Η χρησιμότητα των εκλογών

Σίγουρα, μόνο με τις εκλογές δεν μπορούν να λυθούν με ουσιαστικό τρόπο, τα προβλήματα του λαού. Ακόμα κι αν προκύψει κάποιου είδους «αριστερή» κυβέρνηση από τις εκλογές (όπως ποθούν μερικοί), ούτε αυτή δεν θα μπορέσει να δώσει ουσιαστικές λύσεις υπέρ του λαού, εφόσον δεν θα έχουν τσακιστεί αποτελεσματικά οι δομές του συστήματος.

Παρ’ όλα αυτά οι εκλογές είναι χρήσιμες. Αυτό που μπορεί να κάνει ο λαός την δεδομένη στιγμή, χρησιμοποιώντας σαν εργαλείο τις εκλογές, είναι να μεγαλώσει τις ρωγμές του πολιτικού συστήματος. Με μια μαζική ενίσχυση των δυνάμεων που στηρίζουν το ταξικό λαϊκό κίνημα και έχουν ως στόχο την οικοδόμηση μιας εργατικής-λαϊκής εξουσίας, ο λαός μπορεί να φοβίσει όλους αυτούς, που προσπαθούν να τον φοβίσουν με ψέματα, εκβιασμούς, προβοκάτσιες και καταστολή. Όλους αυτούς που τον κοροϊδεύουν και κάνουν κωλοτούμπες, ανάλογα με την περίσταση. Και είναι αλήθεια πως, το τρέμουν αυτό το ενδεχόμενο!

Όμως για να υπάρξει πραγματική λύση, εκτός από τις εκλογές, είναι σημαντικό ζήτημα η δημιουργία ταξικής συνείδησης στα λαϊκά στρώματα και η όξυνση της πάλης ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, και στους ίδιους τους εκμεταλλευτές.

Οι εκλογές μπορούν να αποτελέσουν εργαλείο για τον λαό, και γι’ αυτό είναι χρήσιμες. Το μήνυμα της λαϊκής αντεπίθεσης, πρέπει να δοθεί μαζικά μέσα στις κάλπες. Όμως, από κει και πέρα ο αγώνας για μια άλλη κοινωνία, θα περάσει μέσα από τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα χωράφια, τους δρόμους…

Advertisements

Posted on Φεβρουαρίου 23, 2012, in Σκέψεις και σχόλια and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. 8 Σχόλια.

  1. Στρατής Γατελούζος

    Αν οι κομμουνίστριες και οι κομμουνιστές απευθυνόμαστε στα μαζικά ακροατήρια του κόσμου της εργασίας, τότε είναι δεδομένο ότι προτείνουμε ψήφο στα εργατικά ψηφοδέλτια. Ο κόσμος της εργασίας αυτές τις μέρες που μιλάμε, μόλις έχει αρχίσει να αποκτά ταξική συνείδηση(και αν…) Ακόμα θεωρεί ως πάλη για την εξουσία, την πάλη για την κατοχή της κυβέρνησης. Τα περί «εργατικής εξουσίας» και «τσακίσματος των αστικών θεσμών» του ακούγονται είτε κινέζικα(στην πλειοψηφία του κόσμου) είτε ανεφάρμοστα και ουτοπικά.
    Επομένως, σε πρώτη φάση αξιοποιούμε τις εκλογές για να προβάλουμε τις θέσεις μας για την εργατική εξουσία, στοχεύοντας σε πρώτη φάση στην κοινοβουλευτική καταβαράθρωση των καθεστωτικών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-Λάος-Μπακογιάννη-Χρυσή Αυγή-Κουβέλης).
    Και γιατί όχι, στοχεύοντας και σε μια αριστερή πλειοψηφία την επόμενη μέρα των εκλογών (σ’ αυτήν την περίπτωση βέβαια, το χρήσιμο θα είναι να υπάρχει ισχυρή επαναστατική και αντικαπιταλιστική αριστερά ως μέρος αυτής της αριστερής πλειοψηφίας).

    Η αποχή (και μάλιστα των αγωνιζόμενων ανθρώπων) συμφέρει αντικειμενικά το σύστημα, διότι οι υποστηρικτές του συστήματος (+ τα διάφορα πρόβατα) θα πάνε ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ να ψηφίσουν. Μην εκπλαγούμε λοιπόν, αν τα χουντοκάναλα και οι διαμορφωτές της «κοινής γνώμης» κατευθύνουν τον κόσμο στην αποχή, λέγοντας τα γνωστά «Όλοι ίδιοι είναι», «Η αποχή είναι μαγκιά και επανάσταση» κλπ κλπ
    Πχ στις ευρωεκλογές θυμάμαι χαρακτηριστικά τα κανάλια να προμοτάτουν την αποχή, κάτι που τους βγήκε μια χαρά και τους βόλεψε.
    Μην ξεχνάμε: Το αποτέλεσμα των εκλογών βγαίνει επί των έγκυρων ψηφοδελτίων…
    Αν εμείς δεν πάμε να ψηφίσουμε, δίνουμε αξία σ’ αυτούς που θα ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ,Χρυσή Αυγή, ΝΔ, Λάος…

    Όσο για τα ψηφοδέλτια που προτείνω, για μένα καταρχήν έχει νόημα η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αφού συσπειρώνει στις τάξεις της ένα μεγάλο αριθμό αγωνιζόμενων ανθρώπων από τα πρωτοβάθμια σωματεία και τις συνελεύσεις γειτονιών.
    Δεύτερη επιλογή μου θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με μεγάλη προσοχή στη σταυροδοσία, δηλαδή δε θα σταύρωνα ούτε έναν από την Τσιπρική πλειοψηφία.

    Από κει και κάτω… το χάος. Η ψήφος στο ΚΚΕ έχει ένα νόημα, αλλά ΜΟΝΟ σε συμβολικό επίπεδο, αφού πρόκειται για ένα γραφειοκρατικό κόμμα με εξαφανισμένη την εσωτερική δημοκρατία. Προσωπικά, δε θα μπορούσα να ψηφίσω ένα τέτοιο αντιδημοκρατικό κόμμα, που θεωρεί μεγαλύτερο εχθρό την υπόλοιπη αριστερά, παρά τη Χρυσή Αυγή…

    Επίσης, δε θεωρώ καθόλου χρήσιμη την ψήφο και στα μικρότερα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, δηλαδή τα μ-λ, το ΕΕΚ και την ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη (η τελευταία δεν ξέρω αν θα κατέβει στις εκλογές). Θεωρώ όλα αυτά τα κατεβάσματα ως άκρως σεχταριστικά και καθόλου προωθητικά για τους στόχους του εργατικού κινήματος. Αλλά αν κάποια ή κάποιος δεν θέλει με τίποτα να ψηφίσει ένα από τα τρία μεγάλα εργατικά ψηφοδέλτια (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ), ε, ας ψηφίσει ένα από τα τέσσερα μικρά (μλ, ΕΕΚ, ΟΚΔΕ-Εργατική Πάλη).

    • Από αυτό το ιστολόγιο, στηρίζουμε (κριτικά έστω) το ΚΚΕ, για διάφορους λόγους, τους οποίους έχουμε αναπτύξει κατά καιρούς. Οπότε, προφανώς διαφωνούμε. Πάντως, η ψήφος σε κόμματα με αυταπάτες, δεν νομίζω ότι βοηθά το λαό. Μάλλον το αντίθετο…

      Ευχαριστώ για το σχόλιο.

      • Στρατής Γατελούζος

        Κι εγώ ευχαριστώ που δημοσιεύτηκε το σχόλιο.

        Να διευκρινίσω ότι στις προτάσεις μου συμπεριλαμβάνω και το ΚΚΕ, μιλώντας περισσότερο ως επαναστάτης μαρξιστής (και αναγνωρίζοντας έτσι τη μεγάλη συμβολική αξία της ψήφου στο ΚΚΕ) παρά ως Στρατής – άνθρωπος.
        Διότι αν μιλήσω καθαρά ως άνθρωπος, τότε θα το απέκλεια εντελώς από τις επιλογές μου, καθώς είμαι ομοφυλόφιλος και το ΚΚΕ έχει ταχτεί ανοιχτά εναντίον των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων (πολιτικός γάμος ομόφυλων ζευγαριών, σύμφωνο συμβίωσης ομόφυλων ζευγαριών, κλπ).

  2. Είναι δικαίωμά σας να ζείτε όπως θέλετε, και να μην γίνονται διακρίσεις εις βάρος σας, εξαιτίας των επιλογών σας (και αυτό είναι κάτι το οποίο η πολιτική του ΚΚΕ, το υπερασπίζεται). Όμως και εγώ από την πλευρά μου, ως άνθρωπος (χριστιανός και κομμουνιστής), νομίζω πως συμφωνώ απόλυτα ΚΑΙ σε αυτό το θέμα με το ΚΚΕ, τουλάχιστον όπως το διατυπώνει ο βουλευτής του Κόμματος, κ. Αλυσανδράκης:

    «Έχει γίνει μόδα τα τελευταία χρόνια να μιλάμε για τον γάμο των ομοφύλων ζευγαριών και να το προβάλλουμε ως δικαίωμα. Βεβαίως, εδώ επιτρέψτε μου να εντοπίσω σε αυτούς που το προβάλλουν ένα κενό: Γιατί να μιλάμε μόνο για ζευγάρια και όχι για τρίο, κουαρτέτο, κουιντέτο, σεξτέτο, οκτέτο κ.λπ.; Βεβαίως, όπως είπε και ο κ. Σκυλλάκος, άλλο πράγμα είναι οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, τις οποίες καταδικάζουμε απροκάλυπτα…»

    • Στρατής Γατελούζος

      Δηλαδή θεωρείς ότι ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων ανδρών που συγκατοικεί για 30 χρόνια, δεν πρέπει να έχει αστικά δικαιώματα ως ζευγάρι; Να μην μπορεί να κατοχυρώσει οτι την περιουσία που αποκτήθηκε από κοινού (πχ ένα σπίτι) δε θα έρθει ο κάθε ανιψιός (που ενδεχομένος δεν μιλούσε στον θείο του επειδή «ήταν ανώμαλος») να την πάρει; Να μην μπορούν να πάρουν μετάθεση στο ίδιο μέρος – εφόσον είναι ζευγάρι;
      Εδώ μιλάμε για ανθρώπινες ζωές…
      Όπως δείχνουν και οι έρευνες, οι σταθερές σχέσεις (και η κοινωνική αποδοχή) βοηθούν τόσο στην ψυχική όσο και στη σωματική υγεία των γκέι ανθρώπων.

      Και προφανώς ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών συμβάλλει στην ανάπτυξη σταθερών σχέσεων. Το στερεότυπο του γκέι άνδρα που ενδιαφέρεται μόνο για το σεξ και όχι για σταθερές σχέσεις είναι μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία: Αφού η εκκλησία και τα ομοφοβικά κόμματα μας θεωρούν (εμάς τους ομοφυλόφιλους) ως ανθρώπους που δεν μπορούμε να αγαπήσουμε, ε, κι εμείς (ή τουλάχιστον πολλοί από τους gay) εκπληρώνουμε αυτήν την προφητεία με περιστασιακό σεξ. Άλλωστε στην Ελλάδα δεν έχουμε και άλλη επιλογή: Δεν αναγνωρίζεται ο γάμος ομόφυλων ζευγαριών.

  3. Είπα την άποψή μου, είπες και συ την δική σου. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ άλλο, πάνω στο θέμα.

    Απλώς να ξανατονίσω, όπως σου προείπα, ότι συμφωνώ απόλυτα με τις θέσεις του ΚΚΕ:

    «Εμείς είμαστε ενάντια στο γάμο των ομοφυλόφιλων. Δεν έχουμε καμία προκατάληψη ή ρατσιστική διάθεση… Άλλο αυτό και άλλο να εφαρμοστούν ίδια μέτρα και ίδιες ρυθμίσεις με το σύμφωνο συμβίωσης. Είμαστε αντίθετοι για τον εξής λόγο: Διότι είτε πρόκειται για γάμο είτε για ελεύθερη συμβίωση, ο θεσμός του γάμου προέκυψε από την ανάγκη της προστασίας των παιδιών και της γυναίκας και της εξασφάλισης της αναπαραγωγής και της διαιώνισης του είδους. Αυτή είναι η βασική λογική.»
    -Αντρέας Σκυλλάκος, βουλευτής ΚΚΕ

    Και όπως λέει, και ο σύντροφος laiko stroma:

    «Δεν είμαστε «σεξιστές». Εσύ έχεις ανάγει, αναγάγει και αναγαγάγει την σεξουαλική σου προτίμηση σε μείζον θέμα που πρέπει να απασχολεί το προλεταριάτο ιεραρχικά το ίδιο με την φτώχεια και την αντιλαϊκή πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΕΕ-ΔΝΤ και το κακό συναπάντημα.»

    Ευχαριστώ για την ανταλαγή απόψεων. Καλή συνέχεια.

  4. Ακόμα κι αν προκύψει κάποιου είδους “αριστερή” κυβέρνηση από τις εκλογές (όπως ποθούν μερικοί), ούτε αυτή δεν θα μπορέσει να δώσει ουσιαστικές λύσεις υπέρ του λαού, εφόσον δεν θα έχουν τσακιστεί αποτελεσματικά οι δομές του συστήματος.

    Κι όμως μπορεί να αποτελέσει εφαλτήριο.

    Οι μπολσεβίκοι είπαν μέσω των σοβιέτ θα παρείχαν ανοχή ή ακόμη και στήριξη ανάλογα την απόφαση της κυβέρνησης Κερένσκι. Βέβαια τότε υπήρχαν ήδη και άλλες δομές εκτός από του συστήματος (σοβιέτ) και τελοσπάντων ήταν και αλλές συνθήκες εν γένει .

    Το λάθος του Αλιέντε ήταν ότι ενώ υπήρχε ένα μαρξιστικό κόμμα στην εξουσία δεν εφάρμοσε το λενινισμό.Προσπάθησε ΜΕΣΑ από το κοινοβουλευτικό δρόμο να μεταλλάξει το καπιταλισμό σε σοσιαλισμό, δηλαδή να ζητήσει από τους καπιτάλες τα μέσα παραγωγής.

    Υπάρχει και άλλος δρόμος.Αν αυτή τη στιγμή υπήρχει μια όχι απλά αριστερή αλλά εργατική κυβέρνηση (δηλαδη με αναφορά στους εργαζόμενους και ένα αλλο δρόμο ανάπτυξης από και για αυτούς) θα μπορύσε να τσακίσει τα εργοδοτικά και πασοκονεοδημοκρατικοκρατούμενα -φτου- σωματεία και να φτιάξει αλλά στα οποία θα έχει τη πλειοψηφία η Αριστερά (ΚΚΕ-Συριζα-Ανταρσυα τα οποία θα καταθέτουν κοινά ψηφοδέλτια) ή να πάρει αποφάσεις (οι κρατικοποίησεις μία τη φορά) ζητώντας το λαό ως συμπαραστάτη στο δρόμο και οπλίζοντας το ακόμα για τη κρατικοποίηση π.χ. των χαλυβουργιών (όλων) ή στο τέλος και των τραπεζών. Η διαγραφή του χρέους μόνο συγκέντρωση συμπαράστασης στο σύνταγμα θα χρειαζόταν. Το αν και τι δομές (πλατείες,γειτονιές,σωματεία) θα φτιάξει ο κοσμος δεν μπορούμε να το ξέρουμε ή να το περιμένουμε καρτερικά.Μπορούμε να το πυροδοτήσουμε δείχνοντας έναν αλλό δρόμο ανάπτυξης στο λαό.

  5. Οι αυταπάτες που σπέρνει ο οπορτουνισμός, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες για το λαό και την εργατική τάξη.

    Χωρίς πραγματική λαϊκή εξουσία, τα περί «αριστερών» κυβερνήσεων, είναι αυταπάτες που μακροπρόθεσμα εξυπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, και ουσιαστικά λειτουργούν για αυτήν, ως αερόσακοι ενάντια στην ριζοσπαστικοποίηση του λαού, καλλιεργώντας του αυταπάτες πως «ο καπιταλισμός μπορεί να γίνει καλύτερος με μια αριστερή εξουσία η οποία θα έχει αναφορά στην εργατική τάξη» και άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε!

    Οι δομές και μόνο του συστήματος είναι τόσο ισχυρές που διαλύουν σαν χάρτινους πύργους τα επιχειρήματα των οπορτουνιστών, και αποδεικνύουν ότι πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδος χωρίς λαϊκή εξουσία, και κοινωνικοποίηση όλων των μέσων παραγωγής, δεν μπορεί να υπάρξει! Και αυτό το δεύτερο (η κοινωνικοποίηση όλων των μέσων παραγωγής), δεν μπορεί (ακόμα κι αν θα το ‘θελε) να το κάνει μια «αριστερή κυβέρνηση» του συστήματος, αλλά μόνο η εργατική-λαϊκή εξουσία.

    Έχουν βέβαια «ριζοσπαστισμό» και οι οπορτουνιστές. Μόνο που τον εξαντλούν στο ζήτημα των γάμων των ομοφυλοφίλων, και στην υπεράσπιση των… δικαιωμάτων έκφρασης της σαρανταποδαρούσας! Στο φλέγον ζήτημα της εξουσίας: άιντε πάμε να κάνουμε κυβέρνηση πάνω στις δομές του συστήματος για να γκρεμίσουμε το σύστημα από τα μέσα… και άλλες τέτοιες αστειότητες!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: