«Ο Θεός δεν ξεχνά την κραυγή των καταπιεσμένων!» Εμείς;

«Ψάλτε στον Κύριο… δεν ξέχασε των καταπιεσμένων την κραυγή.»
-Ψαλμ. 9:12-13, ΝΜΒ

Ως χριστιανός, πιστεύω σε ένα Θεό που «αγαπά τη δικαιοσύνη» (Ψαλμ. 11:7). Ο Κύριός μου, δίνει σημασία στις κραυγές των καταπιεσμένων… των «κολασμένων» της γης! Τον απωθεί η αδικία, η καταπίεση, η ανισότητα, και ενδιαφέρεται για όλες τις καταστάσεις που αγγίζουν την καθημερινή ζωή των ανθρώπων.

Ο Ιησούς Χριστός, εκτός από την σωτήρια, και τα πνευματικά ζητήματα, ενδιαφέρθηκε και για την φτώχεια που μάστιζε τον λαό. Αναφερόμενος στα πνευματικά, είπε πως «ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί» (Ματθ. 4:4), αλλά ποτέ δεν είπε πως ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις νοιάστηκε για το πως θα παρέχει τροφή σε ανθρώπους (Ματθ. 14:13-21, 15:1-10, Μάρκ. 6:30-44, 8:1-10, Λουκ. 9:10-17, Ιωάν. 6:1-14).

Ο Ιησούς Χριστός, δεν συμβιβάστηκε με όσους θεωρούσαν ως ιδανικό το κέρδος. Όταν κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν το θρησκευτικό αίσθημα του λαού για να αποκομίσουν κέρδος, πουλώντας και αγοράζοντας μέσα στο ναό της Ιερουσαλήμ, ο Ιησούς εμφανίστηκε με ένα μαστίγιο, καταστρέφοντας  “τὰς τραπέζας τῶν ἀργυραμοιβῶν”, αποκαλώντας τους “σπήλαιον λῃστῶν” και “οἶκον ἐμπορίου”, και φανερώνοντας την εναντίωσή του προς “πάντας τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράζοντας” (Ματθ. 21:12-13, Μαρκ. 11:15-17, Λουκάς 19:45-46, Ιωάν. 2:13-16). Οι άνθρωποι αυτοί, έβαζαν το κέρδος πάνω από το Θεό. Σίγουρα, το έβαζαν πάνω και από τις ανθρώπινες ζωές!

Λοιπόν, η πνευματική ελευθερία που μου χαρίζει ο Θεός, εμπνέει έναν απελευθερωτικό οραματισμό, και δημιουργεί μια δίψα για αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή πνευματικής και κοινωνικής εκμετάλλευσης ή καταπίεσης. Επειδή είμαι χριστιανός, δεν είμαι μοιρολάτρης. Αγωνιώ, ποθώ και αγωνίζομαι να είμαι το «αλάτι» και το «φως του κόσμου» (Ματθ. 5:13-14).

Ο Θεός μου ενδιαφέρεται για τον καταπιεσμένο. Ακούει την κραυγή του. Δεν μπορώ εγώ να μείνω αμέτοχος. Δεν μπορώ να μην ζητάω μια πιο δίκαιη κοινωνία. Δεν μπορώ να μην νοιάζομαι για όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από μένα. Δεν μπορώ να μη στέκομαι δίπλα τους όταν κραυγάζουν ενάντια στην αδικία και την ανισότητα. Δεν μπορώ να μην ενδυναμώνω την φωνή τους. Δεν μπορώ να μην φωνάζω μαζί τους.

Επειδή πιστεύω σε έναν δίκαιο Θεό, κάτι καίει μέσα μου όταν βλέπω τους πολλούς να ζουν μέσα στην εξαθλίωση, και τους λίγους να συσσωρεύουν όλο και περισσότερο πλούτο. Πως άλλωστε θα ήταν διαφορετικά; Όταν ο ίδιος ο Δημιουργός μου νοιάζεται για τον καταπιεσμένο, θα μπορούσα εγώ, το δημιούργημα, να νοιάζομαι μόνο για τον εαυτό μου; Θα έπρεπε να περιμένω να θιχτούν και τα δικά μου δικαιώματα για να εξεγερθώ;

Ο Γερμανός αντιστασιακός πάστορας των χρόνων της χιτλερικής Γερμανίας, Martin Niemoller είχε γράψει: «Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους, δεν διαμαρτυρήθηκα γιατί δεν ήμουν Εβραίος. Όταν ήρθαν για τους Κομμουνιστές, δεν φώναξα γιατί δεν ήμουν Κομμουνιστής. Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους, ούτε τότε φώναξα γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος. Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο Φασισμό, δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν Καθολικός. Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα, αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου…»

Ο Niemoller, προσπαθεί, με την απλή λογική, να καλλιεργήσει ένα πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης. Όμως οι χριστιανοί, έχουμε έναν λόγο παραπάνω για να αγωνιζόμαστε μαζί με τον καταπιεσμένο. Δεν είναι μόνο πως, πλησιάζει και η δική μας σειρά να έρθουμε στην θέση του (για όσους δεν έχει ήδη γίνει αυτό). Είναι πως στο πρόσωπο του καταπιεσμένου, δέχεται την καταπίεση ο ίδιος ο Χριστός (Ματθ. 25:34-40).

Άνθρωποι που δεν έχουν σχέση με την εκκλησία είναι αλληλέγγυοι προς τους καταπιεσμένους. Εμείς;

Ο ίδιος ο Θεός μας, δεν ξεχνά την φωνή των καταπιεσμένων. Εμείς;

Advertisements

Posted on Ιουνίου 24, 2011, in Χριστιανική διδασκαλία and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. Καλησπέρα!
    Πολύ καλή ανάρτηση.
    Υπάρχουν διάφορες εκδοχές, μα νομίζω πως η κυρίαρχη άποψη για την «πατρότητα» του αποσπάσματος που αναφέρεις και αποδίδεις στον Μπρεχτ είναι πως στην πραγματικότητα είναι τοποθέτηση ενός Γερμανού αντιστασιακού πάστορα των χρόνων της χιτλερικής Γερμανίας, του Martin Niemoller. Ενδεικτικά: http://en.wikipedia.org/wiki/First_they_came… και http://www.politis-gr.com/?p=8389
    Καλή συνέχεια!

  2. Μάλλον έχεις δίκιο. Εδώ http://hi.baidu.com/smartest/blog/item/a209a43e039400fe838b1313.html αναφέρει: «In Spanish-speaking countries the poem has been often erroneously attributed to Bertolt Brecht since the 1970s.» Θα το διορθώσω και στο άρθρο.

    Το ότι αυτό έχει ειπωθεί από χριστιανό, είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: