχι! Ήταν απολύτως δίκαιο! Ο λαός, πήρε πίσω ένα κομμάτι από τον πλούτο που ο ίδιος παρήγαγε! Οι πραγματικοί κλέφτες ήταν άλλοι!

Σας θυμίζει κάτι αυτή η ιστορία; Είναι η ιστορία της Εξόδου! Κατά τους πρώτους αιώνες της εκκλησίας, υπήρχαν κάποιοι χριστιανοί που είχαν την αιρετική θεωρία, πως ο Θεός της Καινής Διαθήκης ήταν διαφορετικός από το Θεό της Παλαιάς. Γι’ αυτούς, ο Θεός της Καινής ήταν αγαθός, σε αντίθεση με τον Θεό της Παλαιάς που ήταν πονηρός. Ένα από τα επιχειρήματά τους, ήταν αυτή ακριβώς η ιστορία. Δεν μπορούσε να χωρέσει στο, γεμάτο από ηθικές αρχές, μυαλό τους, το πως ο Θεός είχε ευλογήσει μια τέτοια «κλοπή». Κι όμως, αυτή η «κλοπή», στην πραγματικότητα ήταν μια πράξη δικαιοσύνης. Ο λαός Ισραήλ πήρε πίσω τον πλούτο που αυτός παρήγαγε και κάποιοι άλλοι του αφαιρούσαν! Οι ισορροπημένες φωνές της εκκλησίας, από τότε είχαν αντιληφθεί πως «είναι οι φτωχοί που βγάζουν το χρυσάφι, αν και δεν το έχουν και είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν στη δουλειά, επειδή χρειάζονται δουλειά, και παράγουν αυτά που δεν μπορούν να έχουν.» (Άγιος Αμβρόσιος).

Σήμερα, σε έναν κόσμο αδικίας που οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι, και οι πλούσιοι πλουσιότεροι, η εκκλησία αντιλαμβάνεται ποιο είναι το δίκαιο, ή αντιμετωπίζει ηθικιστικά όσους φωνάζουν, αγωνίζονται και διεκδικούν μια δίκαιη ζωή;

Δεν ξέρω σίγουρα! Όμως φαίνεται, πως κάποτε η ηγεσία της εκκλησίας, είχε πιο ξεκάθαρες φωνές:

«Δε φρίττεις άνθρωπε, δεν κοκκινίζεις από ντροπή, όταν χαρακτηρίζεις επιτιθέμενο αυτόν που παλεύει για το ψωμί του; Αυτός αν και φέρεται επιθετικά, ωστόσο δικαιούται τη συμπάθειά μας, γιατί τόσο πολύ πιέζεται από την πείνα, ώστε αναγκάζεται να φορέσει το προσωπείο της επιθετικότητας… Και πρέπει να σου πω ακόμα πως αυτός που επιτίθεται στην πραγματικότητα είσαι συ, γιατί αν και έρχεσαι τακτικά στην Εκκλησία και ακούς τα κηρύγματά μου, στην αγορά εν τούτοις προτιμάς και το χρυσάφι και τις επιθυμίες και τις ανθρώπινες φιλίες σου, παρά τις δικές μου προτροπές.»
–Ιωάννης ο Χρυσόστομος (P.G. 60, 535-538)

Αν είσαι χριστιανός, έχεις ένα λόγο παραπάνω για να διεκδικείς το δίκαιο!

«Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται.» (Ματθ. 5:6 )

Advertisements

Posted on Ιουνίου 7, 2011, in Χριστιανική διδασκαλία and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: