Το πραγματικό πρόβλημα!

Για την χριστιανική πίστη, ο αμαρτωλός υπάρχει επειδή υπάρχει η αμαρτία. Αυτό στο οποίο εναντιώνεται ο Χριστιανισμός, δεν είναι το πρόσωπο του αμαρτωλού, αλλά η ίδια η αμαρτία!

  • Όταν βλέπεις μπροστά σου ΜΑΤατζήδες να χτυπούν αδιάκριτα κόσμο, να προκαλούν και να πετάνε δακρυγόνα σε διαδηλωτές, είναι λογικό να σου γεννηθεί αντιπάθεια, ή ακόμα και μίσος προς τα ΜΑΤ.
  • Όταν βλέπεις πολιτικούς που κλέβουν, λένε ψέματα, καταπιέζουν και καλλιεργούν την αδικία, είναι λογικό να τους αντιπαθήσεις, ή ακόμα και να τους μισήσεις.
  • Όταν βλέπεις δημοσιογράφους, να προπαγανδίζουν, με ύπουλο τρόπο, τις απόψεις και τις θέσεις των καταπιεστών, να αλλοιώνουν συνειδήσεις, να προσπαθούν να περάσουν την διαστροφή της αδικίας ως «φυσιολογική κατάσταση», είναι λογικό να τους αντιπαθήσεις, ή ακόμα και να τους μισήσεις.

Όμως, μια διαπίστωση: η κριτική που ανακυκλώνεται μόνο σε κάποια πρόσωπα, από μόνη της, είναι άστοχη…

Όλοι αυτοί, και ακόμα περισσότεροι, δρουν όπως δρουν, κάνουν ότι κάνουν, λένε ότι λένε, επειδή υπηρετούν και επηρεάζονται, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα, από το υπάρχον Καπιταλιστικό σύστημα.

Τα πρόσωπα των πολιτικών που ασκούν εξουσία μπορεί να αλλάζουν. Όμως όσο η εξουσία τους, πηγάζει και περιπλέκεται με τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, ποτέ δεν θα αλλάξει πραγματικά κάτι. Κάποιος μπορεί να θεωρηθεί λίγο «πιο έντιμος» από κάποιον άλλον, όμως εφόσον υπηρετεί το σύστημα, δεν θα κάνει τίποτε απολύτως, που να είναι ουσιαστικά υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Ακόμα κι αν εμφανίζεται με «κοινωνικές ευαισθησίες», το περισσότερο που ίσως κάνει, θα είναι κάποια διαχειριστική, δήθεν «φιλολαϊκή» μεταρρύθμιση. Όμως αυτές οι μεταρρυθμίσεις, ως «παραχωρήσεις της κυρίαρχης τάξης, η οποία θα διατηρεί την κυριαρχία της»¹, δεν πρόκειται να είναι ουσιαστικά υπέρ του λαού.

Όσοι υπηρετούν το σύστημα, έχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Μάλιστα, κάποιοι πολιτικοί που έχουν εξαπατήσει ή κλέψει, κάποιοι αστυνομικοί που έχουν ασκήσει βία, κλπ, πρέπει να δικαστούν. Όμως, το βασικό πρόβλημα δεν είναι τα ίδια τα πρόσωπά: είναι το σύστημα που υπηρετούν. Η κριτική μας δεν πρέπει να επικεντρώνεται μόνο σε συγκεκριμένα πρόσωπα, όμως επίσης, δεν πρέπει να τρέφονται ελπίδες πως κάποια άλλα πρόσωπα (τα οποία υπηρετούν εξίσου το σύστημα), μπορούν να φέρουν περισσότερη δικαιοσύνη!

Έτσι λοιπόν, αντιλαμβανόμαστε πως οι «διεφθαρμένοι» πολιτικοί είναι μεν μέρος του προβλήματος, όμως 1) και οι «αδιάφθοροι» υπηρέτες του συστήματος, το ίδιο διεφθαρμένο σύστημα υπηρετούν (έστω και με πιο «ηθικό» προσωπείο), και 2) όλοι αυτοί, είναι απλώς μέρος του προβλήματος, δεν είναι το ίδιο το πρόβλημα.

Η λύση στο πρόβλημα, δεν είναι άλλα πρόσωπα. Η λύση είναι, άλλες δομές, άλλος τρόπος σκέψης, άλλο σύστημα.

1. Προσαρμογή κειμένου από: Β.Ι. Λένιν, Άπαντα, τόμος 39, σελ. 113, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Advertisements

Posted on Νοέμβριος 15, 2011, in Ενημέρωση and tagged , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: