Αρχεία Ιστολογίου

Τα αίτια της κρίσης είναι μόνο… πνευματικά;

Η λογική που υποστηρίζει ότι για την κρίση φταίνε οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, η «πνευματική κρίση», η ατομική «αμαρτία» κ.λπ., συνήθως υποθάλπει μια αντίληψη που θεωρεί ότι το παρόν κοινωνικοοικονομικό σύστημα είναι σωστό σε γενικές γραμμές κι ότι αυτό που μένει για να λειτουργήσει εύρυθμα, είναι να υπάρξουν «έντιμοι» άνθρωποι για να το κινήσουν.

Είναι εύκολο να κατηγορείς γενικά και αόριστα τους ανθρώπους -όλους τους ανθρώπους- για την κατάσταση που βιώνουν οι… ίδιοι οι άνθρωποι! Όμως, για την κρίση του συστήματος που φέρνει τα μέσα παραγωγής στην κατοχή των λίγων και διαχωρίζει τους ανθρώπους σε πλούσιους και φτωχούς, αφεντικά και δούλους, εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, δεν φταίει απλώς η «σκάρτη φύση» των ανθρώπων. Η κρίση δεν είναι αναπόφευκτο φυσικό φαινόμενο με το οποίο πρέπει να συμβιβαστούμε καθώς «προέρχεται από την ίδια μας την φύση». Στην πραγματικότητα, η κοινωνική και οικονομική κρίση που βιώνουμε, πηγάζει από τις δομές και την λειτουργία του ίδιου του συστήματος.

Μπορεί πολλοί άνθρωποι, ακόμα και σε μια διαφορετική κοινωνία, να παραμείνουν άπληστοι. Ακόμα κι έτσι όμως, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για συμβιβασμό με το σύστημα της εκμετάλλευσης. Η ανατροπή της δικτατορίας των μονοπωλίων είναι αναγκαία. Στον καπιταλισμό η εκμετάλλευση, η διαφθορά και η απληστία, είναι μέσα στην φύση του συστήματος. Είναι αναγκαίες «αρετές» για όποιον θέλει να πετύχει! Στον σοσιαλισμό, αποτελούν παρεκτροπή.

Advertisements

Οι ευκαιρίες της κρίσης!

Η καπιταλιστική κρίση έχει μετατραπεί σε μια τεράστια ευκαιρία για την πλουτοκρατία και το κεφάλαιο. Μέσα σε συνθήκες γενικευμένης σύγχυσης, παραπληροφόρησης, προπαγάνδας, τρομοκρατίας, και εκβιασμών, οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, επιβάλουν στα λαϊκά στρώματα, μέτρα που υπό κανονικές συνθήκες, δεν θα τολμούσαν ούτε καν να ψελλίσουν, έχοντας ως σκοπό να διατηρηθούν τα κέρδη των μονοπωλίων, ακόμα και μέσα στην κρίση που τα ίδια δημιούργησαν, ενώ την ίδια στιγμή καλούν το λαό να πληρώσει τα σπασμένα!

Ο λαός μέσα σε αυτές τις άγριες συνθήκες, έχει κι αυτός μια ευκαιρία. Έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί πως αυτό το σύστημα υπηρετεί τους ταξικούς του εχθρούς, και είναι ενάντια στην ίδια του τη ζωή. Έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί πως με την διαχείριση του καπιταλισμού, δεν μπορεί να υπάρξει καμία «φιλολαϊκή» διέξοδος, είτε η διαχείριση προέρχεται από δεξιά, είτε από κεντροαριστερά, είτε από αριστερά! Έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί, ποια είναι η εναλλακτική πολιτική που τον υπερασπίζεται απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. Έχει την ευκαιρία να οξύνει τους ταξικούς αγώνες, και να έρθει ένα βήμα πιο κοντά, στην ανατροπή αυτού του σάπιου συστήματος με την περίσσια δυσωδία. Έχει την ευκαιρία να αντιληφθεί πως η μόνη ρεαλιστική φιλολαϊκή διέξοδος, είναι η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων που θα θέσει τον παραγόμενο πλούτο στην υπηρεσία αυτών που τον παράγουν!