Κομμουνιστής: αυτός που απορρίπτει την μοιρολατρία

Οι χριστιανοί κομμουνιστές είναι κομμάτι της εργατικής τάξης που αγωνίζεται για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την σοσιαλιστική προοπτική. Ο αντικαπιταλισμός τους υπερβαίνει την υλιστική ανάλυση: είναι κομμουνιστές όχι μόνο επειδή αυτό είναι το συμφέρον της τάξης τους, αλλά δεσμεύονται από έναν «πρακτικό ιδεαλισμό», στα ιδανικά της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της ισότητας!

Κομμουνιστές μπορούν να είναι χριστιανοί που απορρίπτουν τις μοιρολατρικές μορφές της πίστης. Την μοιρολατρική και περιορισμένη στην μεταφυσική πίστη (που στην ουσία αποτελεί διαστροφή της χριστιανικής πίστης), την εκμεταλλεύονται απολυταρχικά και εκμεταλλευτικά καθεστώτα και συστήματα, μαζί και ο καπιταλισμός. Μέσω μιας τέτοιας πίστης, ο άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε παθητικό και χειραγωγήσιμο εκμεταλλευόμενο.

Στην πραγματικότητα, η χριστιανική πίστη (όπως την αντιλαμβανόμαστε και την βιώνουμε), δεν διδάσκει την μοιρολατρία κι ούτε περιορίζεται στην μεταφυσική. Ασχολείται με αυτόν τον κόσμο. Κριτήριο δικαίωσης, σύμφωνα με τις πηγές της χριστιανικής πίστης, δεν είναι οι γονυκλισίες, τα κεράκια, τα τάματα, αλλά η κοινωνική προσφορά (Ματθ. 25:34-40). Οι αρχέγονες χριστιανικές κοινότητες του 1ου αιώνα, ασκούσαν δριμεία κριτική προς τους πλούσιους της εποχής, προβάλλοντας ένα κομμουναλιστικό μοντέλο. Η χριστιανική πίστη αποτέλεσε έμπνευση για μια σειρά από ριζοσπαστικά κινήματα: από το κίνημα των χωρικών του 16ου αιώνα στην Γερμανία και από τους «Σκαφτιάδες» του 17ου αιώνα στην Βρετανία, μέχρι το πιο πρόσφατο κίνημα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης στην Λατινική Αμερική.

Μάλιστα, η επίδραση της ριζοσπαστικής Θεολογίας της Απελευθέρωσης ήταν τέτοια, που ένας χιλιανός θεολόγος, ο Πάμπλο Ρικάρντ, παρατηρεί ότι στη Κεντρική Αμερική «οι Μαρξιστικές δυνάμεις έχουν ξεπεράσει τον παραδοσιακό ελιτισμό τους και σήμερα δέχονται ως γεγονός την ταυτότητα του λαού, με τη θρησκευτική, ηθική, πολιτιστική, εθνική και φιλοσοφική της διάσταση». Το ίδιο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για την υπόλοιπη Λατινική Αμερική. Βέβαια, εκεί οι μαρξιστές, είχαν να κάνουν με μια εκκλησία, της οποίας η βάση (και όχι μόνο) επί δεκαετίες συνεργαζόταν με τους κομμουνιστές π.χ. στην οργάνωση συνδικάτων (όπως έκανε ο επίσκοπος Σαμουέλ Ρουίς στο Μεξικό) και συμμετείχε σε επαναστατικά, ριζοσπαστικά και αντιιμπεριαλιστικά κινήματα που εναντιωνόντουσαν στην εκμετάλλευση και την καταπίεση των λαϊκών στρωμάτων (όπως ο Καμίλο Τόρες στην Κολομβία, ο Ερνέστο Καρδενάλ στην Νικαράγουα, ο Όσκαρ Ρομέρο στο Ελ Σαλβαδόρ και πολλοί άλλοι).

Όπως και να ‘χει, κομμουνιστής, δηλαδή αγωνιστής για έναν δίκαιο κόσμο ισότητας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, μπορεί να είναι μόνο αυτός που απορρίπτει την μοιρολατρία. Και αυτό ισχύει ανεξάρτητα από το αν είναι κάποιος θρησκευόμενος ή μη.

Ετσι κι αλλιώς η Γη θα γίνει κόκκινη (…)
Χριστούλη μου, όμορφη που ‘ναι η προφητεία αυτή.
Θα φροντίσουμε εμείς γι’ αυτό.

Advertisements

Posted on Μαρτίου 22, 2013, in Χριστιανισμός και πολιτική and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: