Απαγορεύεται να γίνω μέλος του ΚΚΕ(;)!

Σε αυτό το ιστολόγιο, ποτέ δεν κρύψαμε την ταυτότητά μας. Είμαστε χριστιανοί και κομμουνιστές. Μάλιστα όπως είχαμε γράψει στις 12/10/2011, «είμαστε κομμουνιστές, επειδή πιστεύουμε στον Χριστό».

Επίσης, εδώ και καιρό, έχουμε αναρτήσει την πολιτική θέση μας, σύμφωνα με την οποία, «είμαστε ενάντια στον βάρβαρο και αντιλαϊκό Καπιταλισμό που υπηρετεί την πλουτοκρατία. Θεωρούμε πως είναι αδύνατον να βελτιωθεί το σύστημα μέσα από δήθεν “φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις” ή “εξελικτικές” διαδικασίες. Στην βαρβαρότητα του Καπιταλισμού, η μόνη διέξοδος για τα λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη, περνάει από την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, και την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού. Ως εκ τούτου, αν και παραμένουμε ανένταχτοι, στηρίζουμε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), επειδή είναι μια δύναμη που έχει αποδείξει με την πορεία της, ότι είναι έντιμη, δίπλα στον εργαζόμενο, και αγωνίζεται για την υπεράσπιση του λαού, θέτοντας ουσιαστικές προϋποθέσεις, για τη δημιουργία ενός λαϊκού μετώπου, μέσω των οποίων μπορεί να λειτουργήσει μια σοσιαλιστική εξουσία και οικονομία, από το λαό, για το λαό.»

Γενικά, υποστηρίξαμε την ορθότητα των πολιτικών επιλογών και αναλύσεων του ΚΚΕ. Μάλιστα προεκλογικά, με την συμβολή μας, περίπου 20 άτομα, συμφωνήσαμε, συνυπογράψαμε και δημοσιεύσαμε, ως Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών (ΠΑΧ), μια ανοιχτή επιστολή-ανακοίνωση υποστήριξης στο ΚΚΕ.

Ποτέ δεν είχαμε την αξίωση από το ΚΚΕ, να αλλάξει την βάση της ανάλυσής του και ποτέ δεν μιλήσαμε υποτιμητικά για όσους συντρόφους είχαν διαφορετική συνείδηση και αντίληψη από εμάς, σε θρησκευτικά ζητήματα. Αντίθετα, προσπαθήσαμε να ασκήσουμε κριτική σε όλα τα κακώς κείμενα της εκκλησίας και της χριστιανικής θρησκευτικής πίστης, να επισημάνουμε τις περιπτώσεις που αποκοιμίζουν συνειδήσεις και λειτουργούν ως «όπιο» δημιουργώντας μοιρολατρικές αντιλήψεις. Την ίδια στιγμή βέβαια, προσπαθήσαμε να καταδείξουμε τον ριζοσπαστισμό που πηγάζει από την πίστη μας, παρουσιάζοντας το θεωρητικό και το ιστορικό υπόβαθρο της αντίληψής μας.

Μερικές φορές, μπορεί να μας ενοχλούσαν κάποια λόγια συντρόφων, όμως εξακολουθούσαμε να πιστεύουμε ότι το ίδιο το Κόμμα έχει ορθή στάση σχετικά με το ζήτημα της θρησκευτικής πίστης. Αυτό το στηρίξαμε σε διάφορα επίσημα κείμενα του Κόμματος, όπως  στην πρόταση νόμου με θέμα «Ρύθμιση σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας, θρησκευτικές ενώσεις και κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας» (12/12/2008), στην οποία αναφερόταν: «Όπως είναι γνωστό στον ελληνικό λαό από τη μακρόχρονη εμπειρία του, το ΚΚΕ ουδέποτε διαχώρισε τους εργαζόμενους σε θρησκευόμενους και μη. Στάθηκε πάντοτε με απόλυτο σεβασμό στο θρησκευτικό συναίσθημα και στις παραδόσεις του λαού. Στους αγώνες για βελτίωση της ζωής του λαού, για εθνική ανεξαρτησία, για δημοκρατία και κοινωνική πρόοδο, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην εγχώρια ολιγαρχία, οι κομμουνιστές βρέθηκαν, βρίσκονται και θα βρίσκονται μαζί με τους εργαζόμενους και τους ανέργους ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές ή μη αντιλήψεις τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εθνικής αντίστασης όπου ο λαϊκός κλήρος συμμετείχε μαζικά στον αγώνα μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ.»

Επίσης, ακόμα και στις πρόσφατες θέσεις της ΚΕ για το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ, αναφέρονταν τα εξής: «Το Κόμμα παλεύει για την ενότητα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, α­νεξάρτητα από φυλή, εθνική καταγωγή και γλώσσα, πολιτιστική και θρη­σκευτική κληρονομιά.» (θ. 79), ενώ στο σχέδιο για το καταστατικό : «Στον αγώνα αυτό, [το ΚΚΕ] επιδιώκει την ενότητα της εργατικής τάξης, ανεξάρτη­τα από ειδικότητα, μορφωτικό επίπεδο, εθνότητα, πολιτιστικές και γλωσσι­κές παραδόσεις, φύλο.» (εισαγωγή, γ’ παρ.). Δεν ξέρω, αν βιαστήκαμε, αλλά χαρακτηρίσαμε αυτές τις διευκρινήσεις ως «θετικά (αν και δειλά) βήματα».

Λοιπόν, ύστερα απ’ όλα αυτά, παίρνοντας τον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη (27/1/2013) στα χέρια μας, διαβάσαμε ένα κείμενο με τίτλο «Σχετικά με τις αλλαγές στο προτεινόμενο Καταστατικό για το 19ο Συνέδριο», το οποίο ανέφερε εισαγωγικά πως «ο «Ριζοσπάστης», ανταποκρινόμενος σε ερωτήματα και παροτρύνσεις αναγνωστών, μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές από την Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος στο σχέδιο Καταστατικού για το 19ο Συνέδριο, δημοσιεύει σήμερα όσο γίνεται περιληπτικά και κωδικοποιημένα την ουσία των αλλαγών και των διατυπώσεων που προτείνονται.«

Μέσα σε αυτό το κείμενο, στην παράγραφο που αναφέρεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών του Κόμματος, διαβάσαμε το εξής απίστευτο: «Προστίθεται επίσης η ιδεολογία ως προϋπόθεση για το μέλος του Κόμματος, κι όχι μόνο το Πρόγραμμα και το Καταστατικό, με την έννοια ότι το μέλος του ΚΚΕ δεν μπορεί πχ να είναι υποστηρικτής διαφόρων μεταφυσικών δογμάτων, θρησκειών κ.λπ.«

Εδώ λοιπόν, αρχίζουν να περνάνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα διάφορες σκέψεις από το μυαλό μας. Πως γίνεται η πρόταση για τις θέσεις του Κόμματος, να μιλάει για ενότητα της εργατικής τάξης ανεξάρτητα από την θρησκευτική κληρονομία και την πολιτισμική παράδοση του καθενός, και την ίδια στιγμή να ερμηνεύεται από τον Ριζοσπάστη, ότι η ιδεολογία ως προϋπόθεση, καθιστά αδύνατον σε κάποιον που είναι θρησκευόμενος να είναι μέλος του Κόμματος;

Ελπίζουμε να μην έχουμε καταλάβει καλά. Ελπίζουμε να έχει γίνει κάποιο λάθος. Όμως, εφόσον ισχύει η ερμηνεία που δόθηκε από τον Ριζοσπάστη για το καταστατικό του Κόμματος, τα πράγματα είναι αρκετά σοβαρά για εμάς.

Όπως και να ‘χει (ακόμα και αν το ΚΚΕ δεν μας δέχεται για μέλη του, ως χριστιανούς), εμείς είμαστε αταλάντευτα ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, απορρίπτουμε κάθε μορφή διαχείρισής του, αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητα της ταξικής πάλης και του σοσιαλισμού, αλλά παραμένουμε χριστιανοί. Και η πίστη μας, είναι κάτι που δεν διαπραγματευόμαστε!

Ο Άρης Βελουχιώτης στο λόγο του στην Λαμία το ’44, είχε πει: «Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!»

Κι όμως, κάποιοι (ελπίζουμε λίγοι) από το Κόμμα, σήμερα ζητάνε από όποιον θέλει να γίνει μέλος του Κόμματος, να καταργήσει (;) την θρησκευτική του συνείδηση! Αλλιώς του απαγορεύουν (;) να γίνει μέλος!

Ξαναλέμε: Ελπίζουμε να μην έχουμε καταλάβει καλά. Ελπίζουμε να έχει γίνει κάποιο λάθος.

Ενημέρωση: Διαβάστε εδώ σχετικά με το τι αποφασίστηκε τελικά από το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ.

Advertisements

Posted on Ιανουαρίου 28, 2013, in Κομμουνισμός και θρησκεία and tagged , , , , . Bookmark the permalink. 10 Σχόλια.

  1. Θέλω να μου επιτρέψεις να πω δυο πραγματάκια.

    Αυτή η «διάταξη» ισχύει για το ΚΚΕ από τότε που ιδρύθηκε.
    Του ΚΚΕ η ιδεολογία είναι ο διαλεκτικός υλισμός και αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο.

    Απ΄ την άλλη το ΚΚΕ σέβεται απόλυτα τις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων των εργαζομένων … ούτε επιτίθεται … ούτε κοροϊδεύει … ούτε τίποτα.
    Έτσι, θέλει και οι φίλοι εργαζόμενοι να αποδεχτούν την Ιδεολογία του, ώστε να μπορέσουμε να φτιάξουμε την άλλη Κοινωνία.

    • Η ανάλυση του ΚΚΕ γίνεται πράγματι με βάση τον διαλεκτικό υλισμό. Αυτό το γνωρίζαμε. Το ότι για να γίνει κάποιος μέλος του Κόμματος ή για να θέλει να αλλάξει η τάξη στην εξουσία, πρέπει να καταργήσει την θρησκευτική του συνείδηση και να ασπαστεί κάθε πτυχή της φιλοσοφικής διάστασης του διαλεκτικού υλισμού, όμως, δεν το γνωρίζαμε.

      Εμείς υποστηρίζουμε την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, επειδή θέλουμε μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Όχι επειδή θέλουμε μια κοινωνία χωρίς θρησκευτική πίστη.

      Επίσης, και η Θέση 99: «Το ΚΚΕ είναι η πολιτική δύναμη που εισάγει σε όλα τα όργανα της εργατικής εξουσίας […] το πολιτικό σχέδιο για […] την εξάλειψη της μακροχρόνιας επιρροής μεταφυσικών δογμάτων κ.λπ..», ως θρησκευόμενοι, δεν θεωρούμε ότι μας δείχνει ιδιαίτερο σεβασμό… αλλά δεν θελήσαμε να το κάνουμε θέμα.

  2. Παρακαλώ να μου επιτραπούν δυο ακόμα λόγια.

    Έχουμε απόλυτο σεβασμό στις θρησκευτικές πεποιθήσεις όλων των ανθρώπων. Όχι μόνο των Χριστιανών, αλλά και των άλλων.

    Όμως και εμείς θέλουμε από τους άλλους να σεβαστούν την θέση μας για την μεταφυσικότητα των θρησκειών.
    Όταν π.χ. μια θρησκεία καλεί τα μέλη της (παράδειγμα λέω) να σκύψουν το κεφάλι, να μην αγωνίζονται, να αφήνουν την λύση των προβλημάτων τους στο Θεό – α με την ευκαιρία άκουσες την σ. Αλέκα χθες στην συνέντευξη που έδωσε ; Μέχρι την έκφραση «Δόξα τω Θεώ» χρησιμοποίησε … – εμείς οφείλουμε να μην το δεχτούμε αυτό.
    Αν δηλαδή κάποια θρησκεία (και το κάνουν οι περισσότερες αυτό, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο) χρησιμοποιείται ως τροχοπέδη στον δρόμο για την άλλη κοινωνία, αυτό να μην το καταγγείλουμε ;

    Επίσης, να τονίσω εδώ και τα εξής:
    – Πολλοί έλληνες παπάδες πήραν μέρος στην εθνική αντίσταση και ήταν και πρωτοπόροι !
    – Εγώ ο ίδιος πήγα και υπόγραψα τότε για τις ταυτότητες (για λόγους που δεν ενδιαφέρουν το παρόν ποστ) και σε διαβεβαιώ δεν με ενόχλησε κανένας και πίστεψέ με είμαι πολλά πολλά χρόνια μέλος του Κόμματος !

    Για να το τελειώσω. Μπορεί κάλιστα ένας Χριστιανός Ορθόδοξος ή άλλου δόγματος (ο καθένας έχει κάθε δικαίωμα να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει, κανείς δεν είναι υπεράνω) να είναι Μέλος του ΚΚΕ, αρκεί αυτό το πιστεύω του να μην τον εμποδίζει να δρα, να αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμιση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού !
    Πιστεύω ότι το δέχεσαι αυτό και εσύ και όσοι άλλοι θεωρείτε ότι η πίστη είναι αναπόσπαστο τμήμα της ζωής …
    Μεταξύ αυτών είμαι κι εγώ !

    • Τουλάχιστον από αυτήν την σελίδα, έχουμε ασκήσει επανειλημμένα κριτική στην μοιρολατρική διάσταση της θρησκευτικής πίστης, και μάλιστα έχουμε προσπαθήσει να δείξουμε ότι στην πραγματικότητα η γνήσια μορφή της χριστιανικής θρησκευτικής πίστης, είναι ασυμβίβαστη με την μοιρολατρία.

      Σε μια προσπάθεια που είχαμε κάνει να δημιουργήσουμε ένα «μανιφέστο» χριστιανών και κομμουνιστών, είχαμε γράψει: «Σκοπός, του χριστιανού κομμουνιστή, θα πρέπει να είναι η ανάδειξη των γνήσιων και ριζοσπαστικών στοιχείων της πίστης, και η αντιμετώπιση των μοιρολατρικών ερμηνειών και αντιλήψεων, που πράγματι διδάσκουν υποταγή και καθιστούν μορφές της θρησκευτικής πίστης σε “όπιο του λαού”.»

      Μακάρι να ισχύει αυτό που λες στο τέλος. Αυτή πιστεύουμε κι εμείς πως θα έπρεπε να είναι η θέση του Κόμματος («αρκεί αυτό το πιστεύω του να μην τον εμποδίζει να δρα, να αγωνίζεται για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού – κομμουνισμού»). Αν και η διατύπωση του Ριζοσπάστη, είναι αρκετά πιο αφοριστική.

  3. Αυτό που μένει να δούμε στον επόμενο καιρό είναι κατά πόσον το ΚΚΕ θα μπορέσει να μείνει «πιστό» στις πράγματι διαχρονικές και τίμιες θέσεις του, βλέποντας τα ποσοστά του να κατρακυλάνε. Όταν όλοι κάνουν κ…τούμπες για χάρη μερικών ψήφων, το ΚΚΕ -πάντα τίμιο- κρατούσε τις θέσεις του και δεν άλλαζε γλώσσα. Το θέλουν άλλο αυτοί εκεί πάνω στη διοίκηση του κόμματος? Θα δείξει. Πρέπει να πω οτι δεν είμαι κομμουνιστής, αλλά πάντα θαύμαζα οποιονδήποτε άνθρωπο παλεύει για τις θέσεις του, διότι στο κάτω κάτω, όλα σχετικά είναι.

    Η Εκκλησία από την άλλη δεν μπορεί να είναι ένας χώρος «πλυντήριο ενοχών» και φυσικά δεν πρέπει να μένει αμέτοχη από τα γύρω προβλήματα. Μα πάνω από όλα δεν πρέπει να αποχαυνώνει τα μέλη της οτι τάχα όλα θα τα αναλάβει ο Θεός. Ναι, πιστεύω οτι όλα θα τα αναλάβει ο Θεός, όσα δεν μπορούμε να κάνουμε εμείς και βέβαια ανάλογα με την αιώνια χάρη του. Εδώ ακριβώς μπαίνει ο παράγων «βόλεμα». Ο τεμπέλης πάντα ψάχνει κάπου να χωθεί να βολευτεί.

    Διαφωνώ με τον blogista σε τούτο το ένα, καθώς δεν πιστεύω οτι ο εκκλησιαστικός άμβωνας έχει χώρο για κομματική γλώσσα. Η εκκλησία έτσι θα πάρει χρώμα και θα υπάρχουν κόκκινες και μπλε εκκλησίες, ενώ όλοι ξέρουμε πως η Εκκλησία του Χριστού είναι (sorry, πρέπει να είναι) πανδοχείο.

    Δεν θα σηκώσω λοιπόν το αριστερό μου χέρι ούτε θα βροντοφωνάξω κάτι αγωνιστικό, αλλά με όλη μου τη καρδιά να πω «ας ξυπνήσουμε και ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε ο ένας για τον άλλο, ξεκινώντας με τον διπλανό μας».

    Με αγάπη, σεβασμό και χωρίς συμπτύξεις,

    Δημήτρης Δαλιάνης

    • Πιστεύω ότι η ύπαρξη μιας τέτοιας διατύπωσης (που ζητά από τα μέλη του Κόμματος να μην είναι θρησκευόμενοι), βολεύει και όσους αντικομμουνιστές θέλουν να αποτρέψουν την πολιτική και κοινωνική ριζοσπαστικοποίηση των θρησκευόμενων.

      @Dimitrios Dalianis. «Διαφωνώ με τον blogista σε τούτο το ένα, καθώς δεν πιστεύω οτι ο εκκλησιαστικός άμβωνας έχει χώρο για κομματική γλώσσα.»

      Προσωπικά, γράφω σε αυτό το ιστολόγιο και δεν συνηθίζω να ανεβαίνω σε άμβωνες. Εξάλλου, όπως είχα γράψει πριν από 2 περίπου χρόνια: «Είμαι κατηγορηματικά ενάντια στην προώθηση κομμάτων από άμβωνος. Η προώθηση συγκεκριμένων κομμάτων με ένα τέτοιο τρόπο, είναι τελείως αντιδεοντολογική και δεν πρέπει να έχει θέση μέσα στις εκκλησίες.»

  4. Ευχαριστώ για την απάντηση.

  5. Συγνώμη για το σχόλιο με καθυστέρηση τόσων μηνών (τώρα το είδα το ποστ).
    Δεν καταλαβαίνω όμως τι το περίεργο βρίσκεις. Το ΚΚΕ είναι από το καταστατικό του ένα μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα. Ως εκ τούτου, τα μέλη του (και όχι οι φίλοι ή οι υποστηρικτές του) δεν μπορεί παρά να ασπάζονται τον διαλεκτικό υλισμό. Και αυτός (ο διαλεκτικός υλισμός δηλαδή) είναι σαφέστατος επάνω στο θρησκευτικό ζήτημα. Με απλά λόγια, για τον κομμουνιστή δεν υπάρχει μεταφυσική, οι ανησυχίες του περιερίζονται στα του κόσμου ετούτου!
    Αυτό φυσικά επουδενί σημαίνει πως οι κομμουνιστές δεν σέβονται όσους έχουν οι ίδιοι μεταφυσικές ανησυχίες. Αντίθετα μάλιστα δηλώνουν κατηγορηματικά πως κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να καταπιέζεται για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του.
    Η είσοδος στο ίδιο το κομμουνιστικό κόμμα πάλι είναι μία τελείως διαφορετική ιστορία με δεδομένο των δημοκρατικό συγκεντρωτισμό. Εάν δηλαδή οι Χ.Ο. (τεράστια πλειοψηφεία στην ελληνική κοινωνία) γίνουν άυριο και πλειοψηφεία εντός του ΚΚΕ θα μπορούσαν να επιβάλουν ως υποχρεωτικό ακόμη και το δόγμα τους!
    Ε, αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα ούτε να συζητιούνται…
    Επιπλέον τα μέλη της οποιασδήποτε θρησκευτικής συλλογικότητας έχουν ήδη κάποιες υποχρεώσεις ως προς αυτήν. Τι θα μπορούσε να συμβεί εάν αυτές οι υποχρεώσεις έρχονται σε αντίθεση με αυτές του κομματικού μέλους; -Μύλος!
    Οι λόγοι λοιπόν είναι τόσο ιδεολογικοί, όσο και οργανωτικοί.
    Αν το συνοψίσουμε λοιπόν θα δούμε πως η αθεΐα είναι συστατικό μέρος της κομμουνιστικής ιδεολογίας (διαλλεκτικός υλισμός) που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την απόκτηση της ιδιότητας του κομματικού μέλους, αλλά υπάρχει και το ασύμβατο του να οφείλει κάποιος πειθαρχεία σε δύο συλλογικότητες με διαφορετικές κοσμοθεωρίες.
    Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό εμποδίζει τον χριστιανό που συμφωνεί με τα «κοσμικά» ιδανικά των κομμουνιστών να αγωνιστεί μαζί τους, την στιγμή που δεν εμποδίζει τους τελευταίους να του δείχνουν τον απόλυτο σεβασμό για τα πιστεύω του…

  6. Υ.Γ.
    Καιρό είχαμε να τα πούμε, ελπίζω να είσαι καλά…

    • Αντιλαμβάνομαι τι λες, όμως υπάρχουν ενστάσεις (τις οποίες διατυπώνω συχνά-πυκνά) αλλά και ζητήματα που μπορούν να τεθούν.

      Πάντως η τελική διατύπωση του καταστατικού, όπως επικυρώθηκε από το συνέδριο, με καλύπτει.

      Να’ σαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: