Σε μια επανάσταση, μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση βίας;

Ο Καπιταλισμός δε μεταρρυθμίζεται. Ο Καπιταλισμός, ανατρέπεται! Μια τέτοια ανατροπή, δεν θα επιτευχθεί, με την άσκηση βίας από ένοπλες ομάδες, αλλά με μια ευρύτερη αφύπνιση και την γενική εξέγερση του λαού. Η έννοια της επανάστασης δεν θα πρέπει να σχετίζεται με τη δράση μικρών ένοπλων ομάδων, αλλά να αφορά τις μεγάλες μάζες της κοινωνίας. Η επανάσταση δεν θα προκληθεί από μια ομάδα, αλλά αντίθετα, πιστεύουμε ότι τελικά, θα είναι η φυσική εξέλιξη των κοινωνικών εκρήξεων που θα προέλθουν από τα αδιέξοδα του ίδιου του Καπιταλισμού.

Όμως, όπως και να ‘χει, σε μια επαναστατική διαδικασία έστω κι αν αυτή προέρχεται από την λαϊκή πλειοψηφία, δεν είναι απίθανο να υπάρξουν περιπτώσεις βίας. Ποια μπορεί να είναι η θέση ενός ανθρώπου (ειδικά αν αυτός είναι χριστιανός), απέναντι σε αυτό; Σε μια επανάσταση, μπορεί να δικαιολογηθεί η χρήση βίας;

Στις 25/12/2009 η Ελευθεροτυπία, δημοσίευσε μια συνέντευξη από κληρικούς της Παγκληρικής-Παλλαϊκής Αγωνιστικής Κίνησης. Στο ερώτημα «Πιστεύετε στην ένοπλη επαναστατική πάλη;», οι κληρικοί είχαν δώσει μια ισορροπημένη απάντηση, η οποία μας καλύπτει:

«Εμείς αγωνιζόμαστε για την ειρήνη. Ειρήνη, όμως, δεν είναι η παύση του πολέμου με την επιβολή του θελήματος του ισχυρού. Τέτοια ειρήνη είναι χειρότερη από πόλεμο· γι’ αυτό ο Χριστός είπε: «Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην· ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν». Πρέπει να επαναστατήσουμε εναντίον αυτού του κόσμου της αδικίας. Επανάσταση δεν σημαίνει αιματοκύλισμα, αλλά ποιοτικό άλμα προς τα εμπρός. Γι’ αυτό σήμερα η δική μας «μάχαιρα», το δικό μας όπλο είναι ο λόγος. Στο μέλλον, και για την προάσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας αγάπης, στον πόλεμο για την οριστική εξάλειψη του πολέμου, ίσως να απαιτηθεί η χρήση βίας.». Επίσης, προσθέτουν «Κατά μεγίστη οικονομία, λοιπόν, και μόνο για την προάσπιση των κατακτήσεών του νομίζουμε ότι ο λαός δικαιούται να πάρει τα όπλα. Μέχρι τότε, όμως, ας αγωνιστούμε για το σημαντικότερο: για να αποκτήσουν οι εργαζόμενοι ταξική συνείδηση.»

Advertisements

Posted on Σεπτεμβρίου 16, 2011, in Χριστιανισμός και κοινωνία and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. «ο δε δούλος του Κυρίου δεν πρέπει να μάχηται, αλλά να ήναι πράος προς πάντας, διδακτικός, ανεξίκακος» [Απ. Παύλος] (Β’ Τιμόθεον β’ 24)

    «Επίστρεψον την μάχαιράν σου εις τον τόπον αυτής· διότι πάντες όσοι πιάσωσι μάχαιραν διά μαχαίρας θέλουσιν απολεσθή» [Ιησούς Χριστός] (Ματθαίος κς’ 52)

    «Εις τον τύπτοντά σε επί την σιαγόνα πρόσφερε και την άλλην» [Ιησούς Χριστός] (Λουκάς ς’ 29)

    • Να προσθέσω και εγώ ένα: “πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστί, καὶ οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν ἑαυτῷ μένουσαν.” (1 Ιωάν. 3:15)

      Όμορφα εδάφια, που αναφέρονται στην ατομική ζωή του χριστιανού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: