Αρχεία Ιστολογίου

Τράπεζα του Πλούτου

Τραπεζίτες. Αυτοί οι αφιλοκερδείς άνθρωποι που, μέρα νύχτα σκέφτονται πως θα προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Αυτοί οι πραγματικά όμορφοι άνθρωποι, που νοιάζονται όσο κανείς άλλος για την περιουσία σας και για το εισόδημά σας. Αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι που ενδιαφέρονται να σας βελτιώσουν ως ανθρώπινες υπάρξεις, φροντίζοντας να σας καλλιεργήσουν την αρετή της συνέπειας ως προς τις υποχρεώσεις σας, προσλαμβάνοντας τραμπούκ… συγνώμη, ειδικά εκπαιδευμένους ανθρώπους, από ειδικές εισπρακτικές εταιρίες, γι’ αυτόν ακριβώς τον τίμιο σκοπό!

«Τι είναι η ληστεία μιας τράπεζας μπροστά στην ίδρυση της.» Μπέρτολντ Μπρεχτ

Το βίντεο έχει γυριστεί από την ομάδα StreetLights.

Advertisements

Είσαι φασίστας, και ανακαλύπτεις πως είσαι «τουρκόσπορος»; Σιγά το πρόβλημα!

Μια ανάλαφρη ιστορική αναδρομή από τις «Υπερβολές».

Ενώ είσαι ένας καλός και έντιμος φασίστας που μισεί Αλβανούς, Πακιστανούς και κάθε άλλο «βρωμιάρη» που «μολύνει» την πατρίδα σου, ξαφνικά ανακαλύπτεις πως… κάποιος προπάππους σου εκεί στη Μικρά Ασία, ήταν Τούρκος! Arrrrrgh! Ένας, κόσμος γκρεμίζεται μέσα σου. Τι θα κάνεις τώρα; Μπορείς, εσύ ένας τουρκόσπορος να παραμείνεις περήφανος φασιστάκος; Τι θα σου κάνουν οι «συναγωνιστές» σου, όταν μάθουν τα χάλια σου;

Οι «Υπερβολές» δίνουν την απάντηση στον προβληματισμένο φασίστα της διπλανής πόρτας: Αν είσαι γνήσιος φασίστας, δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς! Εξάλλου, δεν είσαι ο πρώτος που αντιμετωπίζεις αυτό το πρόβλημα.

Friends: κάτι σαν τον Τσάντλερ και το Τζόι

Πάμε πίσω στο 1919. Ο Πρώτος Παγκόσμιος έχει τελειώσει, ο Αδόλφος Χίτλερ, έχει πλέον γυρίσει από το γαλλικό μέτωπο, και αποφασίζει να ασχοληθεί με τη πολιτική. Έτσι λοιπόν, εκείνη τη χρονιά παίρνει μέρος για πρώτη φορά σε συνέλευση του Κόμματος των Γερμανών Εργατών. Από τότε συνδέεται φιλικά, με ένα άλλο φασιστοειδές, τον Έμιλ Μόρις (Emil Maurice). Το 1920, ιδρύονται τα Τάγματα Εφόδου, μια παραστρατιωτική οργάνωση του κόμματος, και ο Μόρις γίνεται ο πρώτος της αρχηγός. Ο Χίτλερ, το 1921 είναι πλέον ο ηγέτης του κόμματος, το οποίο εν τω μεταξύ έχει μετονομαστεί σε Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα. Όταν ο Χίτλερ, πήγε στη φυλακή, εξαιτίας του Πραξικοπήματος της Μπιραρίας, ο Μόρις ήταν μαζί του, και μάλιστα ο Αδόλφος του υπαγόρευε να γράφει τον «Αγών» του. Στα SS ο Χίτλερ, είχε τον αριθμό μέλους Νο. 1, ενώ ο Μόρις ήταν το Νο. 2. Τη στιγμή, που ο Χίμλερ ο πιο γνωστός ηγέτης των SS, είχε το Νο. 168.

Ο επίτιμος

Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, ο Μόρις και κολλητάρι ήταν με τον Αδόλφο, και ψηλά ήταν στη βαθμίδα των Ναζί. Έλα όμως, που ήρθε η κακιά η ώρα, και ο παλιο-Χίμλερ (ο οποίος, ως γνήσιος βλακάκος φασίστας, ήταν και εγωιστούλης, και δεν πολυγούσταρε που ο Μόρις ήταν φιλαράκι με τον Φύρερ), για να επιτρέψει στον Μόρις να παντρευτεί, έψαξε το γενεαλογικό του δέντρο («ζήτω η καθαρότητα της φυλής» κι έτσι), και ανακάλυψε πως ένας προ-προπάππους, του Μόρις ήταν Εβραίος του κερατά. Και την στιγμή που από τη μία ο Χίμλερ πανηγύριζε, και από την άλλη ο Μόρις ετοιμαζόταν να τραγουδήσει το «άνοιξε πέτρα για να μπω», ο πάνσοφος Φύρερ ήρθε να δώσει μια πάνσοφη λύση, ανακηρύσσοντας τον Μόρις ως «Επίτιμο Άριο» (κάτι σαν το Μητσοτάκη, μόνο που αυτός ήταν πρόεδρος). Το επιχείρημα; Ε, ο Μόρις ήταν φιλαράκι από τα παλιά, είμαστε ζώα, αλλά άμα αρχίσουμε να σκοτώνουμε και τα πιστά φιλαράκια, θα είμαστε πιο κάτω κι από τα ζώα (ο Ερνστ Ρεμ δε μετράει, αυτός ήταν «άτακτο» φιλαράκι).

Οπότε, καλέ και έντιμε φασίστα, ακόμα κι αν έχεις Τούρκο προ-πάππου, θα γίνεις «Επίτιμος Έλληνας». Και εσείς από τη φασιστοσυμμορία, μην είστε τόσο βλάκες. Κρατείστε τον τύπο. Που να ψάχνεις τώρα για ηλίθιους, και γεμάτους μίσος ανθρώπους, σαν κι αυτόν. Όπως, και να ‘χει, follow your Führer!

Η όμορφη αυτή ιστοριούλα, μου θύμισε κάτι ωραίους Σουηδούς Ναζί:

Η μάντρα του παραδείσου

Ένα ανέκδοτο, αφιερωμένο σε όσους χριστιανούς πιστεύουν πως «κατέχουν τη μόνη (ή την ολόκληρη) αλήθεια»!

Βρισκόμαστε μετά την Δευτέρα Παρουσία και την κρίση. Οι πιστοί έχουν κληρονομήσει το παράδεισο. Ένας άγγελος, ξεναγεί έναν Χριστιανό στα διάφορα μέρη τού παραδείσου: ευτυχία, ευλογία, χαρούμενοι άνθρωποι παντού! Όμως ο Χριστιανός παρατηρεί κάτι παράξενο που τον κάνει να αναρωτιέται: κατά μήκος του παραδείσου υπάρχει μία μεγάλη μάντρα! Η ώρα περνάει, και ο άγγελος δεν του έχει μιλήσει ακόμα για τη μάντρα. Όσο η ώρα περνάει, η περιέργειά του μεγαλώνει: «τι να είναι άραγε αυτή η ψηλή μάντρα στον παράδεισο;»

Τελικά αποφασίζει να ρωτήσει:
-Συγνώμη, άγγελε! Τι είναι αυτή η ψηλή μάντρα ;

-Αααα! Αυτή η μάντρα;… Θυμάσαι μια εκκλησία που στην γη πίστευε πως ήταν η μόνη που είχε την αλήθεια; Τους έχουμε εκεί μέσα.. νομίζουν ότι είναι μόνοι τους και στον Παράδεισο!