Επίγευση εμετού

Πολλοί άνθρωποι, βλέποντας την αδικία, την ανισότητα και την καταπίεση που υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο, δεν στρέφονται προς την πίστη.

Η στάση τους είναι ορθή και φυσιολογική, εφόσον αυτό που συναντούν, είναι μια μορφή πίστης ή θρησκείας, που ενδιαφέρεται μόνο για τύπους, ηθικούς κανόνες, θεωρίες επί θεωριών, και ταυτόχρονα κλείνει τα μάτια μπροστά στις δομές της κοινωνίας που διογκώνουν την αδικία, υποσχόμενη ουράνιους παραδείσους, χωρίς όμως να κάνει τίποτα για να υπερασπιστεί τους καταπιεσμένους σήμερα.

Για ποιον λόγο οι άνθρωποι θα πρέπει να εμπιστευτούν την φιλοσοφία της ζωής τους, την ζωή τους την ίδια, και εν τέλει την αιωνιότητά τους, σε μια θρησκεία ή πίστη, που δεν μπορεί ή δεν θέλει να διακρίνει το τι είναι δίκαιο και το τι είναι άδικο, που δεν τολμά ίσως, να αρθρώσει λόγο για το τι είναι σωστό και το τι είναι λάθος σχετικά με τις καταστάσεις αυτού του κόσμου, που θέλει να κρατά ίσες αποστάσεις από θύτες και από θύματά;

Η χλιαρή στάση της εκκλησίας μπροστά στην αδικία, έχει επίγευση εμετού.

Advertisements

Posted on Αύγουστος 8, 2012, in Χριστιανισμός και κοινωνία and tagged , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. άσχημο πράγμα η θρησκοληψία…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: