Οι «σκαφτιάδες»

Τον 17ο αιώνα στην Αγγλία, μια ομάδα χριστιανών αγροτών, εμπνευσμένη από την οικονομική ισότητα και την άρνηση της ατομικής ιδιοκτησίας για την οποία διάβαζαν στα πρώτα κεφάλαια των Πράξεων των Αποστόλων, επιχειρεί να ανατρέψει το κοινωνικό σύστημα της εποχής της, και να καταργήσει την ιδιωτική ιδιοκτησία της γης!

Μιλάμε για το κοινωνικό κίνημα των «Σκαφτιάδων» ή «Σκαπανέων» (Diggers),  το οποίο εμφανίστηκε λίγο πριν από την Αγγλική Επανάσταση του 17ου αιώνα, και εναντιώθηκε στο σύστημα το οποίο τοποθετούσε τις μεγάλες εκτάσεις της γης στα χέρια των λίγων γαιοκτημόνων.

Για τους Σκαφτιάδες, o Billy Bragg τραγουδάει το «The World Turned Upside Down», τους στίχους του οποίου σας παραθέτουμε, σε ελεύθερη απόδοση:

Το 1649 /  στον λόφο του Αγίου Γεωργίου, / μια κουρελιασμένη ομάδα που ονομαζόταν «Σκαφτιάδες» / ήρθε για να δείξει την λαϊκή βούληση.  /  Αψήφησαν τους γαιοκτήμονες, / αψήφησαν τους νόμους. / Ήταν οι αδικημένοι που διεκδικούσαν αυτό που τους άνηκε.

«Ερχόμαστε εν ειρήνη» είπαν / «για να σκάβουμε και να σπέρνουμε. / Ερχόμαστε να δουλέψουμε τα κτήματα έχοντάς τα κοινά, / και να κάνουμε αυτήν την άγονη γη να βλαστήσει. / Αυτήν την γη που είναι διαιρεμένη / εμείς θα την κάνουμε ένα. / Έτσι θα υπάρχει / ένα κοινό ταμείο για όλους.

Την αμαρτία της ιδιοκτησίας / θα την απαξιώσουμε. / Κανένας άνθρωπος δεν θα έχει το δικαίωμα να αγοράζει και να πουλάει / την γη για ιδιωτικό όφελος. / Με κλοπές και φόνους / πήραν τη γη. / Τα περιτοιχίσματα πλέον / ξεφυτρώνουν με δικές τους εντολές.

Αυτοί φτιάχνουν τους νόμους / ώστε να μας αλυσοδένουν καλά. / Ο κλήρος, μας θαμπώνει με τον ουρανό / ή μας αναθεματίζει για την κόλαση. / Εμείς δεν λατρεύουμε / τον Θεό που υπηρετούν αυτοί. / Τον Θεό της πλεονεξίας που ταΐζει τους πλούσιους / ενώ οι φτωχοί λιμοκτονούν.

Εμείς, δουλεύουμε και τρώμε μαζί. / Εμείς, δεν χρειαζόμαστε σπαθιά.  / Εμείς, δεν θα υποκύψουμε στα αφεντικά, / ούτε θα πληρώσουμε ενοίκιο στους άρχοντες. / Ακόμα είμαστε ελεύθεροι, / αν και είμαστε φτωχοί. / Όλοι εσείς οι Σκαφτιάδες, εμπρός για την δόξα! / Τώρα, εμπρός!»

Από αυτούς που είχαν περιουσίες / προήλθαν οι διαταγές. / Έστειλαν μισθοφόρους και στρατιώτες / για να εξαλείψουν τις αξιώσεις των Σκαφτιάδων. / Γκρέμισαν τα σπίτια τους / καταστρέψανε το καλαμπόκι τους. / Τους σκόρπισαν μεν, / αλλά το όραμα ακόμα πλανάται.

Εσείς οι φτωχοί πάρτε θάρρος. / Εσείς οι πλούσιοι προσέξτε. / Αυτή η γη δημιουργήθηκε ως ένα κοινό ταμείο, / ώστε να είναι μοιρασμένο σε όλους. / Όλα κοινά! / Όλος ο λαός, ένα!

Μερικές σκέψεις

Στην περίπτωση των «σκαφτιάδων», όπως και σε διάφορες ακόμα περιπτώσεις (από το κίνημα των χωρικών του Τόμας Μύντσερ, μέχρι το κίνημα της θεολογίας της απελευθέρωσης, κ.λπ.), τα «ιδεαλιστικά» στοιχεία της χριστιανικής πίστης, μπόρεσαν να λειτούργησαν θετικά, και ώθησαν συνειδήσεις προς την ριζοσπαστικοποίηση και την ρήξη με την πλουτοκρατία και το κατεστημένο που υποστήριζε τα κεκτημένα της.

Εμείς, λοιπόν, αποδεχόμαστε την, ίσως «αντιεπιστημονική» για μερικούς, αντίληψη (και εδώ ίσως να φανούμε «αιρετικοί» προς άπαντες), ότι ο κοινωνικός και πολιτικός ριζοσπαστισμός, έχει να κάνει με την θέση που παίρνει ο καθένας στο ζήτημα της ταξικής πάλης, και με τον βαθμό στον οποίον, τέλος πάντων, έχει αναπτύξει ταξική συνείδηση. Το υπόβαθρο του κοινωνικοπολιτικού ριζοσπαστισμού, σε κάποιους μπορεί να θεωρηθεί «υλιστικό», σε κάποιους άλλους «ιδεαλιστικό». Όμως, η έννοια της θρησκευτικής πίστης, δεν θα πρέπει να θεωρείται πως, σε κάθε περίπτωση, αντιδραστικοποιεί ή εμποδίζει τον ριζοσπαστισμό των λαϊκών στρωμάτων.

Σκοπός, του κομμουνιστή που έχει θρησκευτική, και ειδικά χριστιανική, πίστη και συνείδηση, θα πρέπει να είναι η ανάδειξη των γνήσιων και ριζοσπαστικών στοιχείων της πίστης, και η αντιμετώπιση των μοιρολατρικών ερμηνειών και αντιλήψεων, που πράγματι διδάσκουν υποταγή και καθιστούν μορφές της θρησκευτικής πίστης σε «όπιο του λαού».

Δεν θα πρέπει να αποτελεί στρατηγική (έστω και μακροπρόθεσμη) του Κομμουνιστικού Κόμματος, η απάλειψη της θρησκευτικής πίστης και η αποδοχή άλλων φιλοσοφικών ρευμάτων από την εργατική τάξη. Στόχος των κομμουνιστών θα πρέπει να είναι η οικοδόμηση του λαϊκού ταξικού κινήματος. Και σε αυτό το κίνημα, ο κάθε προλετάριος και ο κάθε εργάτης, οφείλει να κρατάει μία ταυτότητα, την ταξική. Και αυτήν την ταυτότητα, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να την αμφισβητεί.

Advertisements

Posted on Δεκέμβριος 28, 2012, in Ιστορία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: