Αρχεία Ιστολογίου

Η αριστερά της… μαστούρας!

Το portal του ΣΥΡΙΖΑ left.gr δημοσίευσε άρθρο με τον τίτλο: «Η Κάνναβη μειώνει την εγκληματικότητα και γεμίζει τα κρατικά ταμεία»*.

Δεν πρόκειται για αστείο. Φαίνεται πως η «αριστερά» του ευρωμονόδρομου και της διαχείρισης του καπιταλισμού, συντάσσεται ανοιχτά με τις διάφορες νεοφιλελεύθερες και σοσιαλφιλελεύθερες φωνές που είναι υπέρ της νομιμοποίησης της μαστούρας. Και μάλιστα, μέσα στα επιχειρήματά της συγκαταλέγει και τα οικονομικά οφέλη που μπορεί να αποκομίσει το κράτος από τον ΦΠΑ της κάνναβης!

“Σε θέλουν σκλάβα να χτυπάς
το κούτελο στο χώμα!
Χασίσι αν θες μετά χαράς,
αλλ’ όχι ελεφτεριά”.
Κώστας Βάρναλης

Syriza + Capitalism: Love is in the air! <3

Στην εκπομπή του Γιώργου Αυτιά, το Σάββατο, καλεσμένοι ήταν οι Δραγασάκης του ΣΥΡΙΖΑ και ο Αβραμόπουλος της ΝΔ. Μα να συμφωνούν σε όλα; Μέχρι και ο Αυτιάς, με έκπληξη έβλεπε την σύμπλευση του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, με τον αντιπρόεδρο της ΝΔ αναφωνώντας «δεν θα το πίστευα ποτέ…»! Εδώ μπορείτε να δείτε, το μελιστάλαχτο απόσπασμα.

Πάμε τώρα στο ψητό! Αποκαλυπτικός ήταν ο Αλέξης Τσίπρας (αυτός που θέλει συνεργασία με το ΚΚΕ, ντε), στην συνέντευξη που έδωσε στον Γιώργο Τράγκα και στο περιοδικό Crash. Μεταξύ άλλων, ο ηγέτης της «αριστεράς» ανέφερε:

«Κοιτάξτε, πρέπει να σας πω ότι το αμερικανικό μοντέλο της χρηματοπιστωτικής επέκτασης, το ότι κόβουν χρήμα, το ότι ακολουθούν τη λογική της κρατικής παρέμβασης αγοράζοντας τράπεζες και κρατικοποιώντας τες, είναι ένα μοντέλο το οποίο είναι πολύ πιο κοντά στις δικές μας θέσεις, και σε αυτό που διακηρύσσουμε εμείς ως λύση για την Ευρώπη», ενώ πρόσθεσε: «Αν θέλετε, και ιστορικά εγώ θαυμάζω τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ, ιδιαίτερα την ομιλία του όταν ανέλαβε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.»

Χμ… απ’ ότι φαίνεται, τον «αριστερό» Αλέξη, τον γοητεύει ο αμερικάνικος καπιταλισμός. Όχι μόνο ο αμερικάνικος όμως! Του αρέσει και ο νορβηγικός!

«Στον καπιταλισμό έχουμε πολλά μοντέλα εκμετάλλευσης ή συνεκμετάλλευσης ή αξιοποίησης δημόσιων πόρων. Υπάρχει το μοντέλο της Νορβηγίας, αλλά και το μοντέλο της Νιγηρίας, που την ξεζουμίζουν οι πολυεθνικές. Στη Νορβηγία έχουν ένα μοντέλο αξιοποίησης των πόρων των πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπου το δημόσιο έχει ένα 50% περίπου, συνεργάζεται όμως και με ιδιώτες. Καταφέρνει να έχει κέρδη τα οποία τα ανταποδίδει στην κοινωνία.»

Τελικά, ο «σοσιαλισμός» των οπορτουνιστών, δεν έχει απλά διαχειριστική λογική. Ο «σοσιαλισμός» τους, είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, μεταμφιεσμένος. Βέβαια, μερικές φορές πέφτουν ακόμα και οι κακοφτιαγμένες τους μάσκες.

Απ’ τον Αλέξη, που διακηρύττει πως η οικονομική πολιτική του Ομπάμα είναι πολύ κοντά στις θέσεις του κόμματός του, δεν έχεις καμία δικαιολογία να περιμένεις φιλολαϊκή «αριστερή»/«σοσιαλιστική» πολιτική.

Τέρμα πια οι αυταπάτες: ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες!

ΣΥΡΙΖΑ: Διγλωσσία. Καιροσκοπισμός. Κωλοτούμπες. Αυταπάτες.

Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Όσοι θέλουν να πείσουν τον λαό, πως αρκεί να κάτσει στον καναπέ και απλώς να τους ψηφίσει, και πως αυτοί θα του λύσουν τα προβλήματα, μέσα στα πλαίσια της ΕΕ με μια διαχειριστική «αριστερή» κυβέρνηση, στην ουσία τον εμπαίζουν. Λειτουργούν σαν αερόσακος του συστήματος.

Ο εργαζόμενος λαός δεν πρέπει να εμπιστευτεί τον ΣΥΡΙΖΑ! Αντιγράφουμε ντοκουμέντα, από σχετικό φυλλάδιο του ΚΚΕ:

Μνημόνιο: Άλλα στα μπαλκόνια άλλα στα σαλόνια!

Από την καταγγελία του μνημονίου στη… διαπραγμάτευση
Μας τρέλαναν όλες αυτές τις μέρες με το παιχνίδι των λέξεων «διαπραγμάτευση», «ακύρωση», «επανεξέταση», «σταδιακή απαγκίστρωση»… Πολλά λόγια και πολλά σάλια για να κρύψουν τη μια και μοναδική αλήθεια, ότι αποδέχονται την ΕΕ και επομένως αποδέχονται και τα μνημόνια. Αν είναι όντως να καταγγείλεις το μνημόνιο δε διαπραγματεύεσαι. Καταγγέλεις μονομερώς. Τι να διαπραγματευτείς, αυτό που θα καταγγείλεις;

Γιάννης Δραγασάκης, ΠΡΙΝ: Θα καταγγείλουμε το μνημόνιο
«Η πρώτη πράξη του νέου συνασπισμού εξουσίας με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η καταγγελία του μνημονίου». («Real FM», 11.5.2012)

Γιάννης Δραγασάκης, ΜΕΤΑ: Τι θα πει καταγγέλλω;
«Η έννοια της καταγγελίας είναι ένας πολιτικός όρος. Τι θα πει καταγγέλλω; Υπάρχουν αρκετές συγχύσεις. Στη σκέψη τη δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης. Δηλαδή να βγούμε μονομερώς να πούμε διαγράφουμε το χρέος, καταγγέλλουμε, κλπ.» («Το Βήμα», 13.5.2012)

Δημήτρης Στρατούλης, ΠΡΙΝ: Μονομερής καταγγελία, θα μας παρακαλάνε να πάρουμε τις δόσεις
«Πρώτα καταγγέλλεις μονομερώς και μετά όλα τα άλλα. Δεν πρόκειται να μας πετάξουν έξω. Θα το είχαν κάνει. Το είπαν και χθες. Θα μας παρακαλάνε να πάρουμε τις δόσεις». («Mega Channel»)

Δημήτρης Στρατούλης, ΜΕΤΑ: Αύτος που έλεγε ότι θα μας παρακαλάνε
«Όταν πούμε όχι στο μνημόνιο, το πιο πιθανό είναι να μας πουν όχι στις δόσεις. Από κει και πέρα, εμείς είπαμε, προεκλογικά, στο λαό, τους τρόπους με τους οποίους θα βρούμε χρήματα. Είπαμε ότι θα διακόψουμε ή θα αναστείλουμε την πληρωμή των χρεών προς τους πιστωτές και θα επαναδιαπραγματευτούμε μαζί τους, για τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους». («Βήμα FM», 8.5.2012)

Αλέξης Τσίπρας, ΠΡΙΝ: Καταγγελία μνημονίου
«Για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας για την αναπτυξιακή και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας: Καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου. Μορατόριουμ πληρωμών». (Προεκλογική ομιλία στα Γιάννενα, 30.4.2012)

Αλέξης Τσίπρας, ΜΕΤΑ: Επιστολή στην ΕΕ: Η καταγγελία έγινε «επανεξέταση»
Στη γνωστή πλέον επιστολή ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε κατά μέρος τους ψευτο-λεονταρισμούς και έβαλε ευρωπαϊκό κουστουμάκι και σαβουάρ βιβρ: η καταγγελία, κατάργηση κτλ του Μνημονίου έγινε «επανεξέταση»! Γράφει, στην επιστολή:«Συνεπώς, οφείλουμε να επανεξετάσουμε ολόκληρο το πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής, δεδομένου ότι δεν απειλεί μόνο την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πηγή αστάθειας για την ίδια την Ευρωπαική Ένωση και την Ευρωζώνη.»

Χρέος: «Τσάμικο» για να  πληρώσει ο λαός

Οι κωλοτούμπες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζονται στο θέμα του χρέους. Βέβαια, όλοι οι σαλτιμπαγκισμοί τους έχουν μια βασική και αμετακίνητη σταθερά: την αναγνώριση του χρέους, δηλαδή ότι ο λαός πρέπει να πληρώσει το χρέος κουρεμένο ή όχι. Στην άρχη λέγανε για κούρεμα, αυτό βέβαια έγινε και φορτώθηκαν νέα βάρη στην πλάτη του λαού και έτσι το γύρισαν στη διαγραφή μέρους του χρέους και στο μορατόριουμ πληρωμής.

Αλέξης Τσίπρας: «Δίκαιη ρύθμιση του χρέους»
O Αλ. Τσίπρας στις 25.1.2011 έλεγε: «Η κυβέρνηση, αντί να παίζει κρυφτούλι, πρέπει τώρα να διεκδικήσει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, χωρίς νέα μνημόνια, επαναδιαπραγμάτευση που θα στηρίζει την κοινωνία και όχι τους τραπεζίτες. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η Ευρωπαϊκή Αριστερά διεκδικούν μια νέα, δίκαιη ρύθμιση του χρέους, με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, χαμηλούς τόκους και “κούρεμα” του χρέους, που θα μπορέσει να δώσει ανάσα στην κοινωνία».

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Επαναδιαπραγμάτευση με στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους
Ο Π. Λαφαζάνης στο ΣΚΑΪ στις 8.5.2012, σχετικά με το ίδιο ζήτημα, είπε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του».

Γιώργος Σταθάκης: «Να διασφαλιστούν και οι εταίροι!»
Ο Γ. Σταθάκης (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ) δήλωνε ότι ο στόχος της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά το θέμα της δανειακής σύμβασης -την οποία θα κατήγγελλαν αμέσως- είναι να υπάρξει μια αμοιβαία αποδεκτή λύση με τους εταίρους και δανειστές, ώστε όπως είπε «να διασφαλιστούν και οι μεν και οι δε, και οι εταίροι και εμείς, ότι πρώτον θα μας επιτραπεί να ανακάμψουμε, να δημιουργήσουμε ανάκαμψη στην οικονομία, και δεύτερον να έχουμε μια δανειακή σύμβαση αναχρηματοδότησης του χρέους συμβατή με την οικονομική πραγματικότητα της Ελλάδας».

Μισθοί-Συντάξεις-Χαράτσια: Απ’ τα ταξίματα στα “αριστερά” χαράτσια

Η διγλωσσία έφτασε στο απόγειο στο θέμα των μισθών και των χαρατσιών. Ο ένας έταζε σα νέος Μαυρογιαλούρος και ο άλλος απάνταγε με «ναι μεν, αλλά και θα δούμε…».

Τα ταξίματα του Στρατούλη που έλεγε πως η επαναφορά μισθών και συντάξεων στα προ μνημονίου επίπεδα, είναι δεδομένη λέγοντας: «Δεν είναι αυτονόητο αυτό; Με αυτό τον προεκλογικό στόχο δεν εκλέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ;», έδωσαν τη θέση της στη διατύπωση για «ανάγκη άμεσης ακύρωσης εφαρμογής των μέτρων του μνημονίου και ειδικότερα των επαίσχυντων εκείνων νόμων που περικόπτουν περαιτέρω μισθούς και συντάξεις».

Ο Δημήτρης Παπαδημούληςπιο ειλικρινής, δήλωσε: «Δεν υποσχεθήκαμε ποτέ πριν τις εκλογές ότι λεφτά υπάρχουν κι αν εμείς έρθουμε στα πράγματα θα γυρίσουν οι μισθοί και οι συντάξεις, πατώντας ένα κουμπί, στο επίπεδο που ήταν το 2008 και το 2009».

Για τα χαράτσια, ο Στρατούλης, έλεγε με βεβαιότητα ότι η κυβέρνηση της αριστεράς θα καταργήσει τα χαράτσια και θα επιστρέψει στο λαό τα χρήματα που έχουν ήδη καταβάλει.

Την ίδια ώρα, ο Λαφαζάνης, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το αν θα επιστραφούν τα χρήματα που κατατέθηκαν ήδη γι’ αυτό το σκοπό, έλεγε: «Αυτά θα τα δούμε, δεν είμαι έτοιμος αυτή τη στιγμή να σας πω ποια θα είναι μια κυβερνητική πολιτική».

Τράπεζες: Πακετάκι στους ιδιώτες, μετά από… ρoζ ανακαίνιση

Είναι γνωστό ότι οι διάφορες σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις της Σκανδιναβίας δεν ενέπνεαν μόνο τον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά και τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, μας είπαν για Δανία (με το φόρο λίπους), για Νορβηγία (με τον Βασιλιά) και τώρα για Σουηδία! Από όπου, λένε, θα παραδειγματιστούν για να κάνουν ότι έκανε και το ΠΑΣΟΚ το ’80 με τις «προβληματικές», θα θέσουν τις τράπεζες «υπό δημόσιο έλεγχο» για να τις κάνουν κερδοφόρες και μετά θα τις μοσχοπουλήσουν στο κεφάλαιο! Πήγη έμπνευσης βέβαια και το ΔΝΤ, το όποιο αντιγράφει το πρόγραμμα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ!

Δραγασάκης: Κρατικοποίηση των τραπεζών, επιστροφή στην κερδοφορία και ιδιωτικοποίησή τους
«Τα 50 δισ. ευρώ που προβλέπεται να καταβληθούν για την ανακεφαλαιοποίηση και διάσωση του τραπεζικού συστήματος, με το έναν ή τον άλλον τρόπο, θα επιβαρύνουν το δημόσιο χρέος και εξ αντικειμένου τίθεται θέμα για δημόσιο έλεγχο των τραπεζών. Πρέπει να συζητήσουμε τον τρόπο που θα γίνει ο δημόσιος έλεγχος, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα του παρελθόντος. Εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες». («Το Βήμα», 13.5.2012)

Σταθάκης: Λέμε τα ίδια με το ΔΝΤ
«Το σενάριο της έμμεσης κρατικοποίησης που είναι το ένα σενάριο που προτείνει και το ΔΝΤ μη σκεφτείτε ότι το προτείνει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ» («Στο Κόκκινο»)

Ανάτρεψε στην κάλπη στημένα σκηνικά, κεντροδεξιά και κεντροαριστερά!

Με το ΚΚΕ μπροστά!

Το ΚΚΕ απευθύνεται στο λαό με καθαρές κουβέντες. Λέμε ανοιχτά, τίμια, και καθαρά την πολιτική μας, καλούμε σε σύγκρουση με τα μονοπώλια και τη λυκοσσυμαχία τους, την ΕΕ και καλούμε το λαό να παλέψει για τη δική του εξουσία, τη λαϊκή εξουσία. Δε ταιριάζουν στο ΚΚΕ τα μισόλογα, τα «ήξεις αφήξεις». Δεν «κόβουμε και ράβουμε» την πολιτική μας στα μέτρα της κάλπης, αυτό θα ήταν προδοσία προς το λαό. Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ τάζει στα ψέματα εύκολες λύσεις και με γλυκόλογα προσπαθεί να παρασύρει το λαό στον όλεθρο. Ο λαός χρειάζεται τα καθαρά, σταράτα λόγια του ΚΚΕ, την ταξική πολιτική του γραμμή.

Ο λαός να βγάλει συμπεράσματα και να τσακίσει τις αυταπάτες και τα ψεύτικα διλήμματα που καλλιεργούν συντονισμένα όλα τα κόμματα που στηρίζουν τον ευρωμονόδρομο. Να εμπιστευτεί το ΚΚΕ γιατί έχει δικαιωθεί σε όσα έχει πει. Να βάλει εμπόδια στην τεράστια επίθεση που δέχεται το ΚΚΕ επειδή δεν μπαίνει στο αστικό κυβερνητικό κάδρο. Να απαντήσει και με την ψήφο του στη προσπάθεια αποδυνάμωσης του ΚΚΕ. Ο λαός χρειάζεται ισχυρό ΚΚΕ, αντίβαρο στην αντιλαϊκή θύελλα. Με ισχυρό ΚΚΕ ο λαός να δημιουργήσει το δικό του «αντίπαλο δέος» στη στημένη ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού.

Άλλο «αριστερή κυβέρνηση», άλλο λαϊκή εξουσία…

Σήμερα, ένα τμήμα της «αριστεράς», διακηρύττει πως μια «αριστερή κυβέρνηση», μπορεί να αποτελέσει πράγματι «φιλολαϊκή» λύση. Η αριστερή αυτή κυβέρνηση βέβαια, δεν πρόκειται να ενοχλήσει ιδιαίτερα τα μονοπώλια, ούτε θα αγγίξει τις δομές του συστήματος, όμως θα είναι «μαχητική», «αντιμνημονιακή», και με τσαμπουκά θα προτείνει λύσεις, μέσα στα πλαίσια του συστήματος μεν, που όμως θα αποστομώσουν τους νεοφιλελεύθερους που ταλαιπωρούν το λαό!

Οι αντιλήψεις αυτού του κομματιού της «αριστεράς», είναι στην καλύτερη περίπτωση, ένα μάτσο από αυταπάτες. Ακόμα και αν οι σύντροφοι έχουν καλές προθέσεις, και πράγματι πιστεύουν αυτά που λένε, ακόμα δηλαδή κι αν πιστεύουν πως μπορεί να υπάρξει ένας «φιλολαϊκός» καπιταλισμός, η πραγματικότητα, είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, πως θα τους διαψεύσει. Οι μηχανισμοί του καπιταλισμού, έχουν γίνει τόσο ισχυροί και έχουν αποκτήσει τόσο συγκεκριμένους στόχους, που καθιστούν αδύνατη την παραμικρή πιθανότητα για μια πραγματικά φιλολαϊκή πολιτική, στα πλαίσια αυτού του συστήματος. Στην χειρότερη περίπτωση, θα μπορούσε να πει κάποιος, πως οι αντιλήψεις αυτής της «αριστεράς», είναι ένας αερόσακος του συστήματος, που θα μπορούσε να αποτελέσει το έσχατο καταφύγιο των μονοπωλίων, μπροστά σε ένα διογκούμενο λαϊκό κίνημα.

Σύμφωνα με τον Λένιν: «Οι μεταρρυθμίσεις είναι παραχωρήσεις που αποσπώνται από την κυρίαρχη τάξη, ενώ διατηρείται η κυριαρχία της.» Η (εμφανιζόμενη ως) τσαμπουκαλεμένη «αριστερά» λοιπόν, στην ουσία, λέει στον λαό πως η κυρίαρχη τάξη πρέπει να διατηρήσει την κυριαρχία της, αλλά να μην ανησυχεί (ο λαός), καθώς θα υπάρξουν κάποιες παραχωρήσεις (ίσως ένα ξεροκόμματο παραπάνω), από τη μεριά του κεφαλαίου. Είναι η ξαναζεσταμένη σούπα της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας που πρωτολάνσαρε πριν λίγες δεκαετίες το «αγωνιστικό» ΠΑΣΟΚ, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των καιρών. Όμως, το παιχνίδι το έχουμε ξαναδεί. Πλέον, ξέρουμε που τελικά οδηγούν, οι «αριστερές κυβερνήσεις» που λειτουργούν στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Από την άλλη, η Αριστερά, προτιμά να μιλήσει με την γλώσσα της αλήθειας (έστω κι αν μερικές φορές, αυτή η γλώσσα δεν ηχεί και τόσο όμορφα στα αυτιά), λέγοντας πως φιλολαϊκή διέξοδος μέσα στο πλαίσιο του καπιταλισμού, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, και προτείνοντας ως μόνη ρεαλιστική εναλλακτική που μπορεί να υπηρετήσει τα συμφέροντα του λαού, την κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων από μια εξουσία που θα προκύψει μέσα απ’ τον λαό, την αποδέσμευση της χώρας από την Ε.Ε., και την μονομερή διαγραφή του χρέους.

Στην πραγματικότητα, η Αριστερά (δηλαδή το ΚΚΕ) και η «αριστερά» (δηλαδή ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ), προτείνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα, έχουν δύο τελείως διαφορετικές πολιτικές, και στην ουσία πρεσβεύουν εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις.