Αρχεία Ιστολογίου

«Πάτερ ημών, των μαρτύρων…»

Ένας πολύ όμορφος βραζιλιάνικος χριστιανικός ύμνος, σαφώς επηρεασμένος από το κίνημα της Θεολογίας της Απελευθέρωσης.

Ελεύθερη απόδοση:

Πάτερ ημών, των περιθωριοποιημένων φτωχών
Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων
Το όνομά σου αγιάζεται από όσους πεθαίνουν υπερασπιζόμενοι την ζωη
Το όνομά σου δοξάζεται όταν η δικαιοσύνη είναι το μέτρο μας
Η βασιλεία σου είναι ελευθερία, αδελφοσύνη, ειρήνη και κοινωνία
Ανάθεμά σε όλη τη βία που κατατρώει τη ζωή με την καταπίεση

Θέλουμε να κάνουμε το θέλημά σου, ο Θεός είναι ο αληθινός απελευθερωτής
Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τα διεφθαρμένα δόγματα της καταπιεστικής εξουσίας
Ζητάμε από Εσένα τον άρτο της ζωής, τον άρτο της ασφάλειας, τον άρτο για τα πλήθη
Τον άρτο που οδηγεί την ανθρωπότητα, που κτίζει ανθρώπους αντί για όπλα

Συγχώρεσέ μας όταν σιωπούμε μπροστά στο φόβο του θανάτου,
Συγχώρεσε και κατάστρεψε τα βασίλεια όπου η διαφθορά είναι ισχυρότερη.
Προστάτεψέ μας από τη σκληρότητα των ταγμάτων του θανάτου, από αυτούς που εξουσιάζουν
Πάτερ ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων
Πατέρα ημών, επαναστατικέ συνεργάτη των φτωχών, Θεέ των καταπιεσμένων

Πάτερ ημών, των περιθωριοποιημένων φτωχών
Πάτερ ημών, των μαρτύρων, των βασανισμένων

Advertisements

«Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί…»

Είμαστε εμείς που ζυμώνουμε και δεν έχουμε ψωμί
Εμείς που βγάζουμε το κάρβουνο και κρυώνουμε
Είμαστε εμείς που δεν έχουμε τίποτα
κι ερχόμαστε να πάρουμε τον κόσμο
Τάσος Λειβαδίτης

Όσο το σύστημα της εκμετάλλευσης θα κυριαρχεί πάνω σε λαούς και ανθρώπους, όσο «αυτοί που ζυμώνουν δεν έχουν ψωμί» και όσο «αυτοί που βγάζουν το κάρβουνο κρυώνουν», τόσο στίχοι σαν κι αυτούς, θα μιλούν στις καρδιές των εργατών, των καταπιεσμένων, των αδικημένων, των εξαθλιωμένων, όλων αυτών των προλετάριων που με το αίμα και τον ιδρώτα τους παράγουν τον πλούτο που τα παράσιτα, οι καπιταλιστές, τους αρπάζουν.

Δεν τους μπορώ…

Δεν μπορώ τους χριστιανούς που περιμένουν αρπαγές και αντίχριστους, την ίδια στιγμή που προτείνουν υποταγή και υπακοή στο υπάρχον «αντίχριστο» σύστημα. Μήπως περιμένουν να δουν κόκκινα τερατάκια με κέρατα, για να πειστούν πως το σύστημα που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους, και σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα στην εξαθλίωση, είναι ενάντια στις αρχές που πρεσβεύει η πίστη τους;

Δεν μπορώ όλους αυτούς τους θρησκευόμενους, που τώρα εξεγείρονται για τον διαπλεκόμενο Εφραίμ, ενώ τόσο καιρό κάνουν τα στραβά μάτια για τα αίτια που σπρώχνουν στην ανέχεια και στην εξαθλίωση τον λαό, αποδεικνύοντας με τον καλύτερο τρόπο πως η θρησκεία πράγματι μπορεί να μετατραπεί σε «όπιο του λαού»!

Η Θεία Τάξις

Το 1975, κυκλοφόρησε ο δίσκος «Απλά Μαθήματα Πολιτικής Οικονομίας» σε μουσική Λουκιανού Κηλαηδόνη, και στίχους Γιάννη Νεγρεπόντη. Ένα από τα τραγούδια του δίσκου, ήταν η «Θεία Τάξις».

Οι στίχοι του Νεγραπόντη, που απεικονίζουν τη «θεία τάξη», είναι χαρακτηριστικοί: «Όλα τα δάχτυλα ίσα δεν είναι / κι όλοι να τρώνε δίκαιο δεν είναι. / Έτσι το βρήκαμε έτσι το πάμε / κι ως να πεθάνουμε εμείς δεν το κουνάμε.»

Από ποιους προέρχεται όμως αυτή η εικόνα της «θείας τάξης»; Το τραγούδι συνεχίζει: «Παπάδες, δάσκαλοι, και χωροφυλάκοι / κι όλοι όσοι θέλουμε νόμο και τάξη. / Κι όσοι τ’ αντίθετο θέλουν να γίνει / είναι απάτριδες, άθρησκοι, και κτήνη.»

Το τραγούδι κυκλοφόρησε αμέσως μετά την πτώση της χούντας, οπότε είναι φανερά τα σημάδια εκείνης της εποχής. Όμως ηχεί σαν προειδοποιητικό καμπανάκι. Η πραγματική «θεία τάξη», χαρακτηρίζεται από δικαιοσύνη, ισότητα και αλληλεγγύη. Όσοι καλύπτουν, κάνουν τα στραβά μάτια, ή προωθούν μια τάξη σαν κι αυτή που περιγράφεται στους στίχους του τραγουδιού, θα είναι υπόλογοι στην κοινωνία.

Η πολιτική σκοτώνει!

Η πολιτική, θέλουμε δεν θέλουμε, είναι μέρος της ζωής μας. Από αυτήν επηρεάζονται αρκετές πτυχές της καθημερινότητάς μας. Έτσι, επιβάλλεται να έχουμε αντίληψη σχετικά με το τι συμβαίνει γύρω μας. Όμως η πολιτική, στη γενική της έκφραση δεν είναι καθόλου αθώα. Αν ρίξουμε μια ματιά στον κόσμο γύρω μας, μπορούμε να καταλάβουμε πως η άσκησή της έχει διάφορα κίνητρα!

Ο Ιερός Αυγουστίνος έλεγε, «αν απουσιάζει η δικαιοσύνη, τι άλλο είναι η πολιτική εξουσία, παρά οργανωμένη ληστεία;». Πράγματι, η ενασχόλησή του ανθρώπου με την πολιτική, ένα κίνητρο πρέπει να έχει: τη δικαιοσύνη.

Ο Μάνου Τσάο τραγουδάει: «Η πολιτική σκοτώνει // Η πολιτική χρειάζεται ψήφους / Η πολιτική χρειάζεται το μυαλό σας / Η πολιτική χρειάζεται ανθρώπους / Η πολιτική χρειάζεται ψέματα // Και αυτό είναι φίλε μου μια απόδειξη, πως η πολιτική είναι βία // Η πολιτική σκοτώνει // Η πολιτική χρησιμοποιεί ναρκωτικά / Η πολιτική χρησιμοποιεί βόμβες / Η πολιτική χρειάζεται τορπίλες / Η πολιτική χρειάζεται αίμα»

Και πράγματι, η πολιτική που κάνει διακρίσεις, η πολιτική που στηρίζει το σύστημα του οποίου κινητήρια δύναμη είναι το κέρδος και όχι οι ανθρώπινες ζωές, η πολιτική του ιμπεριαλισμού, η πολιτική της επιβολής, η πολιτική που κινείται από τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου, αυτή η πολιτική σκοτώνει, θέλει να κατακτήσει το μυαλό σας και την… ψήφο σας λέγοντας ψέματα, χρησιμοποιεί βία και καταστολή, ευνοεί κάθε είδους ψυχική και φυσική εξάρτηση του ανθρώπου.

Η μόνη αποδεκτή μορφή πολιτικής, είναι αυτή που επιδιώκει ένα πιο δίκαιο κόσμο. Και αυτή η πολιτική, προϋποθέτει την ανατροπή της «πολιτικής που σκοτώνει».

Ψαλμός 5

Άκου τα λόγια μου, ω Κύριε.
Στρέψε το αυτί Σου, στους στεναγμούς μου.
Εισάκουσε την διαμαρτυρία μου.
Επειδή δεν είσαι ένας Θεός, φίλος των δικτατόρων.
Ούτε είσαι υπέρμαχος των πολιτικών τους,
ούτε είσαι επηρεασμένος από την προπαγάνδα τους,
ούτε είσαι συνδεδεμένος με εγκληματίες.
Δεν υπάρχει ειλικρίνεια στους λόγους τους,
ούτε στον τύπο τους.
Στις ομιλίες τους μιλούν για ειρήνη,
μολονότι αυξάνουν την πολεμική τους παραγωγή.
Μιλούν για ειρήνη σε Διασκέψεις για την Ειρήνη,
και κρυφά ετοιμάζονται για πόλεμο.
Το ψευδές ραδιοφωνικό τους μουγκρητό μες τη νύχτα.
Τα γραφεία τους είναι σπαρμένα με εγκληματικές προθέσεις,
και δυσοίωνες αναφορές.
Αλλά Εσύ θα με λυτρώσεις από τα σχέδιά τους.
Μιλούν μέσα από το στόμα,
του πολυβόλου.
Οι αστραφτερές τους γλώσσες,
είναι οι ξιφολόγχες.
Τιμώρησέ τους, ω Κύριε!
Ματαίωσε τις πολιτικές τους.
Φέρε σύγχυση στα μνημόνιά τους.
Εμπόδισε τα προγράμματά τους.
Την ώρα του συναγερμού,
πρέπει να είσαι μαζί μου.
Πρέπει να είσαι το καταφύγιό μου,
τη μέρα της βόμβας.
Σ’ αυτόν που δεν θα πιστέψει στα ψέματα,
των διαφημιστικών τους μηνυμάτων,
ούτε στις διαφημιστικές εκστρατείες τους,
ούτε στις πολιτικές εκστρατείες τους,
θα του δώσεις την ευλογία Σου.
Με αγάπη θα τον περιβάλλεις,
σαν θωρακισμένο άρμα.

Ποίημα του Ερνέστο Καρδενάλ.
Απόδοση στην ελληνική από την αγγλική, απ’ το Θανάση Στυλιανόπουλο.

Ο Ερνέστο Καρδενάλ (γενν. 1925), είναι σημαντική προσωπικότητα στην πολιτική, την λογοτεχνία, την θρησκευτική ζωή, και τις τέχνες στη Νικαράγουα. Ως Καθολικός ιερέας υπήρξε σημαντικός υποστηρικτής της Θεολογίας της Απελευθέρωσης, ενώ έγινε Υπουργός Πολιτισμού της Νικαράγουα στην επαναστατική κυβέρνηση των Σαντινίστας. Επίσης, προτάθηκε για βραβείο Νόμπελ στη λογοτεχνία.

Προς ήσυχους και υπάκουους πολίτες

Η σιωπή σας είναι πιο εκκωφαντική από ποτέ.

Περιμένετε να μιλήσετε όταν η δυστυχία θα χτυπήσει και την δική σας πόρτα.

Πόσο λαθεμένη και ανούσια, είναι η «δράση» που δρα όταν πια είναι αργά.

Πόσο σάπια είναι η ηθική σας, που δεν σας αφήνει να συμπονέσετε, αυτόν που δεν αντέχει άλλο.

Πόσο γελοία είναι η απόφασή σας, να περιμένετε την δυστυχία να φτάσει και σε σας.

Πόσο υποκριτική είναι η στάση σας απέναντι σε αυτούς που αγωνίζονται και για εσάς.

Φωνάξτε επιτέλους. Πάψτε να μας ξεκουφαίνετε με την σιωπή σας.

Υπερβολές