Υπακοή στην εξουσία;

Πολλοί πιστεύουν πως ο χριστιανός, οφείλει να υποτάσσεται σε κάθε είδους εξουσία. Είναι αλήθεια πως πράγματι, μέσα στις επιστολές της Καινής Διαθήκης, υπάρχουν προτροπές προς τους πιστούς ώστε «πᾶσα ψυχὴ ἐξουσίαις ὑπερεχούσαις ὑποτασσέσθω» (Ρωμ. 13:1).

Κι όμως, στην ίδια την Καινή Διαθήκη, υπήρξαν περιστατικά όπου οι πιστοί δεν υποτάχθηκαν στην εξουσία. Όταν η κοσμική και η θρησκευτική εξουσία, συνέλαβε τον Πέτρο και τον Ιωάννη, επειδή μιλούσαν για τον Χριστό, τους διέταξαν να σταματήσουν την δραστηριότητά τους, απειλώντας πως σε διαφορετική περίπτωση θα τους τιμωρούσαν αυστηρά. Οι απόστολοι, σαφώς δεν υποτάχθηκαν στις διαταγές αυτών των εξουσιών. Σύμφωνα με τους απόστολους: «Πρέπει νὰ πειθαρχῶμεν εἰς τὸν Θεὸν μᾶλλον παρὰ εἰς τοὺς ἀνθρώπους» (Πράξ. 5:29, Βάμβας).

Για τον χριστιανό, υπάρχουν όρια σχετικά με το μέχρι που φτάνει η υπακοή στις εξουσίες. Στην ουσία, ο χριστιανός οφείλει να υπακούει τις εξουσίες που δεν εναντιώνονται στους σκοπούς του Θεού. Οι προφήτες και οι πατέρες της εκκλησίας, που ήρθαν σε ρήξη με τις εξουσίες της εποχής τους, αποτελούν ζωντανά παραδείγματα σχετικά με την στάση που πρέπει να έχει σήμερα ο χριστιανός, απέναντι σε εξουσίες που υπονομεύουν την δικαιοσύνη, που νομοθετούν μεροληπτικά, που εκμεταλλεύονται τους φτωχούς, που ευνοούν την πλουτοκρατία.

«Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος βάδισε καρτερικά το δρόμο της εξορίας και πέθανε πολιτικός εξόριστος, γιατί αρνήθηκε να μεταβάλει το νέο ήθος σε στείρα θρησκευτικότητα που θα αδιαφορούσε για τη δικαιοσύνη και την αρετή… Οι Τρεις Ιεράρχες έκλεισαν τα αυτιά στις σειρήνες του συμβιβασμού και της υποτέλειας.» (Αποκάλυψη και Πολιτική, Β. Π. Στογιάννος, εκδ. Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1985, σ. 10. ). Αυτό είναι το παράδειγμα, που πρέπει να ακολουθήσουμε στις δύσκολες και παράξενες εποχές που ζούμε.

Η προτροπή του Ιησού Χριστού: «μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην» (Ματθ. 5:6), προϋποθέτει ανυποκοή προς τις εξουσίες όπου επιβάλουν την αδικία, καταπιέζοντας, και οδηγώντας στην εξαθλίωση τους ανθρώπους, ενώ αντίθετα εξυπηρετούν τα συμφέροντα της «ειδωλολατρικής» πλουτοκρατίας («…πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία» -Κολ. 3:5) και (για να έρθουμε στο σήμερα) του Καπιταλισμού (δείτε το άρθρο Αντικρίζοντας τον Καπιταλισμό). Αυτό το τελευταίο, η εναντίωση δηλαδή στην προσπάθεια μεγιστοποίησης του κέρδους, είναι πολύ βασικό, καθώς εκτός από τις διάφορες σχετικές αναφορές της Αγίας Γραφής και Πατέρων της εκκλησίας, η πλέον χαρακτηριστική «επαναστατική» εικόνα μέσα στην Αγία Γραφή, αυτή του Ιησού Χριστού με το μαστίγιο στο ναό, έχει να κάνει με την εναντίωση του προς «πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας», ενώ έφτασε στο σημείο να καταστρέψει «τὰς τραπέζας τῶν ἀργυραμοιβῶν», αποκαλώντας τους «σπήλαιον λῃστῶν» και «οἶκον ἐμπορίου» (Ματθ. 21:12-13, Μαρκ. 11:15-17, Λουκάς 19:45-46, Ιωάν. 2:13-16).

Advertisements

Posted on Ιουνίου 13, 2011, in Χριστιανική διδασκαλία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: