Είσαι «ομοφοβικός» αν δεν είσαι υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων;

Υπάρχουν άτομα, συλλογικότητες και κινήσεις που κινούνται κυρίως στο χώρο του οπορτουνισμού, οι οποίες, με ρατσιστική λογική, επιχειρούν να κολλήσουν την ταμπέλα του «ομοφοβικού», σε όποιον δεν αποδέχεται τον λεγόμενο «γάμο των ομοφυλοφίλων»! Όλοι αυτοί λοιπόν, έχουν κολλήσει την ταμπέλα του «ομοφοβικού» και στο κόμμα της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, το ΚΚΕ, επειδή αυτό είναι αντίθετο με τους γάμους των ομοφυλοφίλων!

Πράγματι, το ΚΚΕ δεν είναι υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων. Ο Θανάσης Παφίλης είχε πει σχετικά με το θέμα: «Δεν συμφωνούμε. Καθένας μπορεί να έχει την ιδιαιτερότητά του, αυτό δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο κοινωνικό σήμερα και δημόσιας συζήτησης, πολύ περισσότερο που έμμεσα προωθείται κιόλας. Μπροστά στη γενική κατρακύλα το μοντέλο του ανθρώπου που προωθείται μέσα σε ένα άγριο και βάρβαρο σύστημα. Είμαστε αντίθετοι – το ξαναλέω απ’ την αρχή – και πολύ περισσότερο με τις δήθεν προοδευτικές απόψεις περί υιοθεσιών κτλ¹

Όμως, το ότι κάποιος δεν συμφωνεί με τους γάμους των ομοφυλοφίλων, δεν σημαίνει ότι είναι «ομοφοβικός», ούτε πως «μισεί» ή «απεχθάνεται τους ομοφυλόφιλους», όπως με περίσσια φαιδρότητα, επιχειρείται να παρουσιαστεί σκόπιμα από κάποιους. Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος και έχει το δικαίωμα να ζήσει με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί, χωρίς να γίνονται οποιουδήποτε είδους διακρίσεις εναντίον του, εξαιτίας των επιλογών του. Άλλο όμως είναι αυτό, και άλλο είναι τα αποπροσανατολιστικά, δήθεν προοδευτικά, αιτήματα κάποιων, τα οποία αγκαλιάζουν άκριτα οι οπορτουνιστές.

Όπως είχε γράψει εύστοχα ο Ριζοσπάστης στην κριτική της ταινίας «Milk»:

«Το ζήτημα, όμως, της ομοφυλοφιλίας, δεν είναι νομικό θέμα. Είναι κοινωνικό ζήτημα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Εξυπακούεται πως κανένας δεν πρέπει να οδηγείται στο απόσπασμα γιατί είναι διαφορετικός. Αυτά είναι για τους Μεσαίωνες και για τους φασίστες. Ομως, τα νομικά δικαιώματα του καθένα, που πρέπει να είναι αυστηρώς κατοχυρωμένα, δεν πρέπει να σκεπάζουν άλλες εξίσου ευαίσθητες διαστάσεις του ζητήματος. Διαστάσεις που έχουν να κάνουν με τις υποχρεώσεις. Με την αισθητική και την αξιοπρέπεια. Αλλά και με το παρόν και το μέλλον της ανθρώπινης κοινωνίας στο σύνολό της.

Το κίνημα των ομοφυλόφιλων στην Αμερική, αλλά και αλλού – φυσικά και στη χώρα μας -, όντας κίνημα ευδαιμονισμού και προσωπικής ευχαρίστησης, χωρίς να λαβαίνει υπόψη του άλλες παραμέτρους, σιγά σιγά εξελίχτηκε σε μια κακόγουστη, εγωιστική και αντιαισθητική καρικατούρα. Πολλοί ομοφυλόφιλοι πέρασαν στην υπερβολή της υπερβολής! Θέλοντας ίσως να προκαλέσουν ή να εκδικηθούν για τα χρόνια που ήταν υποχρεωμένοι να κρύβονται, έχασαν το μέτρο και μετατράπηκαν σε γελοίες καρικατούρες. Καρικατούρες που προσβάλουν τον άνθρωπο και τη συμπεριφορά του. Το μέρος αυτό του κινήματος των ομοφυλόφιλων, μαζί με οπορτουνιστικούς πολιτικούς χώρους και άλλους φορείς και άτομα, που άκριτα υποστηρίζουν «κινήματα» που φέρνουν ψήφους και συμπάθειες, βάζει ζητήματα που δεν έχουν καμία λογική και καμία αξία (γάμος, υιοθεσία κλπ). Ζητήματα, τέλος πάντων, που δεν τα ζητάει καμία ανάγκη.»

Advertisements

Posted on Φεβρουαρίου 25, 2012, in Σκέψεις και σχόλια and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. 3 Σχόλια.

  1. Εύγε….Ρεαλιστική προσέγγιση!!!*

  2. Μπράβο, ωραία λογική!

    Αν δηλαδή αυτές οι αξίες και θεσμοί όπως της οικογένειας και του γάμου είναι αντιδραστικοί και δεν έχουν λογική τότε γιατί παντρεύονται οι ετεροφυλόφιλοι και δη οι κομμουνιστές ετεροφυλόφιλοι;
    Δηλαδή οι ετεροφυλόφιλοι κομμουνιστές που δεν μπορούν να κάνουν παιδιά γιατί υιοθετούν; Μπορείς να πας και να τους πεις ότι δεν το έχουν ανάγκη;

    Το ζήτημα του γάμου έχει τη λογική της πλήρους αποδοχής ενός γκέι ζευγαριού από τη κοινωνία ως τέτοιο (εννοώ ζευγάρι) γιατί δεν μου αρέσει η λογική των αναρχοαυτόνομων (προσοχή άλλο αντιεξουσιαστές και αναρχικοί) που φτιάχνουν προοδευτικές νησίδες εν μέσω καπιταλισμού όπου μέσα σ’αυτά τα στέκια κάνουν ότι θέλουν αδιαφορώντας για τη γνώμη της κοινωνίας. Δηλαδή αυτό τους ζητάμε να φτάσουν ένα βήμα πριν από μας στην επανάσταση και την κοινωνική απελευθέρωση; Δεν νομίζω. Οι ομοφυλόφιλοι είναι και θα πρέπει να είναι μέρος της κοινωνίας. Και όταν έρθει ο σοσιαλισμός ας καταργήσουμε το γάμο συλλογικά, γκέι και στρέιτ μαζί. Τότε δε θα το χρειαζόμαστε σύμφωνοι, τώρα όμως το χρειαζόμαστε. Άσε που η νομική κατοχύρωση έχει και το νόημα της κοινής φορολογικής δήλωσης και θέματα διαθήκης, νομικά θέματα που εμείς οι στρέιτ έχουμε κατοχυρωμένα.

    Όσον αφορά την υιοθεσία δηλαδή οι ομοφυλόφιλοι απαγορεύεται να μεγαλώσουν, να αγαπήσουν και να γαλουχήσουν ενά παιδάκι; Γιατί; Γιατί αυτοί δεν έχουν το δικαίωμα; Επειδή θα είναι ανεκτικός με τους γκέι; Ότι μπορεί να γίνει και γκέι κιόλας; Αυτό μας ενοχλεί; Αρα είναι ομοφοβικό το ζήτημα.

    Το κίνημα των γκέι δεν είναι ούτε κίνημα ευδαιμονισμού και προσωπικής ευχαρίστησης που δεν λαμβάνει υπόψη του άλλες παραμέτρους, ούτε υπερβάλλει. Δεν ζητάει όλα αυτά (γαμος,υιοθεσία) έτσι για εκδίκηση, τα ΘΕΛΕΙ! Τα έχει ανάγκη.

    Και κάτι τελευταίο.
    «Μπροστά στη γενική κατρακύλα το μοντέλο του ανθρώπου που προωθείται μέσα σε ένα άγριο και βάρβαρο σύστημα.»
    Δηλαδή ο νέος τύπου ανθρωπος είναι στρέιτ; Και να ναι γιατί;

    Καλοπροαίρετα (αν και αυτό είναι προσωπικό γιατί εσύ μπορεί να τα θεώρησες βλακείες ή προβοκάτσια),ένας κομμουνιστής.

  3. @ Siglitiki
    Να ‘σαι καλά.

    @ Νίκος
    Διάβασα κ ξαναδιάβασα το κείμενο που έχω γράψει. Αν θες ξαναδιάβασέ το και συ, γιατί αυτά που λες στην αρχή, δεν έχουν καμία βάση στο κείμενό. Πουθενά δεν είπα ότι ο γάμος και η οικογένεια είναι «θεσμοί αντιδραστικοί και δεν έχουν λογική», κι ούτε υποστηρίζω κάτι τέτοιο. Μάλιστα, προσωπικά πιστεύω ακριβώς το αντίθετο! Σκοπός της λαϊκής εξουσίας θα πρέπει να είναι η ενδυνάμωση και η υποστήριξη της λαϊκής οικογένειας και όχι η διάλυση της.

    Όπως έγραψα «Ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος και έχει το δικαίωμα να ζήσει με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί, χωρίς να γίνονται οποιουδήποτε είδους διακρίσεις εναντίον του, εξαιτίας των επιλογών του.» Οπότε, τα περί «ομοφοβίας», καλύτερα να τα πείτε πουθενά αλλού.

    Πάντως, το να πρέπει να μπει ένας ομοφυλόφιλος στο μάτι κάποιων, και σώνει και καλά να «παντρευτεί» για να «πάρει το αίμα του πίσω», από την καταπίεση που πιθανόν να έχει βιώσει (για να γίνει «αποδεκτός» όπως το θέτεις εσύ), είναι λογική κομπλεξισμού.

    Όπως αναφέρεται και στο κείμενο του Ριζοσπάστη, ο γάμος των ομοφυλόφιλων και η υιοθεσία είναι ζητήματα που δεν έχουν καμία λογική και καμία αξία, και που δεν τα ζητάει καμία ανάγκη.

Αρέσει σε %d bloggers: