Αρχεία Ιστολογίου

Για τους θιασώτες της θεωρίας των «άκρων»

Η θεωρία των «άκρων», έρχεται να εδραιώσει το καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, ως την «μέση οδό» που πρέπει («αναγκαστικά») να βαδίσουμε! Η εμφάνιση της Χρυσής Αυγής, προσέφερε στους υπερασπιστές του καπιταλισμού την ευκαιρία να ταυτίσουν τους λαϊκούς αγώνες και διεκδικήσεις ενάντια στην εκμετάλλευση, την αδικία, την ανισότητα, με την ρατσιστική βία και τον ναζισμό. Μέσα από γενικεύσεις, ανακρίβειες και διαστρεβλώσεις της ιστορίας, ο κομμουνισμός επιχειρήθηκε να θεωρηθεί ως η άλλη όψη του νομίσματος του φασισμού.

Αυτοί που ταυτίζουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό, στην ουσία υπερασπίζονται την ανισότητα και την εκμετάλλευση του καπιταλιστικού συστήματος (ακόμα κι αν δε παραδέχονται κάτι τέτοιο). Ξεκάθαρα πράγματα!

Σε όλους αυτούς, λοιπόν, τους ακραίους υπερασπιστές του καπιταλισμού, που πασχίζουν να θεωρήσουν τον κομμουνισμό ως «άκρο», με στόχο την αποθάρρυνση του λαού από το να αγωνίζεται για την προοπτική της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, αφιερώνουμε το  ποίημα του Μπέρτολντ Μπρέχτ, «Ο Κομμουνισμός είναι ο μέσος δρόμος»:

Το να καλούμε για την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης
φαίνεται φοβερό.
Μα η καθεστηκυία δεν είναι τάξη.

Το να καταφεύγουμε στη βία
φαίνεται κακό.
Μα τίποτα το ιδιαίτερο δεν είναι.
Αυτό που σταθερά ασκείται, βία είναι.

Ο κομμουνισμός δεν είναι το ακραίο
αυτό που μόνο ένα μικρό του μέρος μπορεί πραγματικότητα να γίνει, μα
πριν ολόκληρος κι ολότελα πραγματοποιηθεί
καμιά περίπτωση να υπάρξει δεν μπορεί, που
ο ίδιος από έναν αναίσθητο ανεκτός να γίνει.

Ο κομμουνισμός είναι πραγματικά η ελάχιστη απαίτηση
αυτό που πιο πολύ απ’ όλα βρίσκεται κοντά μας, το συνετό, το μέσο.
Εκείνος που ενάντιά του είναι τοποθετημένος, δεν είναι κάποιος που σκέφτεται αλλιώτικα
μα κάποιος που δεν σκέφτεται καθόλου ή απλά κάποιος που σκέφτεται μονάχα τον εαυτό του
ένας εχτρός του ανθρώπινου γένους
φοβερός
κακός
αναίσθητος
ιδιαίτερα
οπαδός των άκρων, αυτών που και το πιο μικρό τους μέρος πράξη αν γίνονταν 
θα κύλαγε ολόκληρη η ανθρωπότητα στην καταστροφή.

Απ’ την συλλογή «Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ποιήματα», μετάφραση: Νάντια Βαλαβάνη, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1992 (4η έκδοση).

Advertisements

Όταν η ανεργία πλησιάζει στο 30%…

Οι πολιτικές που προστατεύουν τα κέρδη των καπιταλιστών, σπρώχνοντας την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση, σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ, κατάφεραν να εκτοξεύσουν την ανεργία στο 27% (Νοέμβρης 2012), ενώ το ποσοστό των άνεργων νέων έως 24ων ετών ανήλθε στο εξωφρενικό 61,7%. Σε αυτούς που εργάζονται, ας υπολογίσουμε όλους αυτούς που δουλεύουν 4ωρα και 6ωρα παίρνοντας μισθούς πείνας. Εξάλλου, σύμφωνα με το ΙΝΕ-ΓΣΕΕ, σχεδόν 4 εκατομμύρια άνθρωποι βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της εταιρίας Allied Shipbroking που δραστηριοποιείται στις αγοραπωλησίες πλοίων από την αρχή του χρόνου και «μέσα σε 40 μέρες οι Έλληνες εφοπλιστές απέκτησαν 40 πλοία επενδύοντας 453,4 εκατ. δολάρια»*.

Αυτό είναι το σύστημα της εκμετάλλευσης! Από την μία ζάμπλουτοι καπιταλιστές με αμύθητα πλούτη, και από την άλλη ο λαός, που σπρώχνεται στην ανεργία και αναγκάζεται να πουλήσει την εργατική του δύναμη, για ένα κομμάτι ψωμί και χωρίς δικαιώματα.

Το σύστημα της εκμετάλλευσης, δεν μπορεί να γίνει «ανθρώπινο». Μπορεί όμως να ανατραπεί! Ο ενιαίος, συνειδητός και οργανωμένος αγώνας της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων με την προοπτική της ανατροπής του καπιταλισμού, θα μπορέσει να κάνει τον λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, μέσω της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής, που σήμερα έχουν στην κατοχή τους οι παρασιτικοί καπιταλιστές και τα μονοπώλια.

Ο αγώνας του λαϊκού κλήρου, στις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Άγαλμα του ΕΑΜίτη Μητροπολίτη Ιωακείμ, στην κεντρική πλατεία της Κοζάνης.

Ο συνδυασμός της χριστιανικής πίστης με τον αγώνα για την λευτεριά και την κοινωνική δικαιοσύνη, είναι βαθιά ριζωμένος στην ιστορία αυτού του τόπου.

Σύμφωνα με τον πρώτο τόμο του Δοκιμίου Ιστορίας του ΚΚΕ (1918-1949): «στις γραμμές του ΕΑΜ συγκεντρώθηκαν η εργατική τάξη, η αγροτιά, η διανόηση, οι επαγγελματίες και οι βιοτέχνες, η μικρή και σ’ ένα βαθμό η μεσαία αστική τάξη, ένα σημαντικό μέρος του κλήρου, κυρίως η πλειοψηφία του λαϊκού κλήρου.« (σελ. 391). Ενώ συμπληρώνει: «Στον εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα συμμετείχε και αγωνίστηκε και ο ελληνικός ορθόδοξος κλήρος. Ιδιαίτερα η συμμετοχή του κατώτερου κλήρου υπήρξε σχεδόν καθολική, σε αντίθεση προς το μεγαλύτερο μέρος του ανώτερου κλήρου, που έμεινε ασυγκίνητο από το δράμα του λαού, και έσπερνε το διχασμό και ένα μέρος βοηθούσε τον εχθρό. Από τους ανώτερους κληρικούς ξεχωρίζουν, για τις υπηρεσίες που έχουν προσφέρει στον αγώνα, ο μητροπολίτης Ιωακείμ Κοζάνης και ο μητροπολίτης Ηλείας Αντώνιος.« (σελ. 433).

Στην απόφαση της δεύτερης ολομέλειας της Παγκληρικής Ένωσης Ελλάδας (η οποία υπήρξε το ανώτερο καθοδηγητικό όργανο των συλλόγων κληρικών της Ορθόδοξης εκκλησίας), τονίζεται: «Ο κλήρος θεωρεί τον εθνικό αγώνα του Λαού σαν δικό του αγώνα, γιατί γίνεται ενάντια στον αντίχριστο φασισμό. Για την καλύτερη συμβολή του κλήρου στον αγώνα επιβάλλεται η σύντομη και σφιχτή οργάνωση του κλήρου της Ελλάδος στους συλλόγους κληρικών και στην Παγκληρική. Επιβάλλεται μορφωμένοι ιδία κληρικοί να πλαισιώσουν τον Λαϊκό Στρατό του ΕΛΑΣ, για να καθαγιάσουν και δώσουν τον πνευματικό μαχητικό χαρακτήρα στον αντιφασιστικό αγώνα του Λαού. Η συνεργασία του οργανωμένου κλήρου με όλες τις αδελφές απελευθερωτικές οργανώσεις πρέπει να είναι στενή και αποδοτική για τον αγώνα… «

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ριζοσπάστη (26.04.1998):

«Πρώτοι βγήκαν στον αγώνα κληρικοί της Ρούμελης, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του Αρη Βελουχιώτη, ο οποίος, εκτός των άλλων πολλών ικανοτήτων, είχε και το χάρισμα να επικοινωνεί και να πείθει τους ιερωμένους για το δίκιο του αγώνα. Ανάμεσα σ’ αυτούς τους πρώτους, οι παπάδες Κώστας Τζεβελέκης (Παπακουμπούρας) από την Κολοκυθιά, Νίκος Αυγερόπουλος από την Ανατολή, Λάιος Δροσογιάννης από τη Δάφνη, Παπαριστείδης από τη Στρώμη, Δημήτρης Χολέβας (Παπαφλέσσας) από την Τσιούκα, ο αρχιμανδρίτης Γερμανός Δημάκης (Ανυπόμονος). Κι ύστερα πολλές εκατοντάδες άλλοι κληρικοί στη Θεσσαλία, στη Μακεδονία, στην Ηπειρο, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, σ’ όλη την κατεχόμενη Ελλάδα, γυρίζουν πόλεις και χωριά εμψυχώνοντας το λαό, πολεμώντας στα βουνά.

Και πάρα πολλοί δίνουν και τη ζωή τους. Σε σχέση με το συνολικό αριθμό των κληρικών ο φόρος αίματος είναι υπερβολικός. Πάνω από 140 αρχιμανδρίτες, παπάδες, διάκονοι, ηγούμενοι, καλόγεροι, καλόγριες, σκοτώθηκαν από τους κατακτητές. Το πρώτο θύμα, ήδη από τις 4 Ιούνη 1941, ο αρχιμανδρίτης Φώτιος Θεοδοσάκης από το Σκαλάνι Ηρακλείου Κρήτης. Ηρωικός ο θάνατος του αρχιμανδρίτη Κοζάνης Ιωακείμ Λιούλια, που βασανίστηκε άγρια πριν εκτελεστεί στις 6 Ιούνη 1943. Ηρωικός και περήφανος ο θάνατος και του παπά Δημήτρη Κουτσούμπα, ΕΑΜίτη και καθοδηγητή της οργάνωσης «Εθνική Αλληλεγγύη» στο Δομοκό, που συνελήφθη μετά από προδοσία την ώρα της λειτουργίας μαζί με το γιο του Κώστα, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν, τον Απρίλη του 1944 στο Χρισσό της Αμφισσας. Οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν μέχρι λίγο πριν την απελευθέρωση και τα τελευταία θύματα ήσαν οι παπάδες Δημήτριος Τομαράς από τον Χορτιάτη, Χρήστος Παπαδόπουλος από την Καβάλα και Χρήστος Σιάνος από τη Φλώρινα. Αλλά και μετά την απελευθέρωση, στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πολλοί κληρικοί δολοφονήθηκαν και εκτελέστηκαν από τους συμμορίτες – ταγματασφαλίτες και το μετεμφυλιακό τρομοκρατικό κράτος.«

Αυτά λοιπόν, ας τα θυμούνται κάποιοι σημερινοί υπερεπαναστάτες που σπεύδουν να ειρωνευτούν, την πίστη των χριστιανών κομμουνιστών.

Όλοι αυτοί, δεν αλλάζουν! Άλλαξε εσύ!

Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, εκλέχθηκε λέγοντας ψέματα για «λεφτά που υπήρχαν», ενώ γνώριζε πολύ καλά την πραγματικότητα. Ο Σαμαράς, για ένα χρονικό διάστημα επιχειρούσε να κοροϊδέψει κι αυτός το λαό, φορώντας το «αντιμνημονιακό» κοστούμι. Βέβαια, όταν τα συμφέροντα των μονοπωλίων, επέβαλαν στο Σαμαρά να βάλει «πλάτη», αυτός δεν δίστασε να κάνει μια απίστευτη κωλοτούμπα και να ψηφίσει με χέρια και με πόδια το νέο μνημόνιο.

Το θετικό της υπόθεσης είναι πως, ακόμα και οι πιο εθελοτυφλούντες, πλέον έχουν καταλάβει πως όλοι αυτοί δεν αλλάζουν. Η πολιτική τους αποτελείται από ψέματα, που όταν δεν πιάνουν αρχίζουν οι εκβιασμοί, και που αν δεν δώσουν ούτε κι αυτοί καρπούς, παίρνει σειρά η καταστολή και οι προβοκάτσιες σε βάρος του λαϊκού κινήματος.

Όλοι αυτοί, δεν αλλάζουν! Άλλαξε εσύ!

Λύση υπέρ του λαού, δεν μπορεί να δοθεί ούτε από «αριστερή», ούτε από πασοκική, ούτε από άλλου είδους σοσιαλδημοκρατική (γιατί απ’ ότι φαίνεται πολλοί είναι αυτοί που ετοιμάζονται να θολώσουν τα νερά, και να το παίξουν «σωτήρες» μέσα από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς), ούτε από νεοδημοκρατική, ούτε από άλλου είδους δεξιά, διαχείριση του συστήματος της εκμετάλλευσης.

Η μόνη ρεαλιστική λύση που είναι υπέρ του λαού, προϋποθέτει το τσάκισμα των οικονομικών δομών του καπιταλισμού, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, και την άσκηση της εξουσίας από τον ίδιο το λαό. Μια τέτοια εξουσία, θα μπορέσει να διαγράψει μονομερώς τα χρέη που δημιούργησε η πλουτοκρατία, να αποδεσμεύσει την πατρίδα μας από την λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να σχεδιάσει την οικονομία σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού, καθώς πλέον ο ίδιος ο λαός θα είναι ιδιοκτήτης του πλούτου που θα παράγει.

Αυτή είναι η πρόταση εξουσίας που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού. Αυτή είναι η πρόταση εξουσίας που η πλουτοκρατία φοβάται όπως «ο διάολος φοβάται το λιβάνι», και γι’ αυτό επιχειρεί να την παρουσιάσει ως «ουτοπική».

Η απάντηση στους εκβιασμούς τους!

Έχουμε χορτάσει εκβιασμούς. Έχουμε χορτάσει από όλους αυτούς που εφαρμόζουν πολιτικές τις οποίες «δεν θα ήθελαν να εφαρμόσουν», αλλά «αναγκάζονται με βαριά καρδιά» να το κάνουν επειδή «νοιάζονται» και «ενδιαφέρονται» να μην πτωχεύσουμε! Έχουμε χορτάσει από τις πολιτικές που δεν θέλουν να πτωχεύσουμε, όμως την ίδια στιγμή σπρώχνουν εκατοντάδες χιλιάδες στην ανεργία και στην φτώχεια, πολιτικές που δημιουργούν στρατιές αστέγων και γεμίζουν τα συσσίτια με ανθρώπους που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ούτε καν την τροφή τους.

Η αλήθεια είναι πως η καταστροφή κεφαλαίων σε περίπτωση πτώχευσης, θα κοστίσει ακριβά στα μονοπώλια και στην πλουτοκρατία. Αυτός είναι ο ουσιαστικός λόγος που η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου ενδιαφέρεται τόσο για την αποφυγή μιας επίσημης πτώχευσης στα χαρτιά! Δεν τους ενδιαφέρει τι τραβάει ο λαός, μεγάλο μέρος του οποίου έχει υποστεί ήδη την δική του πτώχευση. Αυτό που τους νοιάζει, είναι να βρουν τρόπο για να ρίξουν το βάρος της κρίσης, στην πλάτη του λαού, ώστε τα κέρδη της πλουτοκρατίας να βγουν άθικτα από την κρίση που το ίδιο το κεφάλαιο δημιούργησε!

Η απάντηση μπροστά στους εκβιασμούς τους, περί «πτώχευσης», είναι μια: Να πτωχεύσει η πλουτοκρατία, όχι ο λαός!

Είναι στο χέρι του λαού, να τους τσακίσει, αυτούς, τα μνημόνια τους, και τους εκβιασμούς τους!

Η «ευλογία» της κρίσης!

Το Δ.Ν.Τ. βρίσκεται στη Γουατεμάλα από το 1984. Τα τελευταία εφτά χρόνια η χώρα εμφανίζει εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη που θα ζήλευαν πολλά ανεπτυγμένα κράτη. Ο μέσος όρος αγγίζει το 4%! Ωστόσο, την ίδια στιγμή, το 1 στα 2 παιδιά κάτω των 5 ετών πεθαίνουν από την πείνα και τον υποσιτισμό. Τα υπέροχα οικονομικά στοιχεία δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματική ζωή.

Στις 1/12/2010, η εκπομπή Εξάντας του Γιώργου Αυγερόπουλου, παρουσίασε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Υπέροχη Μακροοικονομία», όπου παρουσίαζε ακριβώς την παραπάνω κατάσταση της Γουατεμάλα (μπορείτε να το δείτε εδώ).

Καθίσταται σαφές, λοιπόν, πως τα «καλά» νούμερα της καπιταλιστικής οικονομίας δεν (πρέπει να) συμβαδίζουν με μια αντίστοιχα καλύτερη κατάσταση για το λαό. Αυτό βέβαια, είναι ότι πιο φυσικό. Η άπληστη προσπάθεια για συνεχή αύξηση του κέρδους, προϋποθέτει την εξαθλίωση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Όπως και στην Γουατεμάλα, έτσι και στην Ελλάδα, το Δ.Ν.Τ. έχει λάβει τον ρόλο του πυροσβέστη της καπιταλιστικής κρίσης (που κάποιοι υπερασπιστές του συστήματος, θέλουν να παρουσιάζουν απλώς ως «κρίση χρέους»). Βέβαια, όπως έχει συμβεί και παλαιότερα, σε περίοδο κρίσης, κάποιοι -οι λίγοι- επωφελούνται: ας θυμηθούμε πως στις κρίσεις των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα, κάποιοι αποκόμισαν υπέρογκα κέρδη. Έτσι και σήμερα, κάποιοι από αυτούς που προκάλεσαν την κρίση, τρίβουν τα χέρια τους μπροστά της. Δεν είναι τυχαίο, όπως προαναφέραμε, που οι «αφοσιωμένοι και αποτελεσματικοί μισθοφόροι» που «υπηρετούν την Τάξη των αρπακτικών», «οι πυρομανείς πυροσβέστες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου»¹, έχουν κληθεί να «σώσουν» την Ελλάδα από την κρίση.

Η κρίση προσφέρει επικερδείς ορίζοντες για τα αρπακτικά του κεφαλαίου. Φυσικά, ο λόγος που επιβάλουν μέσω της κυβέρνησης και του Δ.Ν.Τ. όλα αυτά τα μέτρα εξαθλίωσης, δεν είναι επειδή ξαφνικά νοιάστηκαν για την ελληνική οικονομία, ή επειδή ενδιαφέρονται να μην χάσει ο εργαζόμενος το μισθό του… ή οποιοσδήποτε από τους υπόλοιπους λόγους «υπευθυνότητας», που με εκβιαστικό μελοδραματισμό, μας αραδιάζουν τα πολιτικά τσιράκια τους. Όπως προφητικά, είχε διατυπώσει ο Καρλ Μαρξ: «…κινέζικα μεροκάματα, αυτός είναι τώρα ο σκοπός που επιδιώκει το αγγλικό κεφάλαιο»².

Όπως είχε δηλώσει με μια ειλικρινή αυθάδεια (μάλλον σκεπτόμενος τα συμφέροντα αυτών που υπηρετεί), ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος: «Το μνημόνιο είναι ευκαιρία για τον τόπο. Είναι ευτυχία για τον τόπο… γιατί θα αναγκαστούμε επιτέλους να κάνουμε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.»

1. Ζαν Ζιγκλέρ, Η ιδιωτικοποίηση του κόσμου και οι νέοι κοσμοκράτορες, εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες.
2. Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο, τόμος Α, σελ. 662, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Κάτι πάει στραβά…

Τελικά, συγκαλύφτηκε οριστικά το μεγαλύτερο σκάνδαλο της μεταπολίτευσης, καθώς απορρίφθηκε για δεύτερη φορά από τη Βουλή, η πρόταση για κοινοβουλευτικό έλεγχο στα μαύρα ταμεία της Ζίμενς.

Έπειτα, το ΠΑΣΟΚ συμμάχησε με ΝΔ-ΛΑΟΣ-Ντόρα, ώστε να ψηφιστεί στη Βουλή νόμος που θα καταργεί το πανεπιστημιακό άσυλο και, στην ουσία, θα χαρίζει τα ΑΕΙ σε ιδιώτες.

Την ίδια ώρα σε καθεστώς ασυλίας, στους δρόμους, αλωνίζουν μαχαιροβγάλτες φασίστες (τις τελευταίες μέρες, υπήρξαν συγκεκριμένα περιστατικά ρατσιστικής βίας στην Αθήνα).

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αποτυπώνουν την γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα: κουκούλωμα σκανδάλων-στέρηση δημοκρατικών κεκτημένων-εκχωρήσεις στο κεφάλαιο-ανοχή στους φασίστες.

Όλα αυτά ας συνδυαστούν με τα αποτελέσματα των πολιτικών τους: τις όλο και πιο άθλιες συνθήκες εργασίας, την όλο και αυξανόμενη ανεργία, τις συνθήκες διαβίωσης που όλο και χειροτερεύουν.

Και μιλάμε για την Ελλάδα. Μια «δυτική» και «πολιτισμένη» χώρα. Δεν πάμε λίγο πιο έξω, στην Αφρική, που ο υποσιτισμός και οι ασθένειες θερίζουν, στην Νοτιοανατολική Ασία, που οι άνθρωποι σαν νέοι δούλοι δουλεύουν για τις πολυεθνικές, στην Παλαιστίνη που οι άμαχοι βομβαρδίζονται και αποκλείονται από τις Ισραηλινές αρχές. Δεν θυμόμαστε τι έγινε πριν λίγα χρόνια, στο Ιράκ.

Κάτι πάει στραβά στην Ελλάδα. Κάτι πάει στραβά σε ολόκληρο το κόσμο. Μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια; Μπορούμε να συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να μην συμβαίνει τίποτα;

If you tolerate this then your children will be next…

Προπαγάνδα, ΜΜΕ και Οικονομική Κρίση

Παρακολουθήστε τους έντεχνους μηχανισμούς προπαγάνδας των ελληνικών ΜΜΕ, που παρουσιάζουν τα μέτρα ως αναγκαίο κακό και την προσφυγή μας στο ΔΝΤ ως μονόδρομο. Ας μην τους αφήσουμε να ανατρέψουν τη ζωή μας και να καταδικάσουν το παρόν και το μέλλον μας.

Το βίντεο είναι βασισμένο στην εκπομπή INFOWAR του Άρη Χατζηστεφάνου στο Σκάι στις 11-4-2010, και σε έρευνα του Παντείου για το ρόλο των ΜΜΕ στην οικονομική κρίση.

ΜΕΡΟΣ 2 | ΜΕΡΟΣ 3 | ΜΕΡΟΣ 4

“Λαέ μου”, λέει ο Κύριος, “παιδιά διεστραμμένα είν’ οι ηγέτες σου και εκμεταλλευτές που σε απομυζούν. Οι οδηγοί σου σε παραπλανούν, τους δρομοδείχτες της πορείας σου τους μετατοπίζουν«.
-Ησ. 3:12

ΑΣ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ!