Φτάνει η «αριστερή» κυβέρνηση ή η «έξοδος από το ευρώ»;

Η Σκανδιναβία θεωρούνταν πάντα μια «κοινωνική» όαση, εξαιτίας κάποιων μέτρων που είχαν λάβει στο παρελθόν οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις. Όμως, ανεξάρτητα από το είδος διαχείρισης, ο καπιταλισμός παραμένει καπιταλισμός. Ειδικά σε συνθήκες κρίσης, ακόμα και οι «αριστερές» κυβερνήσεις αναγκάζονται να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα ώστε το σύστημα που υπηρετούν να συνεχίσει εύρυθμα τη λειτουργία του.

Στην Σουηδία ετοιμάζονται για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων*, ενώ στη Δανία οι σοσιαλδημοκράτες κάνουν διάφορες αλχημείες ώστε να ληστέψουν περαιτέρω το λαό*. Οι περιπτώσεις της Δανίας και η Σουηδίας αποδεικνύουν ότι «αριστερές» διαχειριστικές κυβερνήσεις στο πλαίσιο του καπιταλισμού αποτελούν αυταπάτη για το λαό που αναζητά μια πραγματικά φιλολαϊκή διέξοδο. Επίσης, για όσους πιστεύουν ότι η αλλαγή νομίσματος μπορεί να είναι καλή εξέλιξη για το λαό, να θυμίσουμε ότι η Δανία και η Σουηδία δεν είναι στην ευρωζώνη! Σε μια άλλη σκανδιναβική χώρα με σοσιαλδημοκρατική παράδοση, στη Νορβηγία, η ζωή της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, επιδεινώνεται. Η Νορβηγία δεν είναι καν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι «αριστερές» κυβερνήσεις και η «φιλολαϊκή» διαχείριση του καπιταλιστικού συστήματος, αποτελούν αυταπάτες. Το σύστημα δεν βελτιώνεται. Στόχος του λαού που αγωνίζεται για μια κοινωνία και οικονομία που θα υπηρετεί πραγματικά τις ανάγκες του, είναι η ανατροπή του καπιταλισμού και η οικοδόμηση της λαϊκής εξουσίας.

Η έξοδος από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν αρκεί. Το καπιταλιστικό σύστημα μπορεί να επιζήσει αναπαράγοντας τις συνέπειες που προκαλεί, ακόμα και εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εξαρτήσεις από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, θα κοπούν ουσιαστικά από την λαϊκή εξουσία.

Το βασικό ζήτημα είναι, ο λαός να πάρει στα χέρια του τον πλούτο που παράγει και σήμερα του τον αρπάζουν οι καπιταλιστές. Και αυτό θα γίνει με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Ο κυρίαρχος λαός που θα κρατάει τα κλειδιά της οικονομίας, θα μπορέσει να σπάσει τις αλυσίδες των ιμπεριαλιστικών εξαρτήσεων και να τσακίσει την εκμετάλλευση του κεφαλαίου.

Advertisements

Posted on Φεβρουαρίου 4, 2014, in Αριστερές απόψεις and tagged , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΛΙΑΡΑΚΗΣ

    Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα. Χωρίς την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, η κλοπή της υπεραξίας της εργασίαςς, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, θα συνεχίζονται αναπότρεπτα. Όμως η κοινωνικοποίηση είναι μεν αναγκαία, αλλά όχι και ικανή, από μόνη της , για να αποτρέψει τις παραπάνω αντιλαϊκές συνέπειες του καπιταλισμού. Η κοινωνικοποίηση πρέπει να οικοδομείται ταυτόχρονα με θεσμούς άμεσης και ουσιαστικής Δημοκρατίας, ωστε να διασφαλίζεται,ότι η ακόρεση δίψα για κέρδος του καπιταλιστή και του καπιταλισμού, δεν θα εξακολουθεί να υπάρχει και να ικανοποιείται, από τον «ημέτερο» κομματάρχη- γραφειοκράτη, που σκέφτεται , αποφασίζει και δρα, πριν από μας… για μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: