Αρχεία Ιστολογίου

Αυτήν την Κυριακή ψηφίζουμε…

Αυτήν την Κυριακή…

  • δεν ψηφίζουμε φασίστες, ναζί, εθνικιστές, ακροδεξιούς και λοιπά μαντρόσκυλα του συστήματος.
  • δεν ψηφίζουμε όσους υπερασπίζονται ανοιχτά τα συμφέροντα της αστικής τάξης και της πλουτοκρατίας.
  • δεν ψηφίζουμε όσους μιλάνε για κοινωνικά κράτη κ.λπ. από τη μία, και τσακίζουν τον λαό ψηφίζοντας μνημόνια από την άλλη.
  • δεν ψηφίζουμε όσους μιλάνε για «αριστερές κυβερνήσεις» στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσους σπέρνουν αυταπάτες ότι μπορεί να ασκηθεί πραγματική φιλολαϊκή πολιτική με τα μέσα παραγωγής στην κατοχή των καπιταλιστών, ότι μπορεί να υπάρξει «ανθρώπινος» καπιταλισμός.

Αυτήν την Κυριακή ψηφίζουμε-στηρίζουμε τη δύναμη που είναι σάρκα από την σάρκα της τάξης μας. Τη δύναμη που έχει ως στόχο την αντικαπιταλιστική ανατροπή, τη λαϊκή εξουσία, την έξοδο από την ιμπεριαλιστική ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Τη δύναμη που δε θα κοροϊδέψει, ούτε θα κάνει κωλοτούμπες για καρέκλες.

Αυτήν την Κυριακή, δείχνουμε την αντίθεσή μας στον ευρωμονόδρομο και στο σύστημα της εκμετάλλευσης, ενισχύοντας το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Εσύ εργάτη πάρε την εξουσία…

Για τις Εκλογές 2014

Ο λαός δεν μπορεί ούτε να ονειρευτεί την κυριαρχία αν δεν υπάρχει μια εξουσία που να ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και στις προσδοκίες του. Λαϊκή εξουσία δεν σημαίνει μονάχα το ότι τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, η αστυνομία, τα δικαστήρια και όλα τα όργανα της κυβέρνησης πρέπει να βρίσκονται στα χέρια του λαού. Σημαίνει επίσης πως και τα όργανα της οικονομίας πρέπει κι αυτά να περάσουν στα χέρια του λαού.

Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Οι εκλογές στην καπιταλιστική κοινωνία, περικλείουν αρκετές πτυχές. Βασική τους λειτουργία είναι η καταστολή της λαϊκής αντίδρασης με μια ψευδαίσθηση ελευθερίας, δίνοντας με αυτόν τον τρόπο παράταση στην ζωή του καπιταλιστικού συστήματος. Συνοδεύονται με εκβιασμούς, τρομοκρατία, συκοφαντική προπαγάνδα, πλύση εγκεφάλου. Ως ενδεδειγμένες, προσφέρουν λύσεις εντός των τειχών του συστήματος, που δεν αγγίζουν ουσιαστικά τις δομές του καπιταλισμού, ακόμα κι όταν έχουν “αριστερό” επίχρισμα. Από την άλλη, οι εκλογικές μάχες είναι μια ευκαιρία για το λαϊκό-εργατικό κίνημα να προκαλέσει κάποιες ρωγμές στο σύστημα. Η ισχυροποίηση των ταξικών δυνάμεων που δεν θα συνεργαστούν κι ούτε θα συμμετέχουν σε οποιαδήποτε μορφή διαχείρισης του συστήματος, μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο για την ευρύτερη ταξική πάλη των λαϊκών στρωμάτων.*

Στις επικείμενες Ευρωεκλογές, καθώς και στις Περιφερειακές-Δημοτικές πρέπει να δώσουμε την ψήφο μας στηρίζοντας τις δυνάμεις που αγωνίζονται σταθερά ενάντια στο ξεσάλωμα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και στο ξεζούμισμα του λαού. Σε εκείνες τις δυνάμεις που είναι επίσης ενάντια και στις διαχειριστικές αυταπάτες που θεωρούν ότι υπάρχει δυνατότητα βελτίωσης και εξανθρωπισμού του καπιταλιστικού συστήματος της εκμετάλλευσης. Στις δυνάμεις που έχουν ως προοπτική την αντικαπιταλιστική ανατροπή και την οικοδόμηση της Λαϊκής Εξουσίας με κοινωνικοποίηση του πλούτου και των μέσων παραγωγής.

Έστω κι αν δεν συμφωνούμε σε όλα, έστω κι αν πολλές φορές έχουμε ενστάσεις, σε αυτή την εκλογική μάχη στηρίζουμε το Κ.Κ.Ε. στις Ευρωεκλογές και τη Λαϊκή Συσπείρωση στις Περιφερειακές-Δημοτικές εκλογές.

Η Λιάνα Κανέλλη για τον όρκο, τη θρησκεία και το ΚΚΕ

Σε πρόσφατη τηλεοπτική εκπομπή, καλεσμένη ήταν η βουλευτής του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη. Ένα ζήτημα που θίχτηκε ήταν ο θρησκευτικός της όρκος στη Βουλή:

Παρουσιαστής: Είσαι η μοναδική βουλευτής του ΚΚΕ που ορκίστηκες στο Ευαγγέλιο, κανονικά. Μη μου πεις ότι οι σύντροφοι δεν σου είπαν, «μα είσαι στα καλά σου;» Δεν σου είπε κανείς τίποτα;

Κανέλλη: Είσαι και συ οπαδός μιας μαύρης προπαγάνδας που δεν την αντέχω πια. Η πρώτη κουβέντα μόλις μπήκα μέσα στο Κόμμα το 2000 που έγινα πρώτα βουλευτής, ήταν: «είναι υποκειμενική επιλογή, εμείς τη σεβόμαστε απολύτως, εμείς δεν ορκιζόμαστε, η Λιάνα ορκίζεται.» Όταν μπαίνουν τα ιερά και τα όσια, οι κουκουέδες είναι όρθιοι. Όπως απαιτούνε όταν περνάνε και τα δικά τους τα σύμβολα. Εγώ έχω μάθει την Ελληνική σημαία, για παράδειγμα, να την σέβομαι ακόμα κι αν την έχει γάιδαρος επάνω. Δεν είναι πρώτη προτεραιότητα αυτό. Αυτό είναι υποκειμενική υπόθεση. Να σε ρωτήσω κάτι: αν πούλαγα τη θρησκεία μου και την άποψή μου την υποκειμενική για να γίνω βουλευτής του ΚΚΕ, εσύ αν ήσουν κουκουές θα με εμπιστευόσουν;

Παρουσιαστής: Όχι.

Κανέλλη: Γιατί αύριο το πρωί θα πούλαγα το ΚΚΕ, για κάτι άλλο. Και κάνει το ΚΚΕ υπέρβαση νομίζεις; Όχι. Το ΚΚΕ είναι στη φύση του. Όλοι οι άλλοι κάνετε υπέρβαση από την προπαγάνδα που έχετε στο κεφάλι σας. Υπάρχουν κουκουέδες που κάνουνε θρησκευτικές κηδείες, υπάρχουν κουκουέδες που κάνουν πολιτικές κηδείες.

Ολόκληρη η ενδιαφέρουσα παρουσία της Κανέλλη στην εκπομπή:

Για την συνάντηση του Γ.Γ. της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. με τον Αρχιεπίσκοπο

Σήμερα πραγματοποιήθηκε συνάντηση του Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, με τον Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας της Ελλάδος, κ. Ιερώνυμο.

Πρόκειται για μια ιστορική συνάντηση, καθώς για πρώτη φορά ένας Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος επισκέπτεται την έδρα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Η συνάντηση έγινε ύστερα από αίτημα του Δημήτρη Κουτσούμπα, ο οποίος απευθυνόμενος στον κ. Ιερώνυμο, τόνισε χαρακτηριστικά: «Χαίρομαι που ήρθα στην Αρχιεπισκοπή!» 

Το ΚΚΕ, έχει αποδείξει με την ιστορία του πως σέβεται τις πολιτισμικές παραδόσεις του λαού κρατώντας μια ξεκάθαρη και τίμια στάση, χωρίς ουδέποτε να επιχειρήσει να καπηλευτεί το θρησκευτικό του συναίσθημα, όπως κάνουν οι φασίστες αλλά και αυτοί που υπερασπίζονται το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Η συνάντηση αυτή είναι αρκετά ελπιδοφόρα. Με διακριτούς ρόλους και διαφορετικές αφετηρίες, το Κομμουνιστικό Κόμμα και η Εκκλησία μπορούν να συντελέσουν στην ανακούφιση του λαού.

Αναλυτικά οι δηλώσεις των δύο ανδρών αμέσως μετά την συνάντηση:

Δημήτρης Κουτσούμπας: 

«Ήταν μια πρώτη συνάντηση γνωριμίας. Με τον Αρχιεπίσκοπο ανταλλάξαμε σκέψεις για τις εξελίξεις, για την κατάσταση στη χώρα μας, την κρίση που βιώνει ο λαός μας, τη φτώχεια, την ανεργία, τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, οι εργαζόμενοι και η νεολαία της πατρίδας μας.

Ταυτόχρονα είδαμε την κατάσταση στην περιοχή, ενημερώσαμε τον Αρχιεπίσκοπο για την ανησυχία του ΚΚΕ σχετικά με τις εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, στη Συρία, τους κινδύνους πολεμικής εμπλοκής και βεβαίως επισημάναμε την αναγκαιότητα ο λαός μας να επαγρυπνεί γύρω από αυτές τις εξελίξεις.

Φυσικά είναι διακριτοί οι ρόλοι, ο ρόλος της εκκλησίας, ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων, ο ρόλος του Κομουνιστικού Κόμματος στη χώρα μας.

Θα συνεχίσουμε, δίνουμε αυτή τη διαβεβαίωση, να παλεύουμε για το καλό του λαού μας, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες σε μια άλλη κοινωνία. Αυτό τον αγώνα ως ΚΚΕ θα συνεχίσουμε να τον κάνουμε».

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: 

«Είναι μια ευχάριστη μέρα για ένα πρωτόγνωρο γεγονός, για την επίσκεψη του κυρίου ΓΓ του ΚΚΕ στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Όπως ο ίδιος σας περιέγραψε, η συζήτησή μας ήταν γενική, αναφέρθηκε σε διάφορα θέματα. Οπωσδήποτε τονίστηκε κατ’ επανάληψη ότι ο ρόλος είναι διαφορετικός της Εκκλησίας, όπως είναι διαφορετικός και των κομμάτων, επομένως και του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Μην ξεχνάμε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ένα κόμμα με τη δική του ιδεολογία, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει με την Εκκλησία. Η Εκκλησία δεν είναι ιδεολογία, είναι πράξη, είναι βίωμα, που σημαίνει ότι κάθε μέρα, κάθε στιγμή είμαστε υποχρεωμένοι να ανοιγόμαστε προς τον άλλο άνθρωπο που έχει ανάγκη, βρίσκεται σε δυσκολία. Έτσι λοιπόν, μέσα στο θέμα μας υπήρξε ο τονισμός ο ιδιαίτερος των αναγκών των συνανθρώπων μας, όπως είναι η ανεργία, η φτώχεια, ο σωρός των προβλημάτων που υπάρχουν και η υποχρέωση που έχουμε ο καθένας από τη δική του τη σκοπιά να βοηθήσει με όλες του τις δυνάμεις να ξεπεραστούν αυτά τα εμπόδια. Επομένως για όλους μας τίθεται ένα θέμα συνευθύνης.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, έγιναν συζητήσεις και για τις δυσκολίες έξω από το χώρο της Ελλάδος, που έχουν επιδράσεις στην πατρίδα μας. Αναφερθήκαμε στο θέμα του κινδύνου του πολέμου στη Συρία και κυρίως τονίσαμε το θέμα – από πλευράς δικής μου τονίστηκε – των χριστιανών που βρίσκονται στη Συρία και γενικότερα στη μέση Ανατολή και είναι και αυτό ένα θέμα που πρέπει να μας δημιουργεί ανησυχίες. Γενικά λοιπόν, όπως είπε ο κύριος Γενικός Γραμματέας και επανέλαβα κι εγώ ήταν μια συνάντηση συζητήσεως γενικών θεμάτων και πιστεύω ότι θα δοθεί πάλι ευκαιρία να ξαναπούμε κάτι βαθύτερο ή ουσιαστικότερο».

Μια λεπτομέρια από το νέο καταστατικό του ΚΚΕ

Στις Θέσεις της ΚΕ για το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ, υπήρχε μια τροποποίηση στο άρθρο 5 του καταστατικού όπου, εκτός από την αποδοχή του προγράμματος και το καταστατικού, είχε προστεθεί και η αποδοχή της ιδεολογίας ως προϋπόθεση για να είναι κάποιος μέλος του Κόμματος.

Μάλιστα, ο «Κυριακάτικος Ριζοσπάστης» (27/1/2013), ερμήνευε αυτήν την προσθήκη ως εξής: «Προστίθεται επίσης η ιδεολογία ως προϋπόθεση για το μέλος του Κόμματος, κι όχι μόνο το Πρόγραμμα και το Καταστατικό, με την έννοια ότι το μέλος του ΚΚΕ δεν μπορεί πχ να είναι υποστηρικτής διαφόρων μεταφυσικών δογμάτων, θρησκειών κ.λπ.»

Ως χριστιανοί και κομμουνιστές, είχαμε εκφράσει τις ανησυχίες μας ως προς την προσθήκη και την ερμηνεία της με το κείμενο Απαγορεύεται να γίνω μέλος του ΚΚΕ(;)!. Επίσης υπήρξαν και κείμενα στον προσυνεδριακό διάλογο, που δεν συμφωνούσαν ή εξέφραζαν κάποιο σκεπτικισμό γι’ αυτήν την προσθήκη, ακόμα κι από μη θρησκευόμενους κομμουνιστές.

Στο καταστατικό, που τελικά επικυρώθηκε από το συνέδριο, δεν υπάρχει η προϋπόθεση της αποδοχής της ιδεολογίας για τα μέλη του Κόμματος. Αντιλαμβανόμαστε, πως αυτό σημαίνει ότι το ΚΚΕ, δεν αποκλείει τους θρησκευόμενους από την δυνατότητα να γίνουν μέλη του Κόμματος. Η απόφαση αυτή, είναι σε αρμονία με την θέση 79 (η οποία αναφέρει πως Το Κόμμα παλεύει για την ενότητα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, α­νεξάρτητα από φυλή, εθνική καταγωγή και γλώσσα, πολιτιστική και θρη­σκευτική κληρονομιά.”), αλλά και με την ίδια την ιστορία του κόμματος που πάντα σεβάστηκε το θρησκευτικό αίσθημα του λαού, χωρίς να προσπαθήσει ποτέ να το εκμεταλλευτεί ή να το καπηλευθεί, όπως έκαναν και κάνουν οι «χριστιανο»φασίστες. Έχουμε κάθε λόγο να θεωρούμε αυτήν την εξέλιξη ως ιδιαίτερα θετική.

Εξάλλου, συμφωνούμε με την 11η θέση του Καρλ Μαρξ για τον Φόιερμπαχ: «Οι φιλόσοφοι έχουν απλά ερμηνεύσει τον κόσμο με διάφορους τρόπους. Το θέμα είναι να τον αλλάξουμε.» Μπορεί κάποιοι από εμάς (τα μέλη των λαϊκών στρωμάτων και της εργατικής τάξης) να έχουμε διαφορετική αντίληψη σε διάφορα ζητήματα, όμως ως κομμουνιστές, το βασικό ζήτημα είναι να αλλάξουμε τον κόσμο: να ανατρέψουμε την καπιταλιστική βαρβαρότητα και την δικτατορία των μονοπωλίων, και να αγωνιστούμε για την εξουσία του λαού.

υ.γ. Για να μην θυμηθούμε το απόφθεγμα του Ερνστ Μπλοχ: «Οι καλύτεροι χριστιανοί είναι οι άθεοι. Οι καλύτεροι άθεοι είναι οι χριστιανοί.»!

19ο Συνέδριο ΚΚΕ

Έστω και με διαφωνίες, έστω και με κριτική, έστω και με κάπως διαφορετική αντίληψη σε επιμέρους και δευτερεύοντα ζητήματα, αλλά και με πεποίθηση πως είναι το Κόμμα της εργατικής τάξης που με συνέπεια θέτει ως στόχο την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την σοσιαλιστική προοπτική, ελπίζουμε και ευχόμαστε, το 19ο Συνέδριο να αποτελέσει έναυσμα για νέους λαϊκούς αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση και την ανισότητα, για πιο ταξικά συνειδητοποιημένη επαναστατική δράση του λαού, για την εγκόλπωση της χωρίς αυταπάτες και ξεκάθαρα φιλολαϊκής προοπτικής: της λαϊκής εξουσίας!

«Τα μαύρα τα μαλλιά μας κι αν ασπρίσαν, δε μας τρομάζει η βαρυχειμωνιά…»

Μερικές αναρτήσεις των Υπερβολών, που είχαν να κάνουν (έμμεσα ή άμεσα) με το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ: 1) Θρησκευόμενοι και ΚΚΕ: μερικές υποκειμενικές σκέψεις με αφορμή μια διευκρίνηση στο σχέδιο για το καταστατικό του Κόμματος 2) Απαγορεύεται να γίνω μέλος του ΚΚΕ(;)! 3) Η λαϊκή συμμαχία οφείλει να είναι αντιιμπεριαλιστική 4) Αντιιμπεριαλισμός: πιο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ 5) Η ανάγκη για μια λαϊκή συμμαχία που θα φοβίζει τους καπιταλιστές και δε θα είναι κατοικίδιό τους

Αντιιμπεριαλισμός: πιο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ

Στην Ελλάδα, μπορεί η ντόπια πλουτοκρατία να προσπαθεί να αναδειχθεί σε καπιταλιστική δύναμη ευρύτερης κλίμακας, όμως οι εξαρτήσεις της παραμένουν ισχυρές. Βασικά τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου (τράπεζες, εφοπλιστές, βιομήχανοι κ.λπ.), θα δυσκολεύονταν να διατηρήσουν την δύναμή τους, αν δεν ήταν εξαρτημένα από τον ξένο παράγοντα. Μάλιστα, όλες οι εξελίξεις των τελευταίων ετών, φανερώνουν ότι η εξάρτηση της Ελλάδας (όπως και της Κύπρου), γίνεται ολοένα και πιο βαθιά, ολοένα και πιο έντονη.

Η αναγνώριση της εξάρτησης της Ελλάδας, σε καμία περίπτωση δεν αθωώνει την ντόπια πλουτοκρατία. Το αντίθετό: αποκαλύπτει και καταδικάζει τον ρόλο της και ενισχύει το ταξικό οπλοστάσιο και τις δυνατότητες για την χάραξη μιας λαϊκής στρατηγικής που θα την αποδυναμώσει και θα την χτυπήσει ουσιαστικά.

Η συμμαχία ή το μέτωπο του λαού που θα έχει ως προοπτική την ανατροπή του καπιταλιστικού εκμεταλλευτικού συστήματος, την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και την λαϊκή εξουσία, οφείλει να είναι πρωτίστως αντιιμπεριαλιστική/ό. Ο αντιιμπεριαλισμός (δηλαδή η εναντίωση σε αυτό που ο Λένιν χαρακτηρίζει ως ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού), είναι πιο αναγκαίος και επίκαιρος από ποτέ.

Νίκος Μπελογιάννης: σαν τους πρώτους χριστιανούς

«Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων. Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο. Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν’ ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ’ έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;»

—Απόσπασμα από την απολογία του Νίκου Μπελογιάννη

«Έχω συγκλονιστεί από το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο και από των πρώτων χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή.»

—Αρχιεπίσκοπος Σπυρίδων

Νίκος Ζαχαριάδης: «Ορθοδοξία»

Το παρακάτω κείμενο του άλλοτε γ.γ. του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη, πρωτοδημοσιεύτηκε στην πρώτη σελίδα του Ριζοσπάστη στις 9 Σεπτέμβρη 1945, με τον τίτλο «Ορθοδοξία», ενώ ακολούθησε αναδημοσίευση στην Κομμουνιστική Επιθεώρηση (ΚΟΜΕΠ) Ιουλίου-Αυγούστου 1984:

Πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν σε αθηναϊκές εφημερίδες μας πληροφορούν ότι στο Λονδίνο ο Μακαριώτατος θα συζητήσει με τους υπεύθυνους αγγλικούς κύκλους και το ζήτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είναι ολοφάνερο ότι διακρίνεται προσπάθεια το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Πόλης να μεταβληθεί πάλι όχι μόνο σε στίβο προσωπικών αντιζηλιών και επιδιώξεων που έχουν συναμεταξύ τους διάφοροι χρεοκοπημένοι ιεράρχες, μα και σε όργανο μεγαλοδυναμικών εξωορθοδοξιακών βλέψεων.

Στο σημείο αυτό ο ελληνικός Λαός πρέπει να προσέξει εξαιρετικά. Χωρίς να υπάρχει κίνδυνος να πέσει σε ανακρίβειες, μπορεί κανείς να ισχυριστεί εδώ ότι η λαοφθόρα διαμάχη ανάμεσα στους βαλκανικούς λαούς χρονικά συμπίπτει με την εποχή που το Οικουμενικό Πατριαρχείο άρχιζε να κομματίζεται και να γίνεται όργανο ξένων, ανθελληνικών και αντιορθοδοξιακών συμφερόντων.

Ο μεγαλοελλαδίτικος τυχοδιωκτικός εθνικισμός μέσα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έβλαψε και αυτός λίγο το έργο για μια δημοκρατική συνεργασία και συμβίωση στα Βαλκάνια και με τους φατριασμούς της φαναριώτικης παπαδοκρατίας τράφηκε πολλές φορές και ενισχύθηκε το τοπικιστικό διασπαστικό πνεύμα μέσα στους κόλπους της ορθοδοξίας, που τόσο έβλαψε τη λαϊκή και εθνική εξέλιξη και πρόοδο όλων των βαλκανικών λαών.

* * *

Το ξάπλωμα και η επικράτηση της Ορθοδοξίας στις χώρες και τους λαούς της Ανατολικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης καθώς και στη Μικρασία και τη Μέση Ανατολή ανταποκρίνεται ιστορικά στην αντίδραση που προκαλούσαν οι τάσεις για πνευματική, πολιτική και οικονομική επέκταση και επιβολή του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους και του καθολικισμού – παπισμού. Μα η επικράτηση αυτή δεν οφείλεται μονάχα σε αρνητικά αίτια. Έχει και θετικά βάθρα γιατί χωρίς να παραγνωρίζουμε τις εθνικές και τοπικές ιδιομορφίες, η Ορθοδοξία ιδεολογικά – πνευματικά ανταποκρίνεται σε μια νοοτροπία λαϊκή, σ’ ένα εσωτερικό ψυχικό δεσμό, που ο Ευρωπαίος κοσμοπολίτης ονομάζει «ανατολικό πνεύμα» και ο ξεπεσμένος και έκφυλος Λεβαντίνος περιφρονεί, μα που συγκεντρώνει και εκφράζει εσωτερική λαϊκή ενότητα και εκδηλώνει ανώτερα ιδεώδη και χαρίσματα, άσχετα αν στα χρόνια εκείνα της μεσαιωνικής κατάστασης και του ασιατικού δεσποτισμού του Βυζαντίου κάνουν την εμφάνισή τους με μορφή θρησκευτικο-εκκλησιαστική.

Εδώ θα πρέπει επίσης να τονίσουμε ότι η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησιά και η Χριστιανική Θρησκεία γενικότερα, όπως την εκφράζει η Εκκλησία αυτή, παίξαν όχι μόνο στη Ρωσία μα και στα Βαλκάνια ένα προοδευτικό ρόλο τόσο σαν παράγοντας που διευκόλυνε και επιτάχυνε την εθνική διαμόρφωση, συσπείρωση και ανάπτυξη παρέχοντάς της ενιαία ιδεολογικά πλαίσια, όσο σαν στοιχείο που στα χρόνια του εξανδραποδισμού και της σκλαβιάς κάτω απ’ την οθωμανική τυραννία, συνέτεινε σημαντικά και ουσιαστικά στον εθνικοαπελευθερωτικό τότε αγώνα παρά και ενάντια στην αντίδραση και προδοσία που έκαναν σημαντικοί και σημαίνοντες παράγοντες και κορυφές της Ορθοδοξίας ιδιαίτερα στο Φανάρι. Είναι αναρίθμητα τα παραδείγματα που δείχνουν ότι Ταγοί και απλοί στρατευμένοι της εκκλησιαστικής ιεραρχίας πάλεψαν και με το ντουφέκι στο χέρι στο πλευρό του Λαού και ότι μοναστήρια και μοναστήρια είχαν μεταβληθεί σε μπαρουταποθήκες και λαϊκά φρούρια.

* * *

Στα χρόνια της χιτλεροφασιστικής υποδούλωσης στην Ελλάδα, παρά την ουσιαστική αντίδραση της κεφαλής της Αυτοκέφαλης Εκκλησιάς, που συνέχιζε την προδοτική και αντιλαϊκή στάση της κατά την περίοδο της τεταρτοαυγουστιανής δικτατορίας, ένα μεγάλο μέρος του Κλήρου τάχθηκε στο πλευρό του Λαού και πολέμησε μαζί του. Σήμερα η μοναρχοφασιστική αντίδραση προσπαθεί κάτω και από ξένες εμπνεύσεις να σπάσει και την ηρωϊκή αυτή δημιουργία του Κλήρου στον καιρό της Εθνικής Αντίστασης και να κάνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο μαζί με την Αυτοκέφαλη Ελληνική Εκκλησιά ξανά όργανο των ξένων επιρροών στα Βαλκάνια, όργανο διάσπασης ανάμεσα στους λαούς της Ορθοδοξίας. Και αυτό το σκοπό όπως φαίνεται εξυπηρετεί το ταξίδι του Μακαριωτάτου στο Λονδίνο, όπου θα πάει να μηχανορραφήσει. Το όλο ζήτημα καταντά πολύ πιο ύποπτο γιατί είναι ανακατεμένος και ο πολύς τεταρτοαυγουστιανός Χρύσανθος.

Εμείς οι Έλληνες πρέπει νάμαστε στο σημείο αυτό πολύ ευαίσθητοι, προσεκτικοί και άγρυπνοι. Η αντιδραστική μοναρχοφασιστική δεξιά και οι συνεργάτες της θέλουν σήμερα να καπηλευθούν και αυτό το αγνό και ακμαίο θρησκευτικό αίσθημα του Λαού μας. Να εμπορευθούν την Ορθοδοξία και να την ξανακάνουν όργανο διχασμού και διχόνοιας στα Βαλκάνια, στην Ευρωπαϊκή Ανατολή και στη Μέση Ανατολή.

Αυτού βρίσκεται σήμερα ένας σοβαρός κίνδυνος. Τεταρτοαυγουστιανοί, δοσίλογοι και συνθηκολόγοι καθοδηγητές στην Ελληνική Εκκλησία είναι μια απειλή εθνική και προς τα μέσα και προς τα έξω. Η Ελληνική Ορθοδοξία και γενικότερα η Ορθόδοξη Ανατολική Εκκλησιά, πρέπει να αποβλέψουν στο μοναδικό προορισμό τους που μπορεί να τους δώσει και μια ατράνταχτη ιστορική δικαίωση: Να γίνουν συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στους λαούς της Ορθοδοξίας, απόστολοι της πνευματικής, πολιτικής και οικονομικής συνεννόησης και συνεργασίας. Σ’ αυτόν το ρόλο και την αποστολή, πρωτοπόρο και πρωτεργάτη θέλει ο Λαός της Ελλάδας την Ορθόδοξη Εκκλησιά του. Το πρώτο βήμα θα γίνει με την αποκατάσταση συνεργασίας και ενότητας στους κόλπους της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας.

Σε μια τέτοια κίνηση, που από πολλούς τώρα μήνες συνεχίζεται και καρποφορεί, δεν παίρνει επιδεικτικά μέρος η Ελληνική Αυτοκέφαλη Εκκλησία, που στις αντιορθοδοξιακές πλεκτάνες της προσπαθεί να μπλέξει και το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Πόλης.

Είναι μια καθαρή ξενοκίνητη διασπαστική κίνηση που αν παρουσιάζει μερικές επιτυχίες είναι γιατί επικρατεί στην Εκκλησιά της Ελλάδας ένα τεταρτοαυγουστιανό εσωτερικό καθεστώς που πνίγει την εσωεκκλησιαστική δημοκρατική παράδοση, πνίγει τη φωνή του λαϊκού κλήρου και κρατά στην αρχή προδότες, δοσίλογους, συμβιβαστές που εξυπηρετούν μόνο ξένους σκοπούς και συμφέροντα.

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, ένα εσωτερικό σάρωμα, θαρραλέο και εξυγιαντικό μέσα στις γραμμές της Ελληνικής Εκκλησίας. Για να ξαναβρεί την ισορροπία της. Και να γίνει όπως τη θέλει ο Λαός, παράγοντας συμφιλίωσης, αδελφοσύνης, ειρήνης και συνεργασίας ανάμεσα στους Λαούς της Ορθοδοξίας.

Απαγορεύεται να γίνω μέλος του ΚΚΕ(;)!

Σε αυτό το ιστολόγιο, ποτέ δεν κρύψαμε την ταυτότητά μας. Είμαστε χριστιανοί και κομμουνιστές. Μάλιστα όπως είχαμε γράψει στις 12/10/2011, «είμαστε κομμουνιστές, επειδή πιστεύουμε στον Χριστό».

Επίσης, εδώ και καιρό, έχουμε αναρτήσει την πολιτική θέση μας, σύμφωνα με την οποία, «είμαστε ενάντια στον βάρβαρο και αντιλαϊκό Καπιταλισμό που υπηρετεί την πλουτοκρατία. Θεωρούμε πως είναι αδύνατον να βελτιωθεί το σύστημα μέσα από δήθεν “φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις” ή “εξελικτικές” διαδικασίες. Στην βαρβαρότητα του Καπιταλισμού, η μόνη διέξοδος για τα λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη, περνάει από την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, και την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού. Ως εκ τούτου, αν και παραμένουμε ανένταχτοι, στηρίζουμε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), επειδή είναι μια δύναμη που έχει αποδείξει με την πορεία της, ότι είναι έντιμη, δίπλα στον εργαζόμενο, και αγωνίζεται για την υπεράσπιση του λαού, θέτοντας ουσιαστικές προϋποθέσεις, για τη δημιουργία ενός λαϊκού μετώπου, μέσω των οποίων μπορεί να λειτουργήσει μια σοσιαλιστική εξουσία και οικονομία, από το λαό, για το λαό.»

Γενικά, υποστηρίξαμε την ορθότητα των πολιτικών επιλογών και αναλύσεων του ΚΚΕ. Μάλιστα προεκλογικά, με την συμβολή μας, περίπου 20 άτομα, συμφωνήσαμε, συνυπογράψαμε και δημοσιεύσαμε, ως Πρωτοβουλία Αριστερών Χριστιανών (ΠΑΧ), μια ανοιχτή επιστολή-ανακοίνωση υποστήριξης στο ΚΚΕ.

Ποτέ δεν είχαμε την αξίωση από το ΚΚΕ, να αλλάξει την βάση της ανάλυσής του και ποτέ δεν μιλήσαμε υποτιμητικά για όσους συντρόφους είχαν διαφορετική συνείδηση και αντίληψη από εμάς, σε θρησκευτικά ζητήματα. Αντίθετα, προσπαθήσαμε να ασκήσουμε κριτική σε όλα τα κακώς κείμενα της εκκλησίας και της χριστιανικής θρησκευτικής πίστης, να επισημάνουμε τις περιπτώσεις που αποκοιμίζουν συνειδήσεις και λειτουργούν ως «όπιο» δημιουργώντας μοιρολατρικές αντιλήψεις. Την ίδια στιγμή βέβαια, προσπαθήσαμε να καταδείξουμε τον ριζοσπαστισμό που πηγάζει από την πίστη μας, παρουσιάζοντας το θεωρητικό και το ιστορικό υπόβαθρο της αντίληψής μας.

Μερικές φορές, μπορεί να μας ενοχλούσαν κάποια λόγια συντρόφων, όμως εξακολουθούσαμε να πιστεύουμε ότι το ίδιο το Κόμμα έχει ορθή στάση σχετικά με το ζήτημα της θρησκευτικής πίστης. Αυτό το στηρίξαμε σε διάφορα επίσημα κείμενα του Κόμματος, όπως  στην πρόταση νόμου με θέμα «Ρύθμιση σχέσεων Πολιτείας και Εκκλησίας, θρησκευτικές ενώσεις και κατοχύρωση της θρησκευτικής ελευθερίας» (12/12/2008), στην οποία αναφερόταν: «Όπως είναι γνωστό στον ελληνικό λαό από τη μακρόχρονη εμπειρία του, το ΚΚΕ ουδέποτε διαχώρισε τους εργαζόμενους σε θρησκευόμενους και μη. Στάθηκε πάντοτε με απόλυτο σεβασμό στο θρησκευτικό συναίσθημα και στις παραδόσεις του λαού. Στους αγώνες για βελτίωση της ζωής του λαού, για εθνική ανεξαρτησία, για δημοκρατία και κοινωνική πρόοδο, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στην εγχώρια ολιγαρχία, οι κομμουνιστές βρέθηκαν, βρίσκονται και θα βρίσκονται μαζί με τους εργαζόμενους και τους ανέργους ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές ή μη αντιλήψεις τους. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της εθνικής αντίστασης όπου ο λαϊκός κλήρος συμμετείχε μαζικά στον αγώνα μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ.»

Επίσης, ακόμα και στις πρόσφατες θέσεις της ΚΕ για το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ, αναφέρονταν τα εξής: «Το Κόμμα παλεύει για την ενότητα της εργατικής τάξης στην Ελλάδα, α­νεξάρτητα από φυλή, εθνική καταγωγή και γλώσσα, πολιτιστική και θρη­σκευτική κληρονομιά.» (θ. 79), ενώ στο σχέδιο για το καταστατικό : «Στον αγώνα αυτό, [το ΚΚΕ] επιδιώκει την ενότητα της εργατικής τάξης, ανεξάρτη­τα από ειδικότητα, μορφωτικό επίπεδο, εθνότητα, πολιτιστικές και γλωσσι­κές παραδόσεις, φύλο.» (εισαγωγή, γ’ παρ.). Δεν ξέρω, αν βιαστήκαμε, αλλά χαρακτηρίσαμε αυτές τις διευκρινήσεις ως «θετικά (αν και δειλά) βήματα».

Λοιπόν, ύστερα απ’ όλα αυτά, παίρνοντας τον Κυριακάτικο Ριζοσπάστη (27/1/2013) στα χέρια μας, διαβάσαμε ένα κείμενο με τίτλο «Σχετικά με τις αλλαγές στο προτεινόμενο Καταστατικό για το 19ο Συνέδριο», το οποίο ανέφερε εισαγωγικά πως «ο «Ριζοσπάστης», ανταποκρινόμενος σε ερωτήματα και παροτρύνσεις αναγνωστών, μελών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές από την Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος στο σχέδιο Καταστατικού για το 19ο Συνέδριο, δημοσιεύει σήμερα όσο γίνεται περιληπτικά και κωδικοποιημένα την ουσία των αλλαγών και των διατυπώσεων που προτείνονται.«

Μέσα σε αυτό το κείμενο, στην παράγραφο που αναφέρεται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών του Κόμματος, διαβάσαμε το εξής απίστευτο: «Προστίθεται επίσης η ιδεολογία ως προϋπόθεση για το μέλος του Κόμματος, κι όχι μόνο το Πρόγραμμα και το Καταστατικό, με την έννοια ότι το μέλος του ΚΚΕ δεν μπορεί πχ να είναι υποστηρικτής διαφόρων μεταφυσικών δογμάτων, θρησκειών κ.λπ.«

Εδώ λοιπόν, αρχίζουν να περνάνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα διάφορες σκέψεις από το μυαλό μας. Πως γίνεται η πρόταση για τις θέσεις του Κόμματος, να μιλάει για ενότητα της εργατικής τάξης ανεξάρτητα από την θρησκευτική κληρονομία και την πολιτισμική παράδοση του καθενός, και την ίδια στιγμή να ερμηνεύεται από τον Ριζοσπάστη, ότι η ιδεολογία ως προϋπόθεση, καθιστά αδύνατον σε κάποιον που είναι θρησκευόμενος να είναι μέλος του Κόμματος;

Ελπίζουμε να μην έχουμε καταλάβει καλά. Ελπίζουμε να έχει γίνει κάποιο λάθος. Όμως, εφόσον ισχύει η ερμηνεία που δόθηκε από τον Ριζοσπάστη για το καταστατικό του Κόμματος, τα πράγματα είναι αρκετά σοβαρά για εμάς.

Όπως και να ‘χει (ακόμα και αν το ΚΚΕ δεν μας δέχεται για μέλη του, ως χριστιανούς), εμείς είμαστε αταλάντευτα ενάντια στο καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, απορρίπτουμε κάθε μορφή διαχείρισής του, αντιλαμβανόμαστε την αναγκαιότητα της ταξικής πάλης και του σοσιαλισμού, αλλά παραμένουμε χριστιανοί. Και η πίστη μας, είναι κάτι που δεν διαπραγματευόμαστε!

Ο Άρης Βελουχιώτης στο λόγο του στην Λαμία το ’44, είχε πει: «Ο κομμουνισμός, λένε, θα καταργήσει την θρησκεία. Μα η θρησκεία είναι ζήτημα συνείδησης. Πώς θα καταργηθεί λοιπόν; Η κατάργηση της θρησκευτικής συνείδησης είναι πράμα αδύνατο, έστω κι αν ακόμα οι κομμουνιστές θέλανε να την καταργήσουν. Η θρησκευτική συνείδηση δεν καταργείται με απλές διαταγές. Αν συνέβαινε ένα τέτοιο πράμα, αυτό θα έμοιαζε με την διαταγή πού έβγαλε κάποτε ένας αστυνόμος στην Ανάφη, με την οποία απαγόρευε την πάλη των τάξεων!»

Κι όμως, κάποιοι (ελπίζουμε λίγοι) από το Κόμμα, σήμερα ζητάνε από όποιον θέλει να γίνει μέλος του Κόμματος, να καταργήσει (;) την θρησκευτική του συνείδηση! Αλλιώς του απαγορεύουν (;) να γίνει μέλος!

Ξαναλέμε: Ελπίζουμε να μην έχουμε καταλάβει καλά. Ελπίζουμε να έχει γίνει κάποιο λάθος.

Ενημέρωση: Διαβάστε εδώ σχετικά με το τι αποφασίστηκε τελικά από το 19ο συνέδριο του ΚΚΕ.