Για τις κρίσεις και την διαχείριση του καπιταλισμού

Ο καπιταλισμός ως οικονομικό σύστημα, είναι ιδιαίτερα προβληματικός. Στον καπιταλισμό, τα μέσα παραγωγής είναι στην κατοχή του κεφαλαιοκρατών, οι οποίοι τα εκμεταλλεύονται ανάλογα με το προσωπικό τους συμφέρον, μέσα σε μια διαδικασία οικονομικού ανταγωνισμού με κίνητρο το κέρδος. Το αποτέλεσμα είναι, να δημιουργείται υπερσυσσώρευση κεφαλαίων, η οποία γεννά οικονομικές κρίσεις, κατά τις οποίες ένα μέρος του κεφαλαίου καταστρέφεται. Όπως είχε παρατηρήσει ο Καρλ Μαρξ, «κρίση σημαίνει και καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, επομένως και ενός τμήματος του κεφαλαίου.» Η ιστορία του καπιταλισμού είναι διάσπαρτη από περιόδους κρίσης. Στην πραγματικότητα οι κρίσεις, είναι κομμάτι της ίδιας της φύσης αυτού του συστήματος.

Για να συσσωρεύσουν πλούτο οι καπιταλιστές, εκμεταλλεύονται τις παραγωγικές δυνάμεις των εργαζομένων και αποσπούν την υπεραξία της εργασίας τους. Όταν δημιουργούνται κρίσεις από την δραστηριότητά των καπιταλιστών και των μονοπωλίων, αυτοί καλούν πάλι τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα να σηκώσουν το βάρος, ώστε να προφυλάξουν τα κέρδη τους από πιθανές απώλειες. Στην πραγματικότητα, εκμεταλλεύονται ακόμα και τις κρίσεις ώστε να υποχρεώσουν τους εργαζόμενους, να ρίξουν τις απαιτήσεις τους και τελικά να μειωθεί το «κόστος» της εργασίας. Το «κόστος» αυτό, στην πραγματικότητα είναι ένα ξεροκόμματο μπροστά στα κέρδη των μονοπωλίων, όμως οι καπιταλιστές δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν την παραμικρή θυσία. Αντίθετα, θέλουν να εκμεταλλευτούν ακόμα και την κρίση που αυτοί δημιούργησαν και τελικά να βγουν από αυτήν, με την θέση τους ακόμα πιο ισχυρά εδραιωμένη.

Όσο τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος που παράγεται από την εργασία του λαού, είναι στα χέρια των καπιταλιστών, δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική που να εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Ακόμα και μια «αριστερή» διαχείριση του συστήματος, στην ουσία θα παγιώσει και θα εξασφαλίσει την κυριαρχία των καπιταλιστών. Ακόμα και αν γίνονταν, κάποιες παραχωρήσεις από τους καπιταλιστές, σε μια τέτοια διαχείριση, αυτές θα παίρνονταν πίσω με την πρώτη ευκαιρία. Τα βλέπουμε και στην Σκανδιναβία, όπου το «φιλολαϊκό»-«κοινωνικό» προσωπείο του καπιταλισμού, πλέον ρουφάει τις όποιες παροχές και παραχωρήσεις είχε κάνει προς τον λαό τις προηγούμενες δεκαετίες, επιβάλλοντας έναν ακόμα πιο άγριο καπιταλισμό.

Μια «αριστερή» διαχείριση του συστήματος, στην ουσία θα παίξει βρώμικο ρόλο. Θα αποκοιμίσει συνειδήσεις, θα συντελέσει στην παρεμπόδιση της ριζοσπαστικοποίησης του λαού, θα δημιουργήσει αυταπάτες και θα αποτρέψει την ταξική χειραφέτηση των εργαζομένων, ωραιοποιώντας την εικόνα το συστήματος της εκμετάλλευσης.

Ο καπιταλισμός, δεν μπορεί να γίνει «ανθρώπινος». Μπορεί να ανατραπεί! Η διαπίστωση αυτή, δεν διακατέχεται από κανένα είδος δογματισμού. Είναι απολύτως ρεαλιστική. Η καθολική κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομίας από μια εργατική-λαϊκή εξουσία, είναι η πιο εφικτή προοπτική που μπορεί να εξυπηρετήσει τις λαϊκές ανάγκες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Advertisements

Posted on Φεβρουαρίου 23, 2013, in Αντικαπιταλιστική προοπτική and tagged , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Το λένε πολλοί. Το έχουμε ακούσει πολλές φορές. Κι’ ο Χριστός ήταν κομμουνιστής. Έχουν άραγε δίκιο; Ήταν ο Χριστός κομμουνιστής; Κι’ αν ήταν, τι κομμουνιστής ήταν; Κι’ αν ήταν ο Χριστός κομμουνιστής έχει το δικαίωμα ο κάθε χριστιανός να μην είναι συνάμα και κομμουνιστής; Αν αποδειχτεί πως ο Χριστός ήταν πραγματικά κομμουνιστής τότε οι συνέπειες θα είναι τρομερές. Το εκκλησιαστικό κατεστημένο όλων των δογμάτων και όλων των εποχών θα πρέπει να καθίσει στο σκαμνί με την κατηγορία της προδοσίας και ν’ αρχίσει ένας σκληρός αγώνας για την κάθαρση και την επανατοποθέτηση της Εκκλησίας πάνω στα κοινωνικά προβλήματα. Αυτοί που παρανόησαν το σκοπό της θα πρέπει να διαφωτισθούν και ν’ αλλάξουν συμπεριφορά. Κι’ αυτοί που θεληματικά τον πρόδωσαν θα πρέπει να μετανοήσουν κι’ από προδότες να γίνουν ήρωες. Για ν’ αρχίσει ένας αγώνας σωστός και σωτήριος για την κοινωνική λύτρωση τού λαού μας και όλων των λαών της γης.
    Μονάχα έτσι θα δικαιωθεί το όνομα τού Χριστού σαν Λυτρωτή! Όταν θα γίνει το θέλημά του «ως εν ουρανώ και επί της γης».
    Ο κομμουνιστής Χριστός θα είναι ο νέος Οδηγός για την ατομική αλλά και την κοινωνική λύτρωση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: