Αρχεία Ιστολογίου

Η ταφή

«Πέθανε ύστερα από λίγες μέρες. Τον θάψαμε στην άκρη ενός παλιού κοιμητηριού, δυο άνθρωποι όλοι κι όλοι και ένα περαστικό αδέσποτο σκυλί που είχε σταθεί και μας κοιτούσε. Έβρεχε. Έτσι κάθε που βλέπω τώρα ένα σκυλί, ξέρω κατά που πέφτει παράδεισος.«


Τάσος Λειβαδίτης, από την ενότητα «Ο αδελφός Ιησούς»

Advertisements

H Γέννηση…

«Ένα άλλο βράδυ τον άκουσα να κλαίει δίπλα. Χτύπησα την πόρτα και μπήκα. Μου ‘δειξε πάνω στο κομοδίνο ένα μικρό ξύλινο σταυρό. “Είδες – μου λέει – γεννήθηκε η ευσπλαχνία”. Έσκυψα τότε το κεφάλι κι έκλαψα κι εγώ. Γιατί θα περνούσαν αιώνες και αιώνες και δε θα ‘χαμε να πούμε τίποτα ωραιότερο απ’ αυτό.»

Τάσος Λειβαδίτης, «H Γέννηση», από το «Ο αδελφός Ιησούς»

Για τους θιασώτες της θεωρίας των «άκρων»

Η θεωρία των «άκρων», έρχεται να εδραιώσει το καπιταλιστικό σύστημα της εκμετάλλευσης, ως την «μέση οδό» που πρέπει («αναγκαστικά») να βαδίσουμε! Η εμφάνιση της Χρυσής Αυγής, προσέφερε στους υπερασπιστές του καπιταλισμού την ευκαιρία να ταυτίσουν τους λαϊκούς αγώνες και διεκδικήσεις ενάντια στην εκμετάλλευση, την αδικία, την ανισότητα, με την ρατσιστική βία και τον ναζισμό. Μέσα από γενικεύσεις, ανακρίβειες και διαστρεβλώσεις της ιστορίας, ο κομμουνισμός επιχειρήθηκε να θεωρηθεί ως η άλλη όψη του νομίσματος του φασισμού.

Αυτοί που ταυτίζουν τον κομμουνισμό με τον φασισμό, στην ουσία υπερασπίζονται την ανισότητα και την εκμετάλλευση του καπιταλιστικού συστήματος (ακόμα κι αν δε παραδέχονται κάτι τέτοιο). Ξεκάθαρα πράγματα!

Σε όλους αυτούς, λοιπόν, τους ακραίους υπερασπιστές του καπιταλισμού, που πασχίζουν να θεωρήσουν τον κομμουνισμό ως «άκρο», με στόχο την αποθάρρυνση του λαού από το να αγωνίζεται για την προοπτική της ελευθερίας και της δικαιοσύνης, αφιερώνουμε το  ποίημα του Μπέρτολντ Μπρέχτ, «Ο Κομμουνισμός είναι ο μέσος δρόμος»:

Το να καλούμε για την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης
φαίνεται φοβερό.
Μα η καθεστηκυία δεν είναι τάξη.

Το να καταφεύγουμε στη βία
φαίνεται κακό.
Μα τίποτα το ιδιαίτερο δεν είναι.
Αυτό που σταθερά ασκείται, βία είναι.

Ο κομμουνισμός δεν είναι το ακραίο
αυτό που μόνο ένα μικρό του μέρος μπορεί πραγματικότητα να γίνει, μα
πριν ολόκληρος κι ολότελα πραγματοποιηθεί
καμιά περίπτωση να υπάρξει δεν μπορεί, που
ο ίδιος από έναν αναίσθητο ανεκτός να γίνει.

Ο κομμουνισμός είναι πραγματικά η ελάχιστη απαίτηση
αυτό που πιο πολύ απ’ όλα βρίσκεται κοντά μας, το συνετό, το μέσο.
Εκείνος που ενάντιά του είναι τοποθετημένος, δεν είναι κάποιος που σκέφτεται αλλιώτικα
μα κάποιος που δεν σκέφτεται καθόλου ή απλά κάποιος που σκέφτεται μονάχα τον εαυτό του
ένας εχτρός του ανθρώπινου γένους
φοβερός
κακός
αναίσθητος
ιδιαίτερα
οπαδός των άκρων, αυτών που και το πιο μικρό τους μέρος πράξη αν γίνονταν 
θα κύλαγε ολόκληρη η ανθρωπότητα στην καταστροφή.

Απ’ την συλλογή «Μπέρτολτ Μπρεχτ, Ποιήματα», μετάφραση: Νάντια Βαλαβάνη, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1992 (4η έκδοση).